Lexía 10 af 27 • ⏱ 10–15 mínútur • ✅ Ókeypis • 📖 Byggt á Biblíunni
Eru hinir dánu virkilega dauðir?
Margir velta fyrir sér hvað gerist eftir dauðann og eru óvissir um hvort meira sé handan grafar. Þessi lexía afhjúpar eina mestu blekkingu sem nokkurn tímann hefur verið sagt um dauðann og sýnir hvað Biblían kennir í raun og veru um ástand hinna dánu. Þú munt uppgötva hvernig orð Guðs veitir skýrleika, huggun og traust um lífið, dauðann og eilífðina.
1. Hvernig komust mennirnir hingað í fyrsta lagi?
Drottinn Guð myndaði manninn af leiri jarðar og blés lífsanda í nasir hans, og þannig varð maðurinn lifandi sál (1. Mósebók 2:7).
Svar: Guð skapaði okkur úr mold í upphafi.
2. Hvað gerist þegar einstaklingur deyr?
Þá mun rykið hverfa aftur til jarðarinnar eins og það var, og andinn mun snúa aftur til Guðs, sem gaf hann (Prédikarinn 12:7).
Svar: Líkaminn verður aftur að mold og andinn snýr aftur til Guðs, sem gaf hann. Andi hvers manns sem deyr, hvort sem hann er hólpinn eða ekki, snýr aftur til Guðs við dauðann.
3. Hvaða andi snýr aftur til Guðs við dauðann?
Líkaminn án anda er dauður (Jakobsbréfið 2:26).
Andi Guðs er í nösum mínum (Jobsbók 27:3).
Svar: Andinn sem snýr aftur til Guðs við dauðann er lífsandinn. Hvergi í allri bók Guðs hefur andinn neitt líf, visku eða tilfinningu eftir að maður deyr. Hann er lífsandinn og ekkert meira.
4. Hvað er „sál“?
Drottinn Guð myndaði manninn af leiri jarðar og blés lífsanda í nasir hans, og þannig varð maðurinn lifandi sál (1. Mósebók 2:7).
Svar: Sálin er lifandi vera. Sálin er alltaf samsetning tveggja hluta: líkama og anda. Sálin getur ekki verið til nema líkami og anda séu sameinuð. Orð Guðs kennir að við séum sálir, ekki að við höfum sálir.
5. Deyja sálir?
Sú sál sem syndgar, hún skal deyja (Esekíel 18:20).
Sérhver lifandi sál dó í hafinu (Opinberunarbókin 16:3).
Svar: Samkvæmt orði Guðs deyja sálir! Við erum sálir og sálir deyja. Maðurinn er dauðlegur (Jobsbók 4:17).
Aðeins Guð er ódauðlegur (1. Tímóteusarbréf 6:15, 16). Hugtakið um ódauðlega sál er ekki að finna í Biblíunni, sem kennir að sálir séu undirorpnar dauðanum.
6. Fara góðir menn til himna þegar þeir deyja?
Allir sem í gröfunum eru munu heyra raust hans og koma fram (Jóhannes 5:28, 29).
Davíð er bæði dáinn og grafinn, og gröf hans er hjá okkur allt til þessa dags. Því að Davíð steig ekki upp til himins (Postulasagan 2:29, 34).
Ef ég bíð, þá er gröfin hús mitt (Jobsbók 17:13).
Svar: Nei. Fólk fer ekki til himna né helvítis við dauðann. Það fer hvergi nema það bíður upprisunnar í gröfum sínum.
7. Hversu mikið veit eða skilur maður eftir dauðann?
Hinir lifandi vita að þeir munu deyja, en hinir dauðu vita ekkert og fá enga umbun framar, því að minningin um þá er gleymd. Kærleikur þeirra, hatur þeirra og öfund er nú horfin og þeir munu aldrei framar eiga hlutdeild í neinu sem gjörist undir sólinni. Í gröfinni, þangað sem þú ferð, er ekkert verk né hugvit né þekking né viska. (Prédikarinn 9:5, 6, 10).
Hinir dauðu lofa ekki Drottin (Sálmur 115:17).
Svar: Guð segir að hinir dánu viti alls ekkert!
8. En geta hinir dánu ekki átt samskipti við hina lifandi og vita þeir ekki hvað hinir lifandi eru að gera?
Maðurinn leggst niður og rís ekki upp. Þangað til himinninn er ekki framar til, vakna þeir ekki né verða vaknir af svefni sínum. Synir hans verða heiðraðir, og hann veit það ekki, þeir eru lægðir, og hann tekur það ekki eftir (Jobsbók 14:12, 21).
Aldrei framar munu þeir eiga hlutdeild í neinu sem gjörist undir sólinni (Prédikarinn 9:6).
Svar: Nei. Hinir dánu geta ekki náð til lifenda, né vita þeir hvað hinir lifandi eru að gera. Þeir eru dauðir, hugsanir þeirra eru farnar (Sálmur 146:4).
9. Jesús kallaði meðvitundarleysi hinna dánu svefn í Jóhannesi 11:11–14. Hve lengi munu þeir sofa?
Maðurinn leggst niður og rís ekki upp, þar til himinninn er ekki lengur til (Jobsbók 14:12).
Dagur Drottins mun koma, og himnarnir munu líða undir lok (2. Pétursbréf 3:10).
Svar: Hinir dánu munu sofa til hins mikla dags Drottins við endi veraldar. Í dauðanum eru mennirnir algerlega meðvitundarlausir, án nokkurrar athafna eða þekkingar af neinu tagi.
10. Hvað gerist við hina réttlátu sem eru dánir við endurkomu Krists?
Sjá, ég kem skjótt og laun mín eru með mér til að gjalda hverjum og einum eftir verkum hans (Opinberunarbókin 22:12).
Drottinn sjálfur mun stíga niður af himni með kalli. Og hinir dánu í Kristi munu upp rísa. Og þannig munum vér alltaf vera með Drottni (1. Þessaloníkubréf 4:16, 17).
Vér munum allir umbreytast á augabragði, á augabragði, og hinir dánu munu upp rísa ódauðlegir. Því að þetta dauðlega verður að íklæðast ódauðleikanum og þetta dauðlega verður að íklæðast ódauðleikanum (1. Korintubréf 15:51–53).
Svar: Þeim verður umbunað. Þeim verður reist upp, þeim gefinn ódauðlegur líkami og þeir verða teknir upp til að hitta Drottin í loftinu. Það væri enginn tilgangur með upprisu ef fólk yrði tekið til himins við dauðann.
11. Hver var fyrsta lygi djöfulsins á jörðinni?
Höggormurinn sagði við konuna: „Þú munt alls ekki deyja“ (1. Mósebók 3:4).
Sá gamli höggormur, kallaður djöfullinn og Satan (Opinberunarbók 12:9).
Svar: Þú munt ekki deyja.
12. Hvers vegna laug djöfullinn að Evu um dauðann? Gæti þetta efni verið mikilvægara en við höldum?
Svar: Lygi djöfulsins um að við munum ekki deyja er einn af meginstoðum kenningar hans. Í þúsundir ára hefur hann unnið öflug, blekkjandi kraftaverk til að blekkja fólk til að halda að það sé að fá skilaboð frá öndum hinna látnu. (Dæmi: Töframenn í Egyptalandi 2. Mósebók 7:11; Kona frá Endor 1. Samúelsbók 28:3–25; Galdramenn Daníel 2:2; Ambátt Postulasagan 16:16–18.)
Hátíðleg viðvörun
Í náinni framtíð mun Satan aftur nota galdra — eins og hann gerði á dögum spámannsins Daníels — til að blekkja heiminn (Opinberunarbókin 18:23). Galdrar eru yfirnáttúruleg öfl sem fullyrða að þau fái kraft sinn og visku frá öndum hinna dánu.
Þykjast vera lærisveinar Jesú
Með því að þykjast vera guðræknir ástvinir sem eru látnir, heilagir prestar sem nú eru látnir, spámenn Biblíunnar eða jafnvel postular Krists (2. Korintubréf 11:13) munu Satan og englar hans blekkja milljarða manna. Þeir sem trúa því að hinir dánu séu á lífi, í hvaða formi sem er, munu líklega láta blekkjast.
Öll kraftaverk eru ekki frá Guði, því djöflar vinna líka kraftaverk.
13. Vinna djöflar virkilega kraftaverk?
Því að þeir eru djöflaandar, sem vinna kraftaverk (Opinberunarbókin 16:14).
Falskir Kristar og falsspámenn munu rísa upp og gjöra stór tákn og undur til að leiða afvega, ef mögulegt er, jafnvel hina útvöldu (Matteus 24:24).
Svar: Já, sannarlega! Djöflar vinna ótrúlega sannfærandi kraftaverk (Opinberunarbókin 13:13, 14). Satan mun birtast sem ljósengill (2. Korintubréf 11:14) og, enn meira átakanlegt, sem Kristur sjálfur (Matteus 24:23, 24). Almennt verður tilfinningin sú að Kristur og englar hans séu að leiða í stórkostlegri alþjóðlegri vakningu. Öll áherslan mun virðast svo andleg og yfirnáttúruleg að aðeins útvöldu Guðs munu ekki láta blekkjast.
14. Hvers vegna mun fólk Guðs ekki láta blekkjast?
Þeir tóku við orðinu af öllum vilja og rannsökuðu daglega ritningarnar til að komast að því hvort þetta væri svo (Postulasagan 17:11).
Ef þeir tala ekki samkvæmt þessu orði, þá er það vegna þess að ekkert ljós er í þeim (Jesaja 8:20).
Svar: Fólk Guðs mun vita af námi sínu í bók hans að hinir dánu eru dauðir, ekki lifandi. Þeir munu vita að andi sem segist vera látinn ástvinur er í raun djöfull! Fólk Guðs mun hafna öllum kennurum og kraftaverkamönnum sem segjast fá sérstakt ljós eða vinna kraftaverk með því að hafa samband við anda hinna dánu. Og fólk Guðs mun á sama hátt hafna sem hættulegum og fölskum öllum kenningum sem fullyrða að hinir dánu séu lifandi í hvaða formi sem er, hvar sem er.
15. Hvað bauð Guð að gera ætti við fólk sem kenndi að hinir dánu væru lifandi á dögum Móse?
„Hver sem er karl eða kona, sem stundar spásagnamenn eða hefur spásagnaranda, skal líflátinn verða; grýta skal þá.“ (3. Mósebók 20:27).
Svar: Guð krafðist þess að miðlar og aðrir með „kunnuga anda“ (sem fullyrtu að geta haft samband við hina dánu) skyldu grýttir til bana. Þetta sýnir hvernig Guð lítur á þá fölsku kenningu að hinir dánu séu lifandi.
16. Munu réttlátir einstaklingar sem rísa upp í upprisunni nokkurn tímann deyja aftur?
„Þeir sem taldir eru verðugir þess að ná þessum aldri og upprisu frá dauðum ... og geta ekki dáið framar“ (Lúkas 20:35, 36).
„Guð mun þerra hvert tár af augum þeirra. Dauðinn mun ekki framar vera til, né sorg né vein. Enginn kvöl mun framar vera, því að hið fyrra er liðið hjá“ (Opinberunarbókin 21:4).
Svar: Nei! Dauði, sorg, grátur og harmleikur munu aldrei komast inn í nýja ríki Guðs. „Þegar þetta forgengilega hefur íklæðst óforgengileikanum og þetta dauðlega hefur íklæðst ódauðleikanum, þá mun rætast það orð, sem ritað er: ,Dauðinn er uppsvelgdur í sigur.‘“ (1. Korintubréf 15:54).
17. Trú á endurfæðingu er ört vaxandi í dag. Er þessi kenning biblíuleg?
Hinir lifandi vita að þeir munu deyja, en hinir dauðu vita ekkert. Aldrei framar munu þeir eiga hlutdeild í neinu því sem gerist undir sólinni (Prédikarinn 9:5, 6).
Svar: Næstum helmingur jarðarbúa trúir á endurfæðingu, kenningu um að sálin deyi aldrei heldur endurfæðist stöðugt í annarri tegund líkama með hverri kynslóð. Þessi kenning er þó í andstöðu við Ritninguna.
Biblían segir
Eftir dauðann: hverfur maðurinn aftur til moldar (Sálmur 104:29), veit ekkert (Prédikarinn 9:5), hefur enga hugsunarhæfni (Sálmur 146:4), hefur ekkert að gera með neitt á jörðinni (Prédikarinn 9:6), lifir ekki (2. Konungabók 20:1), bíður í gröfinni (Jobsbók 17:13) og heldur ekki áfram (Jobsbók 14:1, 2).
Uppfinning Satans
Við lærðum í spurningum 11 og 12 að Satan fann upp kenninguna um að hinir dánu séu lifandi. Endurfæðing, miðlun, samskipti við anda, andadýrkun og „ódauðleg sál“ eru allt uppfinningar Satans, með eitt markmið að sannfæra fólk um að þegar þú deyrð ertu ekki í raun dauður. Þegar fólk trúir því að hinir dánu séu á lífi, munu „andar illra anda, sem vinna kraftaverk“ (Opinberunarbókin 16:14) og þykjast vera andar hinna dánu, geta blekkt þá og leitt þá afvega nánast í 100 prósent tilfella (Matteus 24:24).
18. Ert þú þakklátur fyrir Biblíuna, sem segir okkur sannleikann um þetta viðkvæma málefni dauðans?
Svar:
Hugsunarspurningar
1. Fór þjófurinn á krossinum ekki til paradísar með Kristi daginn sem hann dó?
Nei. Reyndar sagði Jesús við Maríu á sunnudagsmorgni: „Ég er ekki enn stiginn upp til föður míns“ (Jóhannes 20:17). Þetta sýnir að Kristur fór ekki til himins við dauðann. Það er mikilvægt að hafa í huga að greinarmerkið sem við sjáum í Biblíunni í dag er ekki upprunalegt heldur bætt við öldum síðar af þýðendum. Komman í Lúkasi 23:43 væri betur sett á eftir orðinu „í dag“ frekar en „fyrir“, þannig að textinn hljóði: „Sannlega segi ég þér í dag: Þú munt vera með mér í Paradís.“ Önnur leið til að setja þetta vers sem er skiljanlegt í samhengi er: „Ég segi þér í dag, þegar mér sýnist enginn geta frelsað, þegar ég sjálfur verð krossfestur sem glæpamaður, ég fullvissa þig í dag um að þú munt vera með mér í Paradís.“ Dýrðarríki Krists verður stofnað við síðari komu hans (Matteus 25:31), og réttlátir allra alda munu ganga inn í það á þeim tíma (1. Þessaloníkubréf 4:15–17) og ekki við dauðann.
2. Talar Biblían ekki um ódauðlega sál?
Nei. Ódauðleg sál er ekki nefnd í Biblíunni. Orðið ódauðlegur finnst aðeins einu sinni í Biblíunni og það vísar til Guðs (1. Tímóteusarbréf 1:17).
3. Við dauðann verður líkaminn aftur að mold og andinn (eða andardrátturinn) snýr aftur til Guðs. En hvert fer sálin?
Það fer hvergi. Í staðinn hættir það einfaldlega að vera til. Tveir hlutir verða að sameinast til að mynda sál: líkami og andardráttur. Þegar andardrátturinn hverfur hættir sálin að vera til vegna þess að hún er samsetning tveggja hluta. Þegar þú slekkur á ljósi, hvert fer ljósið? Það fer hvergi. Það hættir einfaldlega að vera til. Tveir hlutir verða að sameinast til að mynda ljós: pera og rafmagn. Án samsetningarinnar er ljós ómögulegt. Eins með sálina; nema líkami og andardráttur séu sameinuð, getur engin sál verið til. Það er ekkert til sem heitir líkamslaus sál.
4. Þýðir orðið sál nokkurn tímann eitthvað annað en lifandi vera?
Já. Það getur líka þýtt (1) lífið sjálft, eða (2) hugann, eða vitsmunina. Sama hvaða merking er ætluð, þá er sálin samt sem áður sambland af tveimur hlutum (líkama og anda) og hún hættir að vera til við dauðann.
5. Geturðu útskýrt Jóhannes 11:26: Hver sem lifir og trúir á mig mun aldrei að eilífu deyja?
Þetta vísar ekki til fyrsta dauða, sem allir menn deyja (Hebreabréfið 9:27), heldur til annars dauða, sem aðeins hinir óguðlegu deyja og frá honum er engin upprisa (Opinberunarbókin 2:11; 21:8).
6. Matteus 10:28 segir: „Óttist ekki þá, sem líkamann deyða, en geta ekki deytt sálina.“ Sannar þetta ekki að sálin er ódauðleg?
Nei. Það sannar hið gagnstæða. Síðari helmingur sama verssins sannar að sálir deyja. Þar segir: „Óttist heldur þann sem megnar að tortíma bæði sálu og líkama í helvíti.“ Orðið sál þýðir hér líf og vísar til eilífs lífs, sem er gjöf (Rómverjabréfið 6:23) sem verður gefin réttlátum á efsta degi (Jóhannes 6:54). Enginn getur tekið frá þeim eilífa líf sem Guð veitir. (Sjá einnig Lúkas 12:4, 5.)
7. Segir ekki í 1. Pétursbréfi 4:6 að fagnaðarerindið hafi verið prédikað látnum mönnum?
Nei. Þar segir að fagnaðarerindið hafi verið prédikað þeim sem eru dánir. Þeir eru nú dánir, en fagnaðarerindið var prédikað þeim meðan þeir voru enn á lífi.
Hafðu samband
📌Staðsetning:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
