Lekcja 27 z 27 • ⏱ 10–15 minut • ✅ Bezpłatna • 📖 Oparta na Biblii
Nie ma odwrotu — gdy osiągnięto punkt, z którego nie ma powrotu
Co jest gorsze od fizycznego zagrożenia? Dotarcie do punktu w relacji z Bogiem, w którym nic już nie może cię sprowadzić z powrotem. Ta lekcja zgłębia znaczenie biblijnego punktu bez powrotu, sposób działania Ducha Świętego, by nas przekonać i prowadzić, oraz dlaczego wielokrotne opieranie się Jego głosowi może prowadzić do duchowej głuchoty. Odkryjesz zarówno niebezpieczeństwo ignorowania Bożych podpowiedzi, jak i nadzieję oferowaną tym, którzy odpowiadają na Jego wezwanie.
W tym studium dowiesz się:
• Jak Duch Święty przekonuje ludzi o grzechu i prowadzi ich do prawdy
• Dlaczego natychmiastowe wyznanie i posłuszeństwo są ważne w twojej drodze z Bogiem
• Co się dzieje, gdy ktoś wielokrotnie opiera się nawoływaniom Ducha
• Jak Jezus obiecuje pewność i przemianę tym, którzy odpowiadają wiarą
1. Jakiego grzechu Bóg nie może odpuścić?
„Każdy grzech i bluźnierstwo będą ludziom odpuszczone, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie ludziom odpuszczone” (Ewangelia Mateusza 12:31).
Odpowiedź: Grzechem, którego Bóg nie może odpuścić, jest „bluźnierstwo przeciwko Duchowi”. Ale czym jest „bluźnierstwo przeciwko Duchowi”? Ludzie mają wiele różnych poglądów na temat tego grzechu. Niektórzy uważają, że jest to morderstwo; inni, że przeklinanie Ducha Świętego; inni, że popełnienie samobójstwa; inni, że zabicie nienarodzonego dziecka; jeszcze inni, że zaparcie się Chrystusa; jeszcze inni, że haniebny, nikczemny czyn; a jeszcze inni, że oddawanie czci fałszywemu bogu. Następne pytanie rzuci nieco światła na tę kluczową kwestię.
2. Co Biblia mówi o grzechu i bluźnierstwie?
„Każdy grzech i bluźnierstwo będą ludziom odpuszczone” (Ewangelia Mateusza 12:31).
Odpowiedź: Biblia mówi, że wszelkie grzechy i bluźnierstwa będą odpuszczone. Zatem żaden z grzechów wymienionych w pytaniu 1 nie jest grzechem, którego Bóg nie może odpuścić. Żaden pojedynczy czyn nie jest grzechem niewybaczalnym. Może to brzmieć sprzecznie, ale oba poniższe stwierdzenia są prawdziwe:
A. Każdy rodzaj grzechu i bluźnierstwa będzie odpuszczony.
B. Bluźnierstwo lub grzech przeciwko Duchowi Świętemu nie będą odpuszczone.
Jezus wypowiedział oba stwierdzenia
Jezus wypowiedział oba stwierdzenia w Ewangelii Mateusza 12:31, więc nie ma tu błędu. Aby pogodzić te stwierdzenia, musimy odkryć działanie Ducha Świętego.
3. Na czym polega działanie Ducha Świętego?
„On [Duch Święty] przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. […] Doprowadzi was do całej prawdy” (J 16,8.13).
Odpowiedź: Działanie Ducha Świętego polega na przekonywaniu nas o grzechu i wprowadzaniu nas w całą prawdę. Duch Święty jest Bożym narzędziem nawrócenia. Bez Ducha Świętego nikt nie odczuwa żalu z powodu grzechu ani nie jest nawrócony.
4. Co musimy zrobić, aby uzyskać przebaczenie, gdy Duch Święty przekonuje nas o grzechu?
„Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy i oczyścił nas z wszelkiej nieprawości” (1 J 1,9).
Odpowiedź: Gdy Duch Święty przekonuje nas o grzechu, musimy je wyznać, aby uzyskać przebaczenie. Kiedy je wyznajemy, Bóg nie tylko nam przebacza, ale także oczyszcza nas z wszelkiej nieprawości. Bóg czeka i jest gotowy przebaczyć ci każdy grzech, jaki możesz popełnić (Psalm 86,5), ale tylko wtedy, gdy go wyznasz i porzucisz.
5. Co się stanie, jeśli nie wyznamy naszych grzechów, gdy Duch Święty nas przekona?
„Kto ukrywa grzechy swoje, nie będzie miał powodzenia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostąpi miłosierdzia” (Księga Przysłów 28:13).
Odpowiedź: Jeśli nie wyznajemy swoich grzechów, Jezus nie może nam ich odpuścić. Zatem każdy grzech, którego nie wyznajemy, jest niewybaczalny, dopóki go nie wyznamy, ponieważ przebaczenie zawsze następuje po wyznaniu. Nigdy go nie poprzedza.
Straszliwe niebezpieczeństwo opierania się Duchowi Świętemu
Opieranie się Duchowi Świętemu jest strasznie niebezpieczne, ponieważ tak łatwo prowadzi do całkowitego odrzucenia Ducha Świętego, co jest grzechem, którego Bóg nigdy nie może odpuścić. To przekroczenie punktu bez powrotu. Ponieważ Duch Święty jest jedynym narzędziem danym nam, aby nas przekonać, jeśli trwale Go odrzucimy, nasza sytuacja staje się beznadziejna. Ten temat jest tak ważny, że Bóg ilustruje go i wyjaśnia na wiele różnych sposobów w Piśmie Świętym. Śledź te różne wyjaśnienia, kontynuując zgłębianie tego przewodnika do nauki.
6. Kiedy Duch Święty przekonuje nas o grzechu lub prowadzi do nowej prawdy, kiedy powinniśmy działać?
Odpowiedź:
Biblia mówi:
A. „Spieszyłem się i nie zwlekałem, by przestrzegać Twoich przykazań” (Psalm 119:60).
B. „Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia” (2 Koryntian 6:2).
C. „Czemu czekasz? Wstań i daj się ochrzcić, i obmyj swoje grzechy, wzywając imienia Pana” (Dzieje Apostolskie 22:16).
Biblia wielokrotnie stwierdza, że gdy zostaniemy przekonani o grzechu, musimy go natychmiast wyznać. A gdy poznajemy nową prawdę, musimy ją przyjąć bez zwłoki.
7. Jakie uroczyste ostrzeżenie daje Bóg w odniesieniu do błagania Ducha Świętego?
„Mój Duch nie będzie się sprzeciwiał człowiekowi na wieki” (Rdz 6,3).
Odpowiedź: Bóg uroczyście ostrzega, że Duch Święty nie będzie w nieskończoność namawiał człowieka do odwrócenia się od grzechu i posłuszeństwa Bogu.
8. W którym momencie Duch Święty przestaje wstawiać się do człowieka?
„Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo… słysząc, nie słyszą” (Mt 13,13).
Odpowiedź: Duch Święty przestaje mówić do człowieka, gdy ten staje się głuchy na Jego głos. Biblia opisuje to jako słyszenie, ale nie słyszenie. Nie ma sensu ustawiać budzika w pokoju osoby głuchej. Nie usłyszy go. Podobnie, człowiek może przyzwyczaić się do niesłyszenia dzwonka budzika, wielokrotnie go wyłączając i nie wstając. W końcu nadchodzi dzień, kiedy budzik dzwoni, a on go nie słyszy.
Nie wyłączaj Ducha Świętego
Tak samo jest z Duchem Świętym. Jeśli będziemy Go ciągle wyłączać, pewnego dnia przemówi do nas, a my Go nie usłyszymy. Kiedy nadejdzie ten dzień, Duch Święty niestety odwróci się od nas, ponieważ staliśmy się głusi na Jego błagania. Przekroczyliśmy punkt, z którego nie ma powrotu.
9. Bóg, poprzez swojego Ducha Świętego, przynosi światło (J 1,9) i przekonanie (J 16,8) każdemu człowiekowi. Co musimy zrobić, gdy otrzymamy to światło od Ducha Świętego?
„Droga sprawiedliwych jest jak jasne słońce, które świeci coraz jaśniej aż do dnia doskonałego. Droga bezbożnych jest jak ciemność” (Przysłów 4:18, 19). „Chodźcie, dopóki macie światłość, aby was ciemność nie ogarnęła” (Jana 12:35).
Odpowiedź: Biblijna zasada mówi, że kiedy Duch Święty przynosi nam nowe światło lub przekonanie o grzechu, musimy działać natychmiast — być posłuszni bez zwłoki. Jeśli będziemy posłuszni i będziemy chodzić w świetle, które otrzymujemy, Bóg będzie nam nadal dawał światło. Jeśli odmówimy, nawet światło, które mamy, zgaśnie i pozostaniemy w ciemności. Ciemność, która wynika z uporczywej i ostatecznej odmowy podążania za światłem, jest wynikiem odrzucenia Ducha i pozostawia nas bez nadziei.
10. Czy jakikolwiek grzech może stać się grzechem przeciwko Duchowi Świętemu?
Odpowiedź: Tak. Jeśli stanowczo odmawiamy wyznania i porzucenia jakiegokolwiek grzechu, ostatecznie staniemy się głusi na błagania Ducha Świętego i w ten sposób przekroczymy punkt, z którego nie ma powrotu. Oto kilka przykładów biblijnych:
A. Niewybaczalnym grzechem Judasza była chciwość (J 12,6). Dlaczego? Czy dlatego, że Bóg nie mógł jej przebaczyć? Nie! Stała się niewybaczalna tylko dlatego, że Judasz odmówił posłuchania Ducha Świętego i wyznania oraz porzucenia swojego grzechu chciwości. W końcu stał się głuchy na głos Ducha.
B. Niewybaczalnymi grzechami Lucyfera były pycha i wywyższanie się (Iz 14,12–14). Chociaż Bóg może przebaczyć te grzechy, Lucyfer odmówił słuchania, dopóki nie przestał słyszeć głosu Ducha.
C. Niewybaczalnym grzechem faryzeuszy była ich odmowa przyjęcia Jezusa jako Mesjasza (Mk 3,22–30). Wielokrotnie byli przekonani z głębokim przekonaniem, że Jezus jest Mesjaszem – Synem Boga żywego. Lecz zatwardzili swe serca i uparcie odmawiali przyjęcia Go jako Zbawiciela i Pana. W końcu stali się głusi na głos Ducha. Pewnego dnia, po cudownym cudzie dokonanym przez Jezusa, faryzeusze powiedzieli tłumowi, że Jezus otrzymał moc od diabła. Chrystus natychmiast im powiedział, że przypisywanie diabłu Jego mocy czynienia cudów oznacza, że przekroczyli punkt, z którego nie ma powrotu i bluźnili Duchowi Świętemu. Bóg mógł im przebaczyć i z radością by to zrobił. Lecz oni odmawiali, aż stali się głusi na Ducha Świętego i nie można było już do Niego dotrzeć.
Nie mogę wybrać konsekwencji
Kiedy Duch Święty wzywa, możemy wybrać, czy odpowiedzieć, czy odmówić, ale nie możemy wybrać konsekwencji. Są one nieodwołalne. Jeśli będziemy konsekwentnie odpowiadać, staniemy się jak Jezus. Duch Święty zapieczętuje nas, czyli naznaczy na czole jako dzieci Boże (Obj. 7:2, 3), i w ten sposób zapewni nam miejsce w niebiańskim Królestwie Bożym. Jeśli jednak będziemy uporczywie odmawiać odpowiedzi, zasmucimy Ducha Świętego – a On opuści nas na zawsze, przypieczętowując nasz los.
11. Jaką pełną udręki modlitwę zanosił król Dawid po popełnieniu podwójnego grzechu cudzołóstwa i morderstwa?
„Nie odbieraj mi swego Ducha Świętego” (Psalm 51:12).
Odpowiedź: Błagał Boga, aby nie odbierał mu Ducha Świętego. Dlaczego? Ponieważ Dawid wiedział, że jeśli Duch Święty go opuści, od tej chwili będzie skazany na zagładę. Wiedział, że tylko Duch Święty może go poprowadzić do pokuty i odnowy, i drżał na myśl o tym, że stanie się głuchy na Jego głos. Biblia mówi nam w innym miejscu, że Bóg ostatecznie zostawił Efraima w spokoju, ponieważ przyłączył się do swoich bożków (Ozeasza 4:17) i nie chciał słuchać Ducha. Stał się duchowo głuchy. Najtragiczniejszą rzeczą, jaka może spotkać człowieka, jest to, że Bóg musi się od niego odwrócić i zostawić go w spokoju. Nie pozwól, aby to przydarzyło się tobie!
12. Jakie ważne przykazanie dał apostoł Paweł kościołowi w Tesalonice?
„Ducha nie gaście” (1 Tesaloniczan 5:19).
Odpowiedź: Błaganie Ducha Świętego jest jak ogień, który płonie w umyśle i sercu człowieka. Grzech ma taki sam wpływ na Ducha Świętego, jak woda na ogień. Ignorując Ducha Świętego i trwając w grzechu, wylewamy wodę na ogień Ducha Świętego. Ważne słowa Pawła do Tesaloniczan odnoszą się również do nas dzisiaj. Nie gaście ognia Ducha Świętego, wielokrotnie odmawiając słuchania głosu Ducha. Jeśli ogień zgaśnie, przekroczyliśmy punkt, z którego nie ma powrotu!
Każdy grzech może ugasić ogień
Każdy niewyznany lub nieodpuszczony grzech może ostatecznie zgasić ogień Ducha Świętego. Może to być odmowa przestrzegania Bożego szabatu siódmego dnia. Może to być nadużywanie alkoholu. Może to być brak przebaczenia komuś, kto cię zdradził lub w inny sposób zranił. Może to być niemoralność. Mogło chodzić o przestrzeganie dziesięciny Bożej. Odmowa posłuszeństwa głosowi Ducha Świętego w jakiejkolwiek dziedzinie to jak dolewanie wody do ognia Ducha Świętego. Nie gaś ognia. Nie może się zdarzyć większa tragedia.
13. Jakie inne szokujące słowa wypowiedział Paweł do wierzących w Tesalonice?
„Wśród wszelkiego podstępu i nieprawości wśród tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby dostąpić zbawienia. I dlatego Bóg zsyła na nich ostry obłęd, tak iż wierzą kłamstwu, aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale znaleźli upodobanie w nieprawości” (2 Tes 2,10–12).
Odpowiedź: Jakież to mocne, szokujące słowa! Bóg mówi, że ci, którzy odmawiają przyjęcia prawdy i przekonania przynoszonego przez Ducha Świętego, po Jego odejściu otrzymają silny obłęd, by uwierzyć, że błąd jest prawdą. Otrzeźwiająca myśl.
14. Z jakim doświadczeniem spotkają się na sądzie ci, którzy zostali zsyłani na te silne złudzenia?
„Wielu powie Mi w owym dniu: «Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu, nie wyrzucaliśmy złych duchów w Twoim imieniu, i nie czyniliśmy wielu cudów w Twoim imieniu?» Wtedy oświadczę im: «Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie!»” (Ewangelia Mateusza 7:22-23).
Odpowiedź: Ci, którzy wołają „Panie, Panie”, będą zszokowani, że zostali wykluczeni. Będą pewni, że zostali zbawieni. Jezus niewątpliwie przypomni im wtedy o tym kluczowym momencie ich życia, kiedy Duch Święty przyniósł nową prawdę i przekonanie. Było jasne, że to prawda. Nie dawała im spać w nocy, gdy zmagali się z decyzją. Jakże płonęły ich serca! W końcu powiedzieli: „Nie!”. Odmówili dalszego słuchania Ducha Świętego. Potem przyszło silne złudzenie, które sprawiło, że czuli się zbawieni, mimo że byli zgubieni. Czy istnieje większa tragedia?
15. Jakie szczególne słowa ostrzeżenia daje Jezus, abyśmy nie uwierzyli, że jesteśmy zbawieni, podczas gdy w rzeczywistości jesteśmy zgubieni?
„Nie każdy, kto Mi mówi: «Panie, Panie!», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Ewangelia Mateusza 7:21).
Odpowiedź: Jezus uroczyście ostrzegł, że nie wszyscy, którzy mają poczucie pewności, wejdą do Jego królestwa, ale tylko ci, którzy pełnią Jego wolę. Wszyscy pragniemy pewności zbawienia – a Bóg chce nas zbawić! Jednak w dzisiejszym chrześcijaństwie szerzy się fałszywe zapewnienie, obiecujące ludziom zbawienie, podczas gdy oni nadal żyją w grzechu i nie przejawiają żadnej zmiany w swoim życiu.
Jezus oczyszcza atmosferę
Jezus powiedział, że prawdziwe zapewnienie jest dla tych, którzy pełnią wolę Jego Ojca. Kiedy przyjmiemy Jezusa jako Pana i Władcę naszego życia, nasz styl życia się zmieni. Staniemy się zupełnie nowym stworzeniem (2 List do Koryntian 5:17). Będziemy z radością przestrzegać Jego przykazań (Ewangelia Jana 14:15), pełnić Jego wolę i z radością podążać tam, dokąd On prowadzi (1 List Piotra 2:21). Jego fantastyczna moc zmartwychwstania (List do Filipian 3:10) przemienia nas na Jego obraz (2 List do Koryntian 3:18). Jego chwalebny pokój wypełnia nasze życie (J 14:27). Z Jezusem mieszkającym w nas przez swojego Ducha (List do Efezjan 3:16, 17), „wszystko możemy” (List do Filipian 4:13) i „nic nie będzie niemożliwe” (Ewangelia Mateusza 17:20).
Wspaniała, prawdziwa pewność kontra fałszywa pewność
Podążając za Zbawicielem, obiecuje On, że nikt nie może nas wyrwać z Jego ręki (J 10:28) i że czeka na nas korona życia (Obj 2:10). Jakież to niesamowite, chwalebne, autentyczne bezpieczeństwo daje Jezus swoim naśladowcom! Pewność obiecana w innych warunkach jest fałszywa. Doprowadzi ludzi przed sąd w niebie, dając im pewność, że są zbawieni, podczas gdy w rzeczywistości są zgubieni (Przysłów 16:25).
16. Jaka jest błogosławiona obietnica Boga dla Jego wiernych naśladowców, którzy koronują Go na Pana swojego życia?
„Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Jezusa Chrystusa. ... Albowiem to Bóg sprawia w was i chcenie, i wykonanie według Jego upodobania” (Filipian 1:6; 2:13).
Odpowiedź: Chwała Bogu! Tym, którzy uczynią Jezusa Panem i Władcą swojego życia, obiecano cuda Jezusa, które bezpiecznie doprowadzą ich do Jego wiecznego królestwa. Nic nie mogłoby być lepsze!
17. Jaką dodatkową chwalebną obietnicę składa nam wszystkim Jezus?
„Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną” (Obj. 3,20).
Odpowiedź: Jezus obiecuje wejść w nasze życie, kiedy otworzymy Mu drzwi. To Jezus puka do drzwi twojego serca przez Ducha Świętego. On — Król królów i Zbawiciel świata — przychodzi do ciebie po regularne, pełne miłości wizyty oraz przyjazne, troskliwe wskazówki i rady. Cóż za głupota, gdybyśmy kiedykolwiek byli zbyt zajęci lub zbyt obojętni, by nawiązać ciepłą, pełną miłości, trwałą przyjaźń z Jezusem. Bliscy przyjaciele Jezusa nie będą narażeni na odrzucenie w dniu sądu. Jezus osobiście powita ich w swoim królestwie (Mt 25,34).
18. Czy teraz postanowisz zawsze otwierać drzwi, gdy Jezus puka do twojego serca i będziesz gotów podążać tam, dokąd cię prowadzi?
Słowo na pożegnanie
To ostatni przewodnik do nauki z naszej serii 27. Z miłością pragniemy, abyś został wprowadzony w obecność Jezusa i doświadczył fantastycznej, nowej relacji z Nim. Mamy nadzieję, że każdego dnia będziesz zbliżał się do Mistrza i wkrótce dołączysz do tej radosnej grupy, która zostanie przeniesiona do Jego królestwa w chwili Jego przyjścia. Jeśli nie spotkamy się na tej ziemi, umówmy się na spotkanie w obłokach w tym wielkim dniu.
Zadzwoń lub napisz, jeśli możemy Ci pomóc w Twojej podróży ku niebu.
Odpowiedź:
Pytania do przemyślenia
1. Biblia mówi, że Bóg zatwardził serce faraona (Wj 9,12). To nie wydaje się sprawiedliwe. Co to znaczy?
Duch Święty błaga wszystkich ludzi, tak jak słońce świeci nad wszystkim i wszystkim (J 1,9). To samo słońce, które utwardza glinę, topi również wosk. Duch Święty ma różny wpływ na nasze serca w zależności od tego, jak podchodzimy do Jego błagań. Jeśli zareagujemy, nasze serca zmiękną i całkowicie się odmienimy (1 Sm 10,6). Jeśli będziemy się opierać, nasze serca staną się zatwardziałe (Zach 7,12).
Reakcja faraona
Faraon w rzeczywistości zatwardził swoje serce, sprzeciwiając się Duchowi Świętemu (Wj 8,15.32; 9,34). Biblia mówi jednak również o tym, że Bóg zatwardził jego serce, ponieważ Duch Święty nieustannie błagał faraona. Ponieważ faraon wciąż się opierał, jego serce zatwardziało, jak słońce twardnieje glina. Gdyby faraon posłuchał, jego serce zmiękłoby jak słońce zmiękcza wosk.
Judasz i Piotr
Uczniowie Chrystusa, Judasz i Piotr, stosowali się do tej samej zasady. Obaj ciężko zgrzeszyli. Jeden zdradził Jezusa, a drugi zaparł się Go. Co jest gorsze? Kto wie? Ten sam Duch Święty błagał obu. Judasz zahartował się, a jego serce stało się jak kamień. Piotr natomiast był otwarty na Ducha i jego serce stopniało. Był prawdziwie skruszony i później stał się jednym z wielkich kaznodziejów wczesnego Kościoła. Przeczytaj Księgę Zachariasza 7:12-13, aby zapoznać się z Bożym ostrzeżeniem przed zatwardzaniem naszych serc na słuchanie i posłuszeństwo błaganiom Jego Ducha.
2. Czy bezpiecznie jest prosić Pana o znaki, zanim wybierze się posłuszeństwo?
W Nowym Testamencie Jezus sprzeciwiał się proszeniu o znaki, mówiąc: „Pokolenie złe i cudzołożne znaku szuka” (Ewangelia Mateusza 12:39). Nauczał prawdy i popierał ją Starym Testamentem, czyli Pismem Świętym, które wówczas były dostępne. Rozumieli aż za dobrze, co mówił. Widzieli też Jego cuda, ale nadal Go odrzucali. Później powiedział: „Jeśli Mojżesza i proroków nie słuchają, to choćby kto zmartwychwstał, nie uwierzą” (Łk 16,31). Biblia nakazuje nam badać wszystko w Piśmie Świętym (Iz 8,19-20). Jeśli zobowiążemy się do pełnienia woli Jezusa i podążania za Nim, On obiecuje, że pomoże nam odróżnić prawdę od błędu (J 7,17).
3. Czy są chwile, kiedy modlitwa nie pomaga?
Tak. Jeśli ktoś świadomie sprzeciwia się Bogu (Psalm 66,18), a mimo to prosi Boga o błogosławieństwo, mimo że nie planuje się zmienić, modlitwa tej osoby nie tylko jest bezwartościowa, ale Bóg mówi, że jest obrzydliwością (Prz 28,9).
4. Martwię się, że mogłem odrzucić Ducha Świętego i nie mogę otrzymać przebaczenia. Czy możesz mi pomóc?
Nie odrzuciłeś Ducha Świętego. Możesz to wiedzieć, ponieważ czujesz się zaniepokojony lub winny.
To tylko Duch Święty przynosi ci troskę i przekonanie (J 16,8–13). Gdyby Duch Święty cię opuścił, nie byłoby w twoim sercu troski ani przekonania. Raduj się i wychwalaj Boga! Oddaj Mu swoje życie teraz! I z modlitwą podążaj za Nim i bądź Mu posłuszny w nadchodzących dniach. On da ci zwycięstwo (1 Kor 15,57), podtrzyma cię (Flp 2,13) i zachowa cię aż do Jego powrotu (Flp 1,6).
5. Co w przypowieści o siewcy (Łk 8,5–15) oznacza ziarno, które padło na drogę i zostało zjedzone przez ptaki?
Biblia mówi: Ziarnem jest słowo Boże. Ci, którzy są na drodze, to ci, którzy słuchają; Potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serc, aby nie uwierzyli i nie byli zbawieni (Łk 8,11-12). Jezus wskazywał, że kiedy zrozumiemy, czego Duch Święty od nas żąda w odniesieniu do nowego światła Pisma Świętego, musimy działać zgodnie z tym. W przeciwnym razie diabeł ma okazję usunąć tę prawdę z naszych umysłów.
6. Jak Pan może powiedzieć „Nigdy was nie znałem” ludziom, do których zwracał się w Ewangelii Mateusza 7,21–23? Myślałem, że Bóg zna wszystkich i wszystko!
Bóg ma tu na myśli poznanie kogoś jako osobistego przyjaciela. Poznajemy Go jako przyjaciela, kiedy komunikujemy się z Nim codziennie poprzez modlitwę i studium Biblii, naśladujemy Go i swobodnie dzielimy się z Nim naszymi radościami i smutkami, jak z ziemskim przyjacielem. Jezus powiedział: „Będziecie przyjaciółmi moimi, jeśli będziecie czynić, co wam przykazuję” (J 15,14). Ludzie, do których zwraca się Ewangelia Mateusza, rozdział 7, odrzucili Jego Ducha Świętego. Przyjęli zbawienie w grzechu lub zbawienie przez uczynki – żadne z nich nie wymaga obecności Jezusa. To ludzie, którzy sami sobie przyczynili się do sukcesu i nie poświęcają czasu na poznanie Zbawiciela. Dlatego wyjaśnił, że nie będzie mógł ich naprawdę poznać ani poznać jako swoich osobistych przyjaciół.
7. Czy potrafisz wyjaśnić List do Efezjan 4:30?
Werset mówi: Nie zasmucajcie Ducha Świętego Bożego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. Paweł sugeruje tutaj, że Duch Święty jest istotą osobową, ponieważ tylko osoby mogą być zasmucone. Co ważniejsze, potwierdza, że Duch Święty Chrystusa może zostać zasmucony moim odrzuceniem Jego miłosnych apeli. Tak jak zaloty mogą zostać przerwane na zawsze przez wielokrotną odmowę jednej ze stron wobec zalotów drugiej, tak nasza relacja z Duchem Świętym może zostać trwale zakończona przez naszą uporczywą odmowę odpowiedzi na Jego miłosne apele.
Contact
📌Location:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
