Դաս 27:
Հետդարձ չկա
Երբ պարաշյուտիստը մոտենում է ինքնաթիռի դռան եզրին և ցատկում ինքնաթիռից, նա գիտի, որ ետդարձի ճանապարհ չկա։ Նա չափազանց հեռու է գնացել, և եթե մոռանա կապել պարաշյուտը, ոչինչ չի կարող փրկել նրան, և նա անպայման կընկնի սարսափելի մահվան։ Ի՜նչ ողբերգություն։ Բայց կա ավելի վատ բան, որ կարող է պատահել մարդու հետ։ Իրոք, շատ ավելի վատ է հասնել այն կետին, որտեղից վերադարձ չկա Աստծո հետ հարաբերություններում։ Սակայն միլիոնավոր մարդիկ մոտենում են այս կետին և պատկերացում չունեն։ Հնարավո՞ր է, որ դուք նրանցից մեկն եք։ Ո՞րն է այն սարսափելի մեղքը, որը կարող է հանգեցնել նման ճակատագրի։ Ինչո՞ւ Աստված չի կարող ներել դա։ Հստակ և խորաթափանց պատասխանի համար, որը նաև լի է հույսով, ծախսեք ընդամենը մի քանի րոպե այս հետաքրքրաշարժ ուսումնական ուղեցույցի վրա։
1. Ո՞րն է այն մեղքը, որը Աստված չի կարող ներել։
«Ամեն մեղք և հայհոյանք կներվի մարդկանց, բայց Հոգու դեմ հայհոյանքը չի ներվի մարդկանց» (Մատթեոս 12։31):
Պատասխան. Մեղքը, որը Աստված չի կարող ներել, «Հոգու դեմ հայհոյանքն» է: Բայց ի՞նչ է «Հոգու դեմ հայհոյանքը»: Մարդիկ այս մեղքի վերաբերյալ բազմաթիվ տարբեր համոզմունքներ ունեն: Ոմանք կարծում են, որ դա սպանություն է, ոմանք՝ Սուրբ Հոգուն հայհոյելը, ոմանք՝ ինքնասպանություն գործելը, ոմանք՝ չծնված երեխայի սպանությունը, ոմանք՝ Քրիստոսի ուրացումը, ոմանք՝ նողկալի, չար արարք, իսկ մյուսները՝ կեղծ աստծո երկրպագելը: Հաջորդ հարցը օգտակար լույս կսփռի այս կարևոր հարցի վրա:
2. Ի՞նչ է ասում Աստվածաշունչը մեղքի և հայհոյանքի մասին։
«Ամեն մեղք և հայհոյանք կներվի մարդկանց» (Մատթեոս 12։31):
Պատասխան. Աստվածաշունչն ասում է, որ բոլոր տեսակի մեղքերն ու հայհոյանքները կներվեն։ Այսպիսով, 1-ին հարցում թվարկված մեղքերից ոչ մեկը այն մեղքը չէ, որը Աստված չի կարող ներել։ Ոչ մի առանձին արարք աններելի մեղք չէ։ Կարող է հակասական հնչել, բայց հետևյալ երկու պնդումներն էլ ճշմարիտ են.
Ա. Ցանկացած մեղք և հայհոյանք կներվի։
Բ. Սուրբ Հոգու դեմ հայհոյանքը կամ մեղքը չի ներվի։
Հիսուսը երկու հայտարարություններն էլ արեց
Հիսուսը երկու նախադասություններն էլ արեց Մատթեոս 12։31-ում, ուստի այստեղ սխալ չկա։ Նախադասությունները համաձայնեցնելու համար մենք պետք է բացահայտենք Սուրբ Հոգու գործը։
3. Ո՞րն է Սուրբ Հոգու գործը։
«Նա [Սուրբ Հոգին] կհամոզէ աշխարհը մեղքի, արդարության եւ դատաստանի համար։ ... Նա կառաջնորդի ձեզ ամեն ճշմարտության մեջ» (Հովհաննես 16։8, 13):
Պատասխան. Սուրբ Հոգու գործն է մեզ մեղքի մեջ մեղադրելը և մեզ ողջ ճշմարտության մեջ առաջնորդելը: Սուրբ Հոգին Աստծո միջոցն է դարձի գալու համար: Առանց Սուրբ Հոգու ոչ ոք չի տխրում մեղքի համար, և ոչ ոք երբեք չի դարձի գալիս:
4. Երբ Սուրբ Հոգին մեզ մեղավոր է ճանաչում, ի՞նչ պետք է անենք, որպեսզի ներվենք։
«Եթե խոստովանենք մեր մեղքերը, Նա հավատարիմ է և արդար՝ մեզ մեր մեղքերը ներելու և մեզ ամեն անիրավությունից մաքրելու համար» (Ա Հովհաննես 1։9):
Պատասխան. Երբ Սուրբ Հոգու կողմից մեղավոր ենք ճանաչվում, մենք պետք է խոստովանենք մեր մեղքերը, որպեսզի ներվենք։ Երբ մենք խոստովանում ենք դրանք, Աստված ոչ միայն ներում է, այլև մաքրում է մեզ ամեն անարդարությունից։ Աստված սպասում է և պատրաստ է ներել ձեզ ձեր գործած ցանկացած մեղքի համար (Սաղմոս 86։5), բայց միայն այն դեպքում, եթե դուք խոստովանեք և թողնեք այն։
5. Ի՞նչ է պատահում, եթե մենք չենք խոստովանում մեր մեղքերը, երբ Սուրբ Հոգին մեզ դատապարտում է։
«Իր մեղքերը ծածկողը չի հաջողվի, բայց խոստովանողն ու թողողը ողորմություն կգտնի» (Առակաց 28։13):
Պատասխան. Եթե մենք չխոստովանենք մեր մեղքերը, Հիսուսը չի կարող ներել մեր մեղքերը։ Այսպիսով, ցանկացած մեղք, որը մենք չենք խոստովանում, աններելի է, մինչև չխոստովանենք այն, քանի որ ներումը միշտ հաջորդում է խոստովանությանը։ Այն երբեք չի նախորդում դրան։
Սուրբ Հոգուն դիմադրելու սարսափելի վտանգը
Սուրբ Հոգուն դիմադրելը սարսափելի վտանգավոր է, քանի որ այն շատ հեշտությամբ հանգեցնում է Սուրբ Հոգու լիակատար մերժմանը, որը այն մեղքն է, որը Աստված երբեք չի կարող ներել: Դա անդարձելիության կետն անցնելն է: Քանի որ Սուրբ Հոգին մեզ համոզմունքի բերելու համար տրված միակ գործակալությունն է, եթե մենք մշտապես մերժենք Նրան, մեր գործը դրանից հետո անհույս է դառնում: Այս թեման այնքան կարևոր է, որ Աստված այն պատկերազարդում և բացատրում է բազմաթիվ տարբեր ձևերով Սուրբ Գրքում: Ուշադրություն դարձրեք այս տարբեր բացատրություններին, երբ շարունակեք ուսումնասիրել այս ուսումնական ուղեցույցը:
6. Երբ Սուրբ Հոգին մեզ դատապարտում է մեղքի համար կամ առաջնորդում է դեպի նոր ճշմարտություն, ե՞րբ պետք է գործենք։
Պատասխան՝ Աստվածաշունչն ասում է.
Ա. «Ես շտապեցի և չհապաղեցի պահել Քո պատվիրանները» (Սաղմոս 119։60):
Բ. «Ահա՛, հիմա է ընդունելի ժամանակը, ահա՛, հիմա է փրկության օրը» (Բ Կորնթացիս 6։2):
Գ. «Ինչո՞ւ ես սպասում։ Վեր կաց, մկրտվիր և լվացիր քո մեղքերը՝ կանչելով Տիրոջ անունը» (Գործք 22։16):
Աստվածաշունչը բազմիցս նշում է, որ երբ մենք մեղավոր ենք ճանաչվում, պետք է անմիջապես խոստովանենք այն։ Եվ երբ մենք սովորում ենք նոր ճշմարտություն, պետք է անմիջապես ընդունենք այն։
7. Ի՞նչ լուրջ նախազգուշացում է Աստված տալիս Իր Սուրբ Հոգու աղերսանքի վերաբերյալ։
«Իմ Հոգին հավիտյան չի մնա մարդու հետ» (Ծննդոց 6։3):
Պատասխան. Աստված հանդիսավոր կերպով զգուշացնում է, որ Սուրբ Հոգին անվերջ չի շարունակում աղերսել մարդուն՝ մեղքից հեռանալու և Աստծուն հնազանդվելու համար։
8. Ո՞ր պահին է Սուրբ Հոգին դադարում մարդուն աղաչելուց։
«Ուստի ես նրանց հետ առակներով եմ խոսում, որովհետև ... լսելով՝ չեն լսում» (Մատթեոս 13։13):
Պատասխան. Սուրբ Հոգին դադարում է խոսել մարդու հետ, երբ այդ անհատը խլանում է Նրա ձայնը: Աստվածաշունչը նկարագրում է դա որպես լսողություն, բայց չլսողություն: Անիմաստ է զարթուցիչը դնել խուլ մարդու սենյակում: Նա չի լսի այն: Նմանապես, մարդը կարող է պայմանավորել իրեն չլսել զարթուցիչի զանգը՝ այն բազմիցս անջատելով և չարթնանալով: Վերջապես գալիս է այն օրը, երբ զարթուցիչը հնչում է, և նա չի լսում այն:
Մի՛ անջատեք Սուրբ Հոգին
Այդպես է նաև Սուրբ Հոգու հետ։ Եթե մենք շարունակենք Նրան փակել, մի օր Նա կխոսի մեզ հետ, և մենք չենք լսի Նրան։ Երբ այդ օրը գա, Հոգին տխուր կերպով կշրջվի մեզանից, քանի որ մենք խուլ ենք դարձել Նրա աղերսանքների նկատմամբ։ Մենք անցել ենք անդարձելիության կետը։
9. Աստված, Իր Սուրբ Հոգու միջոցով, լույս է բերում (Հովհաննես 1։9) և համոզմունք (Հովհաննես 16։8) յուրաքանչյուր մարդու։ Ի՞նչ պետք է անենք, երբ այս լույսը ստանում ենք Սուրբ Հոգուց։
«Արդարների ճանապարհը նման է փայլող արևի, որը ավելի ու ավելի է պայծառանում մինչև կատարյալ օր դառնալը։ Ամբարիշտների ճանապարհը նման է խավարի» (Առակաց 4։18, 19):
«Քայլե՛ք, քանի դեռ լույսն ունեք, որպեսզի խավարը չհասնի ձեզ» (Հովհաննես 12։35):
Պատասխան. Աստվածաշնչի կանոնն այն է, որ երբ Սուրբ Հոգին մեզ նոր լույս կամ մեղքի դատապարտում է բերում, մենք պետք է անմիջապես գործենք՝ հնազանդվենք առանց հապաղելու: Եթե մենք հնազանդվենք և քայլենք լույսի մեջ, ինչպես որ այն ստանում ենք, Աստված կշարունակի մեզ լույս տալ: Եթե մենք մերժենք, նույնիսկ մեր ունեցած լույսը կմարի, և մենք կմնանք խավարի մեջ: Լույսին հետևելու համառ և վերջնական մերժումից բխող խավարը Հոգին մերժելու արդյունք է, և այն մեզ հույսից զուրկ է թողնում:
10. Կարո՞ղ է որևէ մեղք դառնալ Սուրբ Հոգու դեմ մեղք։
Պատասխան՝ Այո։ Եթե մենք անսասանորեն հրաժարվենք խոստովանել և թողնել որևէ մեղք, ի վերջո մենք կդառնանք խուլ Սուրբ Հոգու աղերսանքի նկատմամբ և այդպիսով կանցնենք անդարձելի կետը։ Ստորև բերված են մի քանի Աստվածաշնչյան օրինակներ։
Ա. Հուդայի աններելի մեղքը ագահությունն էր (Հովհաննես 12։6): Ինչո՞ւ: Արդյո՞ք դա պայմանավորված էր նրանով, որ Աստված չէր կարող ներել այն: Ոչ: Այն աններելի դարձավ միայն այն պատճառով, որ Հուդան հրաժարվեց լսել Սուրբ Հոգուն և խոստովանել ու թողնել իր ագահության մեղքը: Ի վերջո նա խլացավ Հոգու ձայնի նկատմամբ:
Բ. Լյուցիֆերի աններելի մեղքերն էին հպարտությունն ու ինքնագնահատականը (Եսայի 14։12–14): Թեև Աստված կարող է ներել այս մեղքերը, Լյուցիֆերը հրաժարվեց լսել, մինչև այլևս չկարողացավ լսել Հոգու ձայնը:
Գ. Փարիսեցիների աններելի մեղքը Հիսուսին որպես Մեսիա չընդունելն էր (Մարկոս 3։22-30): Նրանք բազմիցս և սրտանց համոզված էին, որ Հիսուսը Մեսիան է՝ կենդանի Աստծո Որդին: Բայց նրանք կարծրացրին իրենց սրտերը և համառորեն հրաժարվեցին ընդունել Նրան որպես Փրկիչ և Տեր: Վերջապես նրանք խլացան Հոգու ձայնի նկատմամբ: Ապա մի օր, Հիսուսի կողմից կատարված հրաշալի հրաշքից հետո, փարիսեցիները բազմությանը ասացին, որ Հիսուսը Իր զորությունը ստացել է սատանայից: Քրիստոսը անմիջապես ասաց նրանց, որ Իր հրաշագործ զորությունը սատանային վերագրելը նշանակում է, որ նրանք անցել են անդարձելի կետը և հայհոյել են Սուրբ Հոգուն: Աստված կարող էր և ուրախությամբ կներեր նրանց: Բայց նրանք հրաժարվեցին, մինչև որ քարե խլացան Սուրբ Հոգու նկատմամբ և այլևս հնարավոր չէր նրանց հասնել:
Ես չեմ կարող ընտրել հետևանքները
Երբ Հոգին Իր կոչն է անում, մենք կարող ենք ընտրել՝ պատասխանել կամ մերժել, բայց չենք կարող ընտրել հետևանքները։ Դրանք ֆիքսված են։ Եթե մենք հետևողականորեն արձագանքենք, մենք կդառնանք Հիսուսի նման։ Սուրբ Հոգին կկնքի կամ կնշի մեր ճակատին որպես Աստծո զավակ (Հայտնություն 7։2, 3) և այդպիսով կապահովի մեզ տեղ Աստծո երկնային արքայությունում։ Սակայն, եթե մենք համառորեն հրաժարվենք արձագանքել, մենք կվշտացնենք Սուրբ Հոգուն, և Նա ընդմիշտ կհեռանա մեզանից՝ կնքելով մեր դատապարտությունը։
11. Դավիթ թագավորը կրկնակի՝ շնության և սպանության սարսափելի մեղք գործելուց հետո ի՞նչ տանջալից աղոթք արեց նա։
«Մի՛ վերցրու ինձնից Քո Սուրբ Հոգին» (Սաղմոս 51։11):
Պատասխան. Նա աղաչեց Աստծուն, որ Սուրբ Հոգին չվերցնի իրենից։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև Դավիթը գիտեր, որ եթե Սուրբ Հոգին լքի իրեն, այդ պահից սկսած դատապարտված կլինի։ Նա գիտեր, որ միայն Սուրբ Հոգին կարող է նրան ապաշխարության և վերականգնման տանել, և դողում էր Նրա ձայնին խլանալու մտքից։ Աստվածաշունչը մեկ այլ տեղ մեզ ասում է, որ Աստված վերջապես թողեց Եփրեմին մենակ, քանի որ նա միացել էր իր կուռքերին (Ովսեե 4։17) և չէր լսում Հոգուն։ Նա հոգևորապես խլացել էր։ Մարդու հետ կարող է պատահել ամենաողբերգական բանը, որ Աստված ստիպված լինի շրջվել և թողնել նրան մենակ։ Մի՛ թող, որ դա պատահի քեզ հետ։
12. Ի՞նչ լուրջ պատվիրան տվեց Պողոս առաքյալը Թեսաղոնիկեի եկեղեցուն։
«Մի՛ մարեք Հոգին» (Ա Թեսաղոնիկեցիներ 5։19):
Պատասխան. Սուրբ Հոգու աղերսանքը նման է կրակի, որը այրվում է մարդու մտքում և սրտում: Մեղքը Սուրբ Հոգու վրա նույն ազդեցությունն ունի, ինչ ջուրը՝ կրակի վրա: Երբ մենք անտեսում ենք Սուրբ Հոգին և շարունակում ենք մեղքի մեջ մնալ, մենք ջուր ենք լցնում Սուրբ Հոգու կրակի վրա: Պողոսի ծանրակշիռ խոսքերը թեսաղոնիկեցիներին վերաբերում են նաև մեզ այսօր: Մի՛ մարեք Սուրբ Հոգու կրակը՝ բազմիցս հրաժարվելով լսել Հոգու ձայնին: Եթե կրակը մարի, մենք անցել ենք անդարձելիության կետը:
Ցանկացած մեղք կարող է մարել կրակը
Ցանկացած չխոստովանված կամ չթողնված մեղք կարող է, ի վերջո, մարել Սուրբ Հոգու կրակը։ Դա կարող է լինել Աստծո յոթերորդ օրվա Շաբաթը պահելու մերժումը։ Դա կարող է լինել ալկոհոլի օգտագործումը։ Դա կարող է լինել ձեզ դավաճանած կամ այլ կերպ վիրավորած մեկին չներելը։ Դա կարող է լինել անբարոյականություն։ Դա կարող է լինել Աստծո տասանորդը պահելը։ Սուրբ Հոգու ձայնին հնազանդվելուց հրաժարվելը ցանկացած ոլորտում ջուր է լցնում Սուրբ Հոգու կրակի վրա։ Մի՛ մարեք կրակը։ Ավելի մեծ ողբերգություն չէր կարող տեղի ունենալ։
13. Ի՞նչ այլ ցնցող հայտարարություն արեց Պողոսը թեսաղոնիկեցի հավատացյալներին։
«Ամեն տեսակի անիրավ խաբեությամբ նրանց մեջ, ովքեր կորչում են, որովհետև նրանք չընդունեցին ճշմարտության սերը, որպեսզի փրկվեն։ Եվ դրա համար Աստված նրանց կուղարկի ուժեղ մոլորություն, որպեսզի հավատան ստին, որպեսզի դատապարտվեն բոլոր նրանք, ովքեր չհավատացին ճշմարտությանը, այլ հաճույք ստացան անիրավությունից» (Բ Թեսաղոնիկեցիներ 2։10-12):
Պատասխան. Ի՜նչ հզոր, ցնցող խոսքեր են։ Աստված ասում է, որ նրանք, ովքեր հրաժարվում են ընդունել Սուրբ Հոգու բերած ճշմարտությունն ու համոզմունքը՝ Հոգու նրանցից հեռանալուց հետո, կստանան ուժեղ մոլորություն՝ հավատալու, որ սխալը ճշմարտություն է։ Սթափեցնող միտք։
14. Դատաստանի ժամանակ ի՞նչ փորձառության կհանդիպեն նրանք, ում ուղարկվել են այս ուժեղ մոլորությունները։
«Շատերն այն օրը ինձ կասեն. «Տե՛ր, Տե՛ր, մի՞թե քո անունով չմարգարեացանք, քո անունով դևեր չհանեցինք և քո անունով շատ հրաշքներ չգործեցինք»։ Եվ այն ժամանակ ես նրանց կասեմ. «Ես ձեզ երբեք չեմ ճանաչել։ Հեռացե՛ք ինձանից, դուք, որ անօրենություն եք գործում»» (Մատթեոս 7։22, 23):
Պատասխան. Նրանք, ովքեր աղաղակում են «Տե՛ր, Տե՛ր», կշոկվեն, որ իրենց մեկուսացրել են։ Նրանք վստահ կլինեն, որ փրկվել են։ Այդ դեպքում Հիսուսը, անկասկած, կհիշեցնի նրանց իրենց կյանքի այն վճռորոշ պահի մասին, երբ Սուրբ Հոգին բերեց նոր ճշմարտություն և համոզմունք։ Բյուրեղյա պարզ էր, որ դա ճշմարտությունն էր։ Այն նրանց արթուն պահեց գիշերը, երբ նրանք պայքարում էին որոշման համար։ Ինչպես էին նրանց սրտերը այրվում նրանց մեջ։ Վերջապես նրանք ասացին. «Ո՛չ»։ Նրանք հրաժարվեցին շարունակել լսել Սուրբ Հոգուն։ Ապա եկավ ուժեղ մոլորություն, որը նրանց ստիպեց զգալ փրկված, երբ նրանք կորած էին։ Կա՞ արդյոք ավելի մեծ ողբերգություն։
15. Ի՞նչ հատուկ նախազգուշացման խոսքեր է Հիսուսը տալիս՝ մեզ օգնելու խուսափելու համար այն հավատալուց, որ մենք փրկված ենք, մինչդեռ իրականում կորած ենք։
«Ոչ թե ամեն մեկը, որ ինձ «Տե՛ր, Տե՛ր» է ասում, կմտնի երկնքի արքայությունը, այլ նա, ով կատարում է իմ Հոր կամքը, որ երկնքում է» (Մատթեոս 7։21):
Պատասխան. Հիսուսը հանդիսավոր կերպով զգուշացրեց, որ ոչ բոլոր նրանք, ովքեր ունեն վստահության զգացում, կմտնեն Իր թագավորություն, այլ միայն նրանք, ովքեր կատարում են Իր կամքը: Մենք բոլորս ցանկանում ենք փրկության վստահություն, և Աստված ուզում է փրկել մեզ: Այնուամենայնիվ, այսօր քրիստոնեական աշխարհում տարածվում է կեղծ վստահություն, որը մարդկանց խոստանում է փրկություն, մինչդեռ նրանք շարունակում են ապրել մեղքի մեջ և իրենց կյանքում որևէ փոփոխություն չեն ցուցաբերում:
Հիսուսը մաքրում է օդը
Հիսուսն ասաց, որ իսկական վստահությունը նրանց համար է, ովքեր կատարում են Իր Հոր կամքը։ Երբ մենք ընդունում ենք Հիսուսին որպես մեր կյանքի Տեր և Ղեկավար, մեր կենսակերպը կփոխվի։ Մենք կդառնանք բոլորովին նոր արարած (Բ Կորնթացիս 5։17)։ Մենք ուրախությամբ կպահենք Նրա պատվիրանները (Հովհաննես 14։15), կկատարենք Նրա կամքը և ուրախությամբ կհետևենք այնտեղ, որտեղ Նա է առաջնորդում (Ա Պետրոս 2։21)։ Նրա ֆանտաստիկ հարության զորությունը (Փիլիպպեցիներ 3։10) մեզ վերափոխում է Իր պատկերի (Բ Կորնթացիներ 3։18)։ Նրա փառավոր խաղաղությունը ողողում է մեր կյանքը (Հովհաննես 14։27)։ Հիսուսի՝ մեզ մեջ Իր Հոգու միջոցով բնակվելով (Եփեսացիս 3։16, 17), մենք «կարող ենք ամեն ինչ անել» (Փիլիպպեցիներ 4։13) և «ոչինչ անհնար չի լինի» (Մատթեոս 17։20)։
Հիանալի իրական վստահություն ընդդեմ կեղծ վստահության
Երբ մենք հետևում ենք Փրկչի առաջնորդությանը, Նա խոստանում է, որ ոչ ոք չի կարող մեզ խլել Իր ձեռքից (Հովհաննես 10։28) և որ մեզ սպասում է կյանքի պսակը (Հայտնություն 2։10): Ի՜նչ զարմանալի, փառահեղ, իսկական անվտանգություն է Հիսուսը տալիս Իր հետևորդներին: Ցանկացած այլ պայմաններում խոստացված վստահությունը կեղծ է: Այն մարդկանց կտանի դեպի երկնքի դատաստանը՝ զգալով, որ նրանք վստահ են, որ փրկված են, մինչդեռ իրականում կորած են (Առակաց 16։25):
16. Ո՞րն է Աստծո օրհնյալ խոստումը Իր հավատարիմ հետևորդներին, ովքեր Նրան իրենց կյանքի Տեր են թագադրում։
«Նա, ով բարի գործ է սկսել ձեր մեջ, կավարտի այն մինչև Հիսուս Քրիստոսի օրը... Որովհետև Աստված է, որ ձեր մեջ ներգործում է թե՛ կամենալը, թե՛ գործելը՝ ըստ Իր հաճության» (Փիլիպպեցիներ 1։6; 2։13):
Պատասխան. Փառք Աստծուն։ Նրանց, ովքեր Հիսուսին դարձնում են իրենց կյանքի Տեր և Ղեկավար, խոստացվում է Հիսուսի հրաշքները, որոնք նրանց անվտանգ կերպով կուղեկցեն դեպի Նրա հավիտենական արքայությունը։ Դրանից լավ բան չի կարող լինել։
17. Ի՞նչ լրացուցիչ փառահեղ խոստում է Հիսուսը տալիս մեզ բոլորիս։
«Ահա ես դռան առաջ կանգնած եմ և թակում եմ։ Եթե մեկը լսի Իմ ձայնը և բացի դուռը, կմտնեմ նրա մոտ և կընթրեմ նրա հետ, և նա՝ Ինձ հետ» (Հայտնություն 3։20):
Պատասխան. Հիսուսը խոստանում է մտնել մեր կյանք, երբ մենք բացենք դուռը Նրա առջև։ Հիսուսն է, որ թակում է ձեր սրտի դուռը Իր Սուրբ Հոգով։ Նա՝ թագավորների Արքան և աշխարհի Փրկիչը, գալիս է ձեզ մոտ կանոնավոր, սիրառատ այցելությունների և բարեկամական, հոգատար առաջնորդության ու խորհրդի համար։ Ի՜նչ հիմարություն է, որ մենք երբևէ չափազանց զբաղված կամ չափազանց անտարբեր լինենք Հիսուսի հետ ջերմ, սիրառատ, երկարատև բարեկամություն ձևավորելու համար։ Հիսուսի մտերիմ ընկերները դատաստանի օրը մերժվելու վտանգի տակ չեն լինի։ Հիսուսը անձամբ կընդունի նրանց Իր արքայությունում (Մատթեոս 25։34):
18. Կորոշե՞ս հիմա միշտ բացել դուռը, երբ Հիսուսը թակում է քո սիրտը, և պատրաստ կլինե՞ս հետևել այնտեղ, որտեղ Նա կառաջնորդի քեզ։
Հրաժեշտի խոսք
Սա մեր 27 գրքերի շարքի վերջին ուսումնական ուղեցույցն է։ Մեր սիրառատ ցանկությունն է, որ դուք առաջնորդվեք Հիսուսի ներկայությամբ և վայելեք Նրա հետ նոր, հիանալի հարաբերություններ։ Հուսով ենք, որ դուք ամեն օր ավելի կմոտենաք Տիրոջը և շուտով կմիանաք այն ուրախ խմբին, որը կտեղափոխվի Նրա արքայություն՝ Նրա հայտնվելու ժամանակ։ Եթե մենք չհանդիպենք այս երկրի վրա, եկեք համաձայնվենք հանդիպել ամպերի մեջ այդ մեծ օրը։
Խնդրում ենք զանգահարել կամ գրել, եթե կարող ենք ձեզ օգնել դեպի երկինք տանող ձեր ճանապարհորդության ընթացքում։
Պատասխան՝
Մտածողության հարցեր
1. Աստվածաշունչն ասում է, որ Աստված կարծրացրեց փարավոնի սիրտը (Ելից 9։12): Դա արդարացի չի թվում: Ի՞նչ է դա նշանակում:
Սուրբ Հոգին բարեխոս է բոլոր մարդկանց հետ, ինչպես արևը փայլում է բոլորի և ամեն ինչի վրա (Հովհաննես 1։9): Նույն արևը, որը կարծրացնում է կավը, նաև հալեցնում է մոմը: Սուրբ Հոգին տարբեր ազդեցություն ունի մեր սրտերի վրա՝ կախված նրանից, թե ինչպես ենք մենք վերաբերվում Նրա բարեխոսություններին: Եթե մենք արձագանքենք, մեր սրտերը կմեղմանան, և մենք լիովին կփոխվենք (Ա Թագավորաց 10։6): Եթե մենք դիմադրենք, մեր սրտերը կկարծրանան (Զաքարիա 7։12):
Փարավոնի պատասխանը
Փարավոնը իրականում կարծրացրեց իր սիրտը՝ դիմադրելով Սուրբ Հոգուն (Ելից 8։15, 32; 9։34): Սակայն Աստվածաշունչը նաև խոսում է այն մասին, որ Աստված կարծրացրեց նրա սիրտը, քանի որ Աստծո Սուրբ Հոգին շարունակ աղերսում էր փարավոնին: Քանի որ փարավոնը շարունակ դիմադրում էր, նրա սիրտը կարծրացավ, ինչպես արևը կարծրացնում է կավը: Եթե փարավոնը լսեր, նրա սիրտը կփափկեր, ինչպես արևը փափկացնում է մոմը:
Հուդան և Պետրոսը
Քրիստոսի աշակերտներ Հուդան և Պետրոսը ցուցադրեցին այս նույն սկզբունքը։ Երկուսն էլ ծանր մեղք էին գործել։ Մեկը դավաճանեց, մյուսը՝ ուրացավ Հիսուսին։ Ո՞րն է ավելի վատը։ Ո՞վ կարող է ասել։ Նույն Սուրբ Հոգին երկուսին էլ աղաչեց։ Հուդան իրեն կոփեց, և նրա սիրտը քարի պես դարձավ։ Մյուս կողմից, Պետրոսը ընկալունակ էր Հոգու նկատմամբ, և նրա սիրտը հալվեց։ Նա իսկապես զղջաց և հետագայում դարձավ վաղ եկեղեցու մեծ քարոզիչներից մեկը։ Կարդացե՛ք Զաքարիա 7։12, 13-ը՝ Աստծո սթափեցնող նախազգուշացման համար՝ մեր սրտերը կարծրացնելու մասին՝ Նրա Հոգու աղաչանքները լսելու և դրանց հնազանդվելու դեմ։
2. Արդյո՞ք անվտանգ է հնազանդություն ընտրելուց առաջ Տիրոջից նշաններ խնդրելը։
Նոր Կտակարանում Հիսուսը խոսեց նշաններ խնդրելու դեմ՝ ասելով. «Չար և շնացող սերունդը նշան է փնտրում» (Մատթեոս 12։39): Նա ճշմարտությունն էր սովորեցնում և այն հիմնավորում Հին Կտակարանով, որը այն ժամանակ մատչելի Սուրբ Գրքերն էին: Նրանք շատ լավ հասկանում էին, թե ինչ էր Նա ասում: Նրանք նաև տեսան Նրա հրաշքները, բայց միևնույն է մերժեցին Նրան: Հետագայում Նա ասաց. «Եթե նրանք չլսեն Մովսեսին և մարգարեներին, նույնիսկ եթե մեկը հարություն առնի մեռելներից» (Ղուկաս 16։31): Աստվածաշունչը մեզ ասում է ամեն ինչ ստուգել Սուրբ Գրքով (Եսայի 8։19, 20): Եթե մենք պարտավորվենք կատարել Հիսուսի կամքը և հետևել այնտեղ, որտեղ Նա առաջնորդում է, Նա խոստանում է, որ կօգնի մեզ տարբերել ճշմարտությունը սխալից (Հովհաննես 7։17):
3. Կա՞ արդյոք ժամանակ, երբ աղոթքը օգտակար չէ։
Այո՛։ Եթե մարդը գիտակցաբար չի հնազանդվում Աստծուն (Սաղմոս 66։18) և այնուամենայնիվ խնդրում է Աստծուն օրհնել իրեն, չնայած նա չի պլանավորում փոխվել, այդ մարդու աղոթքը ոչ միայն անիմաստ է, այլև Աստված ասում է, որ այն պղծություն է (Առակաց 28։9):
4. Ես մտահոգված եմ, որ հնարավոր է՝ մերժել եմ Սուրբ Հոգուն և չեմ կարող ներվել։ Կարո՞ղ եք օգնել ինձ։
Դուք չեք մերժել Սուրբ Հոգուն։ Դուք կարող եք դա իմանալ, քանի որ մտահոգված կամ դատապարտված եք։ Միայն Սուրբ Հոգին է, որ ձեզ մտահոգություն և համոզմունք է բերում (Հովհաննես 16։8–13)։ Եթե Սուրբ Հոգին լքած լիներ ձեզ, ձեր սրտում մտահոգություն կամ համոզմունք չէր լինի։ Ուրախացեք և գովաբանեք Աստծուն։ Տվեք Նրան ձեր կյանքը հիմա։ Եվ աղոթքով հետևեք և հնազանդվեք Նրան գալիք օրերին։ Նա կտա ձեզ հաղթանակ (Ա Կորնթացիներ 15։57), կպահպանի ձեզ (Փիլիպպեցիներ 2։13) և կպահպանի ձեզ մինչև Իր վերադարձը (Փիլիպպեցիներ 1։6)։
5. Սերմնացանի առակում (Ղուկաս 8։5–15) ի՞նչ է նշանակում այն սերմը, որը ընկավ ճանապարհի եզրին և թռչունները կերան։
Աստվածաշունչն ասում է. «Սերմը Աստծո խոսքն է։ Ճանապարհի եզրին գտնվողները լսում են, ապա սատանան գալիս է և խոսքը վերցնում նրանց սրտերից, որպեսզի չհավատան և չփրկվեն (Ղուկաս 8։11, 12): Հիսուսը նշում էր, որ երբ մենք հասկանում ենք, թե ինչ է Սուրբ Հոգին խնդրում մեզ անել Սուրբ Գրքից եկող նոր լույսի վերաբերյալ, մենք պետք է գործենք դրա համաձայն։ Հակառակ դեպքում, սատանան հնարավորություն ունի հեռացնել այդ ճշմարտությունը մեր մտքերից։
6. Ինչպե՞ս կարող է Տերը Մատթեոս 7։21-23-ում նշված մարդկանց ասել՝ «Ես երբեք չեմ ճանաչել ձեզ»։ Ես կարծում էի, որ Աստված գիտի բոլորին և ամեն ինչ։
Աստված այստեղ նկատի ունի մեկին որպես անձնական ընկեր ճանաչելու մասին: Մենք Նրան ճանաչում ենք որպես ընկեր, երբ ամեն օր շփվում ենք Նրա հետ աղոթքի և Աստվածաշնչի ուսումնասիրության միջոցով, հետևում ենք Նրան և ազատորեն կիսվում ենք մեր ուրախություններով ու տխրություններով, ինչպես երկրային ընկերոջ հետ: Հիսուսն ասաց. «Դուք Իմ ընկերներն եք, եթե անեք այն, ինչ ես ձեզ պատվիրում եմ» (Հովհաննես 15:14): Մատթեոսի 7-րդ գլխում նշված մարդիկ մերժել են Նրա Սուրբ Հոգին: Նրանք ընդունել են մեղքի մեջ կամ գործերով փրկությունը, որոնցից ոչ մեկը Հիսուսի կարիքը չունի: Նրանք ինքնուրույն ստեղծված մարդիկ են, ովքեր ժամանակ չեն հատկացնում Փրկչի հետ ծանոթանալու համար: Հետևաբար, Նա բացատրեց, որ չի կարողացել իսկապես ծանոթանալ նրանց հետ կամ ճանաչել նրանց որպես Իր անձնական ընկերներ:
7. Կարո՞ղ եք բացատրել Եփեսացիներ 4։30-ը։
Համարն ասում է. «Մի՛ տրտմեցնեք Աստծո Սուրբ Հոգուն, որով դուք կնքվեցիք փրկագնման օրվա համար»։ Պողոսն այստեղ ակնարկում է, որ Սուրբ Հոգին անձնական էակ է, քանի որ միայն անձինք կարող են տրտմել։ Ավելի կարևոր է, որ նա հաստատում է, որ Քրիստոսի Սուրբ Հոգին կարող է տրտմել Նրա սիրառատ կոչերը մերժելով։ Ինչպես սիրահետումը կարող է ընդմիշտ ավարտվել մեկ կողմի կողմից մյուսի սիրահետմանը բազմիցս մերժելով, այնպես էլ Սուրբ Հոգու հետ մեր հարաբերությունները կարող են ընդմիշտ ավարտվել Նրա սիրառատ կոչերին մեր համառորեն չպատասխանելով։
Contact
📌Location:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
