Lesson 6:
 
Written in Stone!

विचार प्रश्न

​

१. पण शब्बाथ फक्त यहुद्यांसाठीच नाही का?

 

नाही. येशूने म्हटले, शब्बाथ मनुष्यासाठी बनवला गेला (मार्क २:२७). तो केवळ यहुद्यांसाठी नाही, तर संपूर्ण मानवजातीसाठी आहे - सर्वत्र असलेल्या सर्व स्त्री-पुरुषांसाठी. शब्बाथ बनवल्यानंतर २,५०० वर्षांपर्यंत यहुदी राष्ट्र अस्तित्वातही नव्हते.

​

२. प्रेषितांची कृत्ये २०:७-१२ हा अध्याय शिष्यांनी रविवार हा पवित्र दिवस म्हणून पाळला याचा पुरावा नाही का?

 

बायबलनुसार, प्रत्येक दिवस सूर्यास्ताला सुरू होतो आणि दुसऱ्या दिवशीच्या सूर्यास्ताला संपतो (उत्पत्ति १:५, ८, १३, १९, २३, ३१; लेवीय २३:३२) आणि दिवसाचा अंधारलेला भाग आधी येतो. म्हणून शब्बाथ शुक्रवार रात्री सूर्यास्ताला सुरू होतो आणि शनिवार रात्री सूर्यास्ताला संपतो. प्रेषितांची कृत्ये २० मध्ये चर्चा केलेली ही सभा रविवारच्या अंधारलेल्या भागात, म्हणजेच ज्याला आपण आता शनिवारची रात्र म्हणतो, त्या दिवशी झाली होती. ती शनिवार रात्रीची सभा होती आणि ती मध्यरात्रीपर्यंत चालली. पौल निरोपाच्या दौऱ्यावर होता आणि त्याला माहीत होते की तो या लोकांना पुन्हा भेटणार नाही (वचन २५). त्याने इतका वेळ उपदेश केला यात आश्चर्य नाही! (कोणतीही नियमित साप्ताहिक सेवा रात्रभर चालली नसती.) पौल दुसऱ्या दिवशी निघायला तयार होता (वचन ७). येथे भाकर मोडण्याला विशेष महत्त्व नाही, कारण ते दररोज भाकर मोडत असत (प्रेषितांची कृत्ये २:४६). या वचनात पहिला दिवस पवित्र आहे किंवा हे सुरुवातीचे ख्रिस्ती त्याला तसे मानत होते, असे कोणतेही संकेत नाहीत. तसेच शब्बाथ बदलला गेला होता याचाही कोणताही पुरावा नाही. (तसे पाहता, युटुकस मृत्यूमुखी पडल्यानंतर त्याला पुन्हा जिवंत करण्याच्या चमत्कारामुळेच या भेटीचा उल्लेख केला गेला असावा.) यहेज्केल ४६:१ मध्ये, देवाने रविवारचा उल्लेख सहा कामकाजाच्या दिवसांपैकी एक म्हणून केला आहे.

​

३. १ करिंथकर १६:१,२ मध्ये रविवार शाळेच्या अर्पणांविषयी सांगितले आहे ना?

 

नाही. येथे सार्वजनिक उपासना सभेचा कोणताही उल्लेख नाही. ते पैसे घरी खाजगीरित्या बाजूला ठेवायचे होते. पौल आशिया मायनरमधील मंडळ्यांना यरुशलेममधील त्यांच्या गरीब बांधवांना मदत करण्याची विनंती करत होता (रोमकरांस पत्र १५:२६-२८). हे सर्व ख्रिस्ती शब्बाथ पवित्र मानत असत, म्हणून पौलाने सुचवले की रविवारी सकाळी, शब्बाथ संपल्यावर, त्यांनी आपल्या गरजू बांधवांसाठी काही रक्कम बाजूला ठेवावी, जेणेकरून तो येईल तेव्हा ती उपलब्ध असेल. हे खाजगीरित्या करायचे होते—दुसऱ्या शब्दांत, घरी. येथे रविवार हा पवित्र दिवस असल्याचा कोणताही उल्लेख नाही.

​

४. पण ख्रिस्ताच्या काळापासून काळ लोटला नाही आणि आठवड्याचे दिवस बदलले नाहीत का?

 

नाही. विद्वान आणि इतिहासकार यावर सहमत आहेत की, जरी दिनदर्शिका बदलली असली तरी, सात दिवसांचे साप्ताहिक चक्र कधीही बदललेले नाही. त्यामुळे, तुम्ही खात्री बाळगू शकता की आपला सातवा दिवस हाच आहे, जो येशूने पवित्र मानला होता!

​

५. योहान २०:१९ हे पुनरुत्थानाच्या सन्मानार्थ शिष्यांनी रविवार पाळण्याची प्रथा सुरू केल्याची नोंद नाही का?

 

नाही. त्या वेळी शिष्यांचा पुनरुत्थान झाल्याच्या सत्यावर विश्वास नव्हता. ते यहुद्यांच्या भीतीने तिथे जमले होते. जेव्हा येशू त्यांच्यामध्ये प्रकट झाला, तेव्हा त्याने त्यांना फटकारले, कारण पुनरुत्थानानंतर त्याला पाहिलेल्यांवर त्यांनी विश्वास ठेवला नव्हता (मार्क १६:१४). त्यांनी रविवारला पवित्र दिवस मानले होते, असा कोणताही गर्भितार्थ नाही. नवीन करारामध्ये केवळ आठ वचनांमध्ये आठवड्याच्या पहिल्या दिवसाचा उल्लेख आहे, आणि त्यांपैकी एकाही वचनात तो पवित्र आहे असे सूचित केलेले नाही.

​

६. कलस्सैकर २:१४-१७ मध्ये सातव्या दिवसाचा शब्बाथ रद्द केला आहे, असे नाही का?

 

मुळीच नाही. याचा संबंध केवळ वार्षिक, विधीवत शब्बाथांशी आहे, जे भविष्यात घडणाऱ्या गोष्टींची सावली होते, आणि सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाशी नाही. प्राचीन इस्राएलमध्ये सात वार्षिक पवित्र दिवस किंवा सण होते, ज्यांना शब्बाथ असेही म्हटले जात असे (लेवीय २३ पाहा). हे परमेश्वराच्या शब्बाथांव्यतिरिक्त (लेवीय २३:३८), किंवा सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाव्यतिरिक्त होते. त्यांचे मुख्य महत्त्व वधस्तंभाची पूर्वसूचना देण्यात, किंवा त्याकडे निर्देश करण्यात होते आणि ते वधस्तंभापाशी संपत होते. देवाचा सातव्या दिवसाचा शब्बाथ आदामच्या पापापूर्वी बनवला गेला होता, आणि म्हणूनच तो पापापासूनच्या सुटकेबद्दल कशाचीही पूर्वसूचना देऊ शकत नव्हता. म्हणूनच कलस्सैकर २ मध्ये भेद केला आहे आणि जे शब्बाथ सावली होते त्यांचा विशेष उल्लेख केला आहे.

​

७. रोमकरांस पत्र १४:५ नुसार, आपण कोणता दिवस पाळावा हा वैयक्तिक मताचा विषय नाही का?

 

लक्षात घ्या की संपूर्ण अध्याय संशयास्पद गोष्टींवरून (वचन १) एकमेकांचा न्याय करण्याविषयी आहे (वचन ४, १०, १३). येथे मुद्दा नैतिक नियमाचा भाग असलेल्या सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाचा नाही, तर इतर धार्मिक दिवसांचा आहे. यहूदी ख्रिस्ती लोक ते दिवस पाळत नसल्याबद्दल परराष्ट्रीय ख्रिस्ती लोकांचा न्याय करत होते. पौल फक्त इतकेच सांगत आहे की, एकमेकांचा न्याय करू नका. तो विधीविषयक नियम आता बंधनकारक नाही.