Lesson 6:
 
Written in Stone!

८. पोपपद या मुद्द्यांशी जुळते का?

​

उत्तर: होय—ते प्रत्येक मुद्द्याला लागू पडते. चला अधिक बारकाईने पाहूया:

अ. त्याचा उदय पश्चिम युरोपमधील १० राज्यांमध्ये झाला.
पोपशाही सत्तेचे भौगोलिक स्थान इटलीतील रोम शहरात, म्हणजेच पश्चिम युरोपच्या केंद्रस्थानी आहे.

ब. त्याच्या प्रमुखपदी एक असा माणूस असेल जो त्याच्या वतीने बोलेल.
पोपशाही हे ओळखचिन्ह पूर्ण करते, कारण तिच्या प्रमुखपदी एकच व्यक्ती असते—पोप—जी तिच्या वतीने बोलते.

C. पोपशाहीच्या उदयासाठी मार्ग मोकळा करण्यासाठी तीन राज्ये ताब्यात घेण्यात आली.
पश्चिम युरोपमधील सम्राट बहुतांशी कॅथोलिक होते आणि पोपशाहीचे समर्थक होते. तथापि, तीन एरियन राज्यांनी तसे केले नाही—वँडल्स, हेरुली आणि ऑस्ट्रोगॉथ्स. त्यामुळे कॅथोलिक सम्राटांनी ठरवले की त्यांना जिंकले पाहिजे किंवा नष्ट केले पाहिजे. धर्मशास्त्रज्ञ आणि इतिहासकार डॉ. मर्विन मॅक्सवेल यांनी त्यांच्या 'गॉड केअर्स' या पुस्तकाच्या खंड १, पृष्ठ १२९ मध्ये या परिणामांचे वर्णन पुढीलप्रमाणे केले आहे: “कॅथोलिक सम्राट झेनो (४७४-४९१) यांनी ४८७ मध्ये ऑस्ट्रोगॉथ्ससोबत एक तह घडवून आणला, ज्यामुळे ४९३ मध्ये एरियन हेरुल्सच्या राज्याचे उच्चाटन झाले. आणि कॅथोलिक सम्राट जस्टिनियन (५२७-५६५) यांनी ५३४ मध्ये एरियन वँडल्सचा नायनाट केला आणि ५३८ मध्ये एरियन ऑस्ट्रोगॉथ्सची शक्ती लक्षणीयरीत्या मोडून काढली. अशाप्रकारे डॅनियलची तीन शिंगे—हेरुल्स, वँडल्स आणि ऑस्ट्रोगॉथ्स—‘मुळासकट उपटून टाकण्यात आली.’ ” पोपशाही या मुद्द्याला लागू पडते हे ओळखणे अवघड नाही.

डी. ते इतर राज्यांपेक्षा वेगळे असेल.
पोपशाही या वर्णनात स्पष्टपणे बसते, कारण ती एक धार्मिक शक्ती म्हणून उदयास आली आणि इतर १० राज्यांच्या धर्मनिरपेक्ष स्वरूपापेक्षा वेगळी होती.

ई. ते संतांशी युद्ध करील आणि त्यांचा छळ करील.
चर्चने छळ केला ही एक सर्वज्ञात वस्तुस्थिती आहे आणि पोपशाही तसे केल्याचे कबूल करते. इतिहासकारांच्या मते, चर्चने धार्मिक श्रद्धेच्या मुद्द्यांवरून किमान ५ कोटी लोकांचे जीवन उद्ध्वस्त केले.

आम्ही येथे दोन स्रोतांचा संदर्भ देत आहोत:

१. “मानवजातीमध्ये आजवर अस्तित्वात असलेल्या इतर कोणत्याही संस्थेपेक्षा रोमच्या चर्चने अधिक निष्पाप रक्त सांडले आहे, या गोष्टीवर इतिहासाचे सखोल ज्ञान असलेला कोणताही प्रोटेस्टंट प्रश्न विचारणार नाही.”

२. 'द हिस्ट्री ऑफ द इन्क्विझिशन ऑफ स्पेन' या ग्रंथात, डी. इव्हान अँटोनियो ल्योरेन्टे यांनी केवळ स्पॅनिश इन्क्विझिशनमधील ही आकडेवारी दिली आहे: "३१,९१२ लोकांना दोषी ठरवून ते आगीच्या ज्वाळांमध्ये भस्मसात झाले," आणि २४१,४५० लोकांना "कठोर 'प्रायश्चित्ताची' शिक्षा सुनावण्यात आली."

काळजी आणि आपुलकीचे शब्द
लहान शिंगाच्या शक्तीचा उल्लेख करून आम्ही आमच्या ख्रिस्ती बांधवांवर हल्ला करत आहोत, असा कोणाला गैरसमज होऊ नये म्हणून, कृपया हे लक्षात ठेवा की ही भविष्यवाणी एका व्यवस्थेसाठी आहे, व्यक्तींसाठी नाही. कॅथोलिक पंथासह सर्व चर्चमध्ये प्रामाणिक आणि श्रद्धाळू ख्रिस्ती आहेत. डॅनियल ७ हा केवळ एका मोठ्या धार्मिक संस्थेवरील न्यायनिवाड्याचा आणि सुधारणेचा संदेश आहे, जिने मूर्तिपूजेशी तडजोड केली, जसे इतर अनेक चर्चनीही केले आहे.

भविष्यवाणी सर्व धर्मांमधील दोष उघड करते
इतर भविष्यवाण्या प्रोटेस्टंट आणि ज्यू धर्मांमधील दोष दाखवून देतात. प्रत्येक धर्मात सत्याचे प्रामाणिक शोधक आढळतात, परंतु प्रत्येक धर्म खरा नसतो. जे शोधक सत्याचा आवाज ऐकण्यासाठी कान देऊन असतात, ते प्रभूची सुधारणा ऐकतील आणि त्याच्याविरुद्ध आपली अंतःकरणे बंद करणार नाहीत. तो जिथे नेईल तिथे ते नम्रपणे जातील. आपण कृतज्ञ असले पाहिजे की देवाचे वचन प्रत्येक विषयावर निःपक्षपाती प्रामाणिकपणाने बोलते.

भविष्यसूचक वेळ:
वेळ = १ वर्ष
वेळा = २ वर्षे
अर्धा वेळ = अर्धे वर्ष

एफ. त्याचा उदय लोखंडाच्या चौथ्या साम्राज्यातून—म्हणजेच मूर्तिपूजक रोमन साम्राज्यातून—झाला असता.
आम्ही या मुद्द्यावर दोन तज्ज्ञांचे मत उद्धृत करतो:

​

१. “शक्तिशाली कॅथोलिक चर्च म्हणजे बाप्तिस्मा घेतलेल्या रोमन साम्राज्यापेक्षा थोडेच अधिक होते. ... जुन्या रोमन साम्राज्याची राजधानीच ख्रिश्चन साम्राज्याची राजधानी बनली. 'पॉन्टिफेक्स मॅक्सिमस' हे पद पोपच्या पदाद्वारे पुढे चालू ठेवण्यात आले.” २.

​

​

२. “बर्बर आणि एरियन लोकांनी जे काही रोमन घटक मागे सोडले होते... ते रोमच्या बिशपच्या संरक्षणाखाली आले, जो सम्राटाच्या निधनानंतर तेथील प्रमुख व्यक्ती होता. ... रोमन चर्चने... स्वतःला रोमन विश्व-साम्राज्याच्या जागी स्थापित केले, ज्याचा ते वास्तविक विस्तार आहे.”

​

​

जी. देवाचे लोक (संत) “एका काळासाठी, दोन काळांसाठी आणि अर्ध्या काळासाठी” “त्याच्या हाती सोपवले जातील.”

येथे अनेक गोष्टी स्पष्ट करण्याची गरज आहे:

​

१. एक काळ म्हणजे एक वर्ष, काळ म्हणजे दोन वर्षे, आणि अर्धा काळ म्हणजे अर्धे वर्ष. ॲम्प्लिफाइड बायबलमध्ये याचे भाषांतर “साडेतीन वर्षे” असे केले आहे.

​

२. दानीएल आणि प्रकटीकरण या पुस्तकांमध्ये याच कालावधीचा सात वेळा उल्लेख आहे (दानीएल ७:२५; १२:७; प्रकटीकरण ११:२, ३; १२:६, १४; १३:५): तीन वेळा “एक काळ, दोन काळ आणि अर्धा काळ” म्हणून; दोन वेळा ४२ महिने म्हणून; आणि दोन वेळा १,२६० दिवस म्हणून. यहुद्यांनी वापरलेल्या ३०-दिवसांच्या दिनदर्शिकेनुसार, हे सर्व कालावधी समान आहेत: साडेतीन वर्षे = ४२ महिने = १,२६० दिवस.

​

३. एक भविष्यसूचक दिवस म्हणजे एक वास्तविक वर्ष (यहेज्केल ४:६; गणना १४:३४).

​

४. अशाप्रकारे, लहान शिंगाला (ख्रिस्तविरोधी) १,२६० भविष्यसूचक दिवसांसाठी, म्हणजेच १,२६० प्रत्यक्ष वर्षांसाठी, संतांवर सत्ता मिळणार होती.

​

५. पोपशाहीची सत्ता इ.स. ५३८ मध्ये सुरू झाली, जेव्हा तीन विरोधी एरियन राज्यांपैकी शेवटचे राज्य उखडून टाकण्यात आले. ही सत्ता १७९८ पर्यंत चालू राहिली, जेव्हा नेपोलियनचा सेनापती बर्थियर याने पोप पायस सहावे आणि पोपशाहीची राजकीय सत्ता या दोन्हींना नष्ट करण्याच्या आशेने पोपला कैद केले. हा काळ १,२६० वर्षांच्या भविष्यवाणीची अचूक पूर्तता आहे. हा आघात पोपशाहीसाठी एक प्राणघातक जखम होती, परंतु ती जखम भरू लागली आणि आजही भरत आहे.

​

६. छळाच्या याच काळाचा उल्लेख मत्तय २४:२१ मध्ये देवाच्या लोकांनी अनुभवलेला सर्वात वाईट छळाचा काळ म्हणून केला आहे. वचन २२ आपल्याला सांगते की तो इतका विनाशकारी होता की, जर देवाने तो कमी केला नसता, तर एकही जीव वाचला नसता. पण देवाने तो कमी केला. १७९८ मध्ये पोपला कैद करण्याच्या खूप आधीच तो छळ संपला होता. हे स्पष्ट दिसते की, हा मुद्दा त्याचप्रमाणे पोपशाहीलाही लागू होतो.

​

​

एच. ते "[देवाविरुद्ध]" ईश्वरनिंदेचे "अहंकारी शब्द" बोलेल.

धर्मग्रंथात ईश्वरनिंदेच्या दोन व्याख्या आहेत:

​

​

१. पापांची क्षमा करण्याचा दावा करणे (लूक ५:२१).

​

​

२. देव असल्याचा दावा करणे (योहान १०:३३).

हा मुद्दा पोपशाहीला लागू होतो का? होय. चला, प्रथम पापांची क्षमा करण्याच्या तिच्या दाव्याचा पुरावा पाहूया, जो थेट तिच्या स्वतःच्या साहित्यातून घेतला आहे: “याजक खरोखरच पापांची क्षमा करतो, की तो केवळ ती क्षमा झाली आहेत असे घोषित करतो? ख्रिस्ताने दिलेल्या सामर्थ्याच्या जोरावर याजक खरोखरच पापांची क्षमा करतो.”५ पोपशाही एका ऐहिक याजकाकडे कबुलीजबाब देण्याची पद्धत स्थापित करून येशूला आणखी कमी लेखते, आणि अशा प्रकारे आपला महायाजक (इब्री ३:१; ८:१, २) आणि एकमेव मध्यस्थ (१ तीमथ्य २:५) असलेल्या येशूला वगळते. पुढे, देव असल्याच्या तिच्या दाव्याचा पुरावा विचारात घ्या: “आम्ही [पोप] या पृथ्वीवर सर्वशक्तिमान देवाचे स्थान धारण करतो.”६ येथे आणखी पुरावा आहे: “पोप केवळ येशू ख्रिस्ताचा प्रतिनिधी नाही, तर तो स्वतः येशू ख्रिस्त आहे, जो देहाच्या पडद्याखाली लपलेला आहे.”

१. त्याचा "काळ आणि नियम बदलण्याचा हेतू" असेल. भविष्यातील एका अभ्यास मार्गदर्शिकेत, आपण या मुद्द्यातील "काळा"वर चर्चा करणार आहोत. हा एक महत्त्वाचा विषय आहे आणि त्यावर स्वतंत्रपणे विचार करणे आवश्यक आहे. पण "नियम" बदलण्याबद्दल काय? ॲम्प्लिफाइड बायबलमध्ये "नियम" या शब्दाचे भाषांतर "कायदा" असे केले आहे. हा संदर्भ देवाचा नियम बदलण्याशी संबंधित आहे. अर्थात, तो कोणीही खऱ्या अर्थाने बदलू शकत नाही, पण पोपशाहीने तसा प्रयत्न केला आहे का? याचे उत्तर होय असे आहे. आपल्या धर्मोपदेशांमधून, पोपशाहीने मूर्तीपूजेविरुद्धची दुसरी आज्ञा वगळली आहे आणि चौथी आज्ञा ९४ शब्दांवरून आठ शब्दांपर्यंत संक्षिप्त केली आहे व दहावी आज्ञा दोन आज्ञांमध्ये विभागली आहे. (हे स्वतः तपासा. कोणत्याही कॅथोलिक धर्मोपदेशातील दहा आज्ञांची तुलना निर्गम २०:२-१७ मधील देवाच्या आज्ञांच्या यादीशी करा.)

 

यात काही शंका नाही की दानीएल ७ मधील लहान शिंगासारखी शक्ती (ख्रिस्तविरोधी) ही पोपशाही आहे. दुसरी कोणतीही संघटना हे सर्व नऊ मुद्दे पूर्ण करत नाही. आणि, योगायोगाने, ही काही नवीन शिकवण नाही. प्रत्येक प्रोटेस्टंट सुधारकाने, अपवाद न करता, पोपशाहीला ख्रिस्तविरोधी म्हटले आहे.८