Lekcja 18 z 27 • ⏱ 10–15 minut • ✅ Bezpłatna • 📖 Oparta na Biblii
Dokładnie na czas! Ujawniono prorocze nominacje
Od wieków wierzący zgłębiają biblijne proroctwa dotyczące czasu, próbując zrozumieć Boży plan i cel. W tej lekcji odkryjesz, jak kluczowe okresy prorocze w Księdze Daniela wskazują na Boży plan i pokazują, że naprawdę żyjemy w niezwykłych czasach. Odkryjesz, że te teksty nie były przypadkowe, ale stanowiły część doskonałego planu Boga – i jak wnoszą pewność i jasność do twojej wiary.
W tym studium dowiesz się:
• Jak główne proroctwa czasowe z Księgi Daniela 8 i 9 łączą się ze sobą i wskazują na Boże zamierzenia
• Dlaczego te prorocze okresy zostały dane i co ujawniają one na temat posługi Chrystusa i zakończenia czasu łaski
• Jak zrozumienie proroczego czasu wzmacnia zaufanie do suwerennego planu Boga
• Co te proroctwa oznaczają dla wierzących żyjących w niepewnych i szybko zmieniających się czasach
1. W wizji Daniel ujrzał dwurożnego barana, który parł na zachód, północ i południe, pokonując każdą napotkaną bestię (Daniela 8:3, 4). Co symbolizuje baran?
„Baran, którego widziałeś, mający dwa rogi – to królowie Medii i Persji” (Daniela 8:20).
Odpowiedź: Baran jest symbolem dawnego królestwa Medo-Persji, które było również reprezentowane przez niedźwiedzia z Księgi Daniela 7:5 (patrz Przewodnik do Studium 15). Proroctwa biblijnych ksiąg Daniela i Apokalipsy kierują się zasadą „powtarzaj i rozszerzaj”, co oznacza, że powtarzają proroctwa omówione we wcześniejszych rozdziałach księgi i rozwijają je. Takie podejście nadaje proroctwom biblijnym jasność i pewność.
Kozioł symbolizuje Grecję.
2. Jakie niezwykłe zwierzę ujrzał Daniel?
Kozioł symbolizuje królestwo Grecji. Duży róg między jego oczami symbolizuje pierwszego króla. Złamany róg i cztery inne, które wyrosły na jego miejscu, symbolizują powstanie czterech królestw z tego narodu (Dn 8,21-22).
Odpowiedź: Następnie w wizji Daniela pojawił się kozioł z jednym ogromnym rogiem, poruszający się z ogromną prędkością. Zaatakował i pokonał barana. Następnie wielki róg został odłamany, a na jego miejscu pojawiły się cztery inne. Kozioł symbolizuje trzecie królestwo Grecji, a ogromny róg symbolizuje Aleksandra Wielkiego. Cztery rogi, które zastąpiły wielki róg, reprezentują cztery królestwa, na które podzielone zostało imperium Aleksandra. W Dn 7,6 te cztery królestwa były reprezentowane przez cztery głowy lamparta, które również symbolizują Grecję. Symbole te były tak trafne, że łatwo je zidentyfikować w historii.
3. Według Daniela 8:8, 9, następnie powstała potęga małego rogu. Co symbolizuje ten mały róg?
„Mały róg” z 8. rozdziału Księgi Daniela reprezentuje Rzym zarówno w jego pogańskiej, jak i papieskiej formie. Zatem mały róg dni ostatnich to papiestwo.
Odpowiedź: Mały róg reprezentuje Rzym. Niektórzy sugerują, że reprezentuje on Antiocha Epifanesa, króla Seleucydów, który rządził Palestyną w II wieku przed Chrystusem i który zakłócił żydowskie nabożeństwa. Inni, w tym większość przywódców Reformacji, uważają, że mały róg reprezentuje Rzym zarówno w jego pogańskiej, jak i papieskiej formie. Przyjrzyjmy się dowodom:
A. Zgodnie z proroczą zasadą „powtarzaj i rozszerzaj”, Rzym musi być potęgą tu reprezentowaną, ponieważ rozdziały 2 i 7 Księgi Daniela wskazują na Rzym jako królestwo, które nastąpi po Grecji. Księga Daniela 7:24–27 również potwierdza fakt, że Rzym w swojej papieskiej formie zostanie zastąpiony przez królestwo Chrystusa. Mały róg z 8. rozdziału Księgi Daniela idealnie pasuje do tego schematu: podąża za Grecją i ostatecznie zostaje nadprzyrodzonym zniszczeniem – „złamany bez udziału ręki” – podczas drugiego przyjścia Jezusa. (Porównaj Dn 8,25 z Dn 2,34).
B. W 8. rozdziale Księgi Daniela czytamy, że Medo-Persowie staną się „wielcy” (werset 4), Grecy „bardzo wielcy” (werset 8), a potęga małego rogu „niezmiernie wielka” (werset 9). Historia jasno pokazuje, że żadna potęga, która podążyła za Grecją i okupowała Izrael, nie stała się „niezmiernie wielka” poza Rzymem.
C. Rzym rozszerzył swoją potęgę na południe (Egipt), wschód (Macedonia) i „Krainę Chwalebną” (Palestyna), dokładnie tak, jak przepowiadało proroctwo (werset 9). Żadna potęga poza Rzymem nie pasuje do tego punktu.
D. Tylko Rzym przeciwstawił się Jezusowi, „Księciu Zastępów” (werset 11) i „Księciu Książąt” (werset 25). Pogański Rzym ukrzyżował Go. Zburzył również żydowską świątynię.
A papieski Rzym skutecznie spowodował „powalenie” niebiańskiej świątyni (werset 11) i „podeptanie” (werset 13), dążąc do zastąpienia zasadniczej posługi Jezusa, naszego Arcykapłana w niebie, ziemskim kapłaństwem, które twierdzi, że odpuszcza grzechy. Nikt poza Bogiem nie może odpuszczać grzechów (Łk 5,21). A Jezus jest naszym prawdziwym kapłanem i pośrednikiem (1 Tm 2,5).
Mały róg prześladował i niszczył miliony ludu Bożego.
4. Księga Daniela 8 informuje nas, że ta mała moc róg zniszczy również wielu ludzi Boga (wersety 10, 24, 25) i rzuci prawdę na ziemię (werset 12). Na pytanie, jak długo lud Boży i niebiańska świątynia będą deptane, jaka była odpowiedź nieba?
Powiedział mi: „Przez dwa tysiące trzysta dni, a świątynia zostanie oczyszczona” (Daniel 8:14).
Odpowiedź: Niebo odpowiedziało, że świątynia w niebie zostanie oczyszczona po 2300 proroczych dniach, co odpowiada 2300 dosłownym latom. (Pamiętajmy, że w proroctwach biblijnych istnieje zasada dzień za rok. Zobacz Ezechiela 4:6 i Lb 14:34). Dowiedzieliśmy się już, że oczyszczenie ziemskiej świątyni miało miejsce w starożytnym Izraelu w Dniu Pojednania. Tego dnia lud Boży został wyraźnie zidentyfikowany jako Jego lud, a zapis jego grzechów został usunięty. Ci, którzy trzymali się grzechu, zostali na zawsze odcięci od Izraela. W ten sposób obóz został oczyszczony z grzechu. W tym miejscu niebo zapewniło Daniela, że grzech i moc małego rogu nie będą nadal prosperować, kontrolować świata i prześladować ludu Bożego w nieskończoność. Zamiast tego, za 2300 lat Bóg wkroczy z niebiańskim Dniem Pojednania, czyli sądem, kiedy grzech i zatwardziali grzesznicy zostaną zidentyfikowani, a później usunięci ze wszechświata na zawsze. W ten sposób wszechświat zostanie oczyszczony z grzechu. Krzywdy wyrządzone ludowi Bożemu zostaną w końcu naprawione, a pokój i harmonia Edenu ponownie wypełnią wszechświat.
5. Jaki ważny punkt wielokrotnie podkreślał anioł Gabriel?
„Zrozum, synu człowieczy, że wizja odnosi się do czasu końca. ... Oznajmiam ci, co się stanie w ostatnim czasie gniewu. ... Dlatego zapieczętuj tę wizję, bo odnosi się ona do wielu dni w przyszłości” (Daniel 8:17, 19, 26, dodano podkreślenie).
Odpowiedź: Gabriel twierdził, że wizja 2300 lat dotyczy wydarzeń w czasie końca, który rozpoczął się w 1798 roku, jak dowiedzieliśmy się z Przewodnika do Studium 15. Anioł chciał, abyśmy zrozumieli, że proroctwo o 2300 latach to przesłanie, które dotyczy przede wszystkim nas wszystkich, żyjących u kresu historii Ziemi. Ma ono dla nas szczególne znaczenie dzisiaj.
Wprowadzenie do Księgi Daniela, rozdział 9
Po wizji Daniela z rozdziału 8, przyszedł anioł Gabriel i zaczął mu wyjaśniać wizję. Kiedy Gabriel doszedł do punktu 2300 dni, Daniel załamał się i przez jakiś czas chorował. Odzyskał siły i wrócił do wykonywania obowiązków królewskich, ale bardzo martwił się niewyjaśnioną częścią wizji – 2300 dni. Daniel żarliwie modlił się za swój lud, Żydów, którzy przebywali w niewoli w Medo-Persji. Wyznał swoje grzechy i błagał Boga o przebaczenie. Rozdział 9 Księgi Daniela rozpoczyna się żarliwą modlitwą proroka, wyznaniem grzechów i prośbą do Boga.
Proszę, poświęć chwilę na przeczytanie rozdziału 9 Księgi Daniela, zanim przejdziesz do lektury tego przewodnika.
6. Kto dotknął Daniela i jakie przesłanie mu przekazał (Dn 9,21–23)?
Odpowiedź: Anioł Gabriel dotknął go i oznajmił, że przyszedł wyjaśnić resztę wizji opisanej w rozdziale 8 Księgi Daniela (porównaj Dn 8,26 z Dn 9,23). Daniel modlił się, aby Bóg pomógł mu zrozumieć przesłanie przekazane przez Gabriela.
7. Ile z 2300 lat będzie „wyznaczonych” (lub przydzielonych) ludowi Daniela, Żydom, i ich stolicy, Jerozolimie (Dn 9,24)?
Odpowiedź: Siedemdziesiąt tygodni zostało „wyznaczonych” dla Żydów. Te siedemdziesiąt proroczych tygodni odpowiadało 490 dosłownym latom (70 x 7 = 490). Lud Boży wkrótce miał powrócić z niewoli w Medo-Persji, a Bóg przeznaczył 490 lat z 2300 lat dla swojego wybranego ludu jako kolejną okazję do pokuty i służby dla Niego.
8. Jakie wydarzenie i data miały oznaczać punkt wyjścia dla proroctw trwających 2300 i 490 lat (Daniela 9:25)?
Odpowiedź: Wydarzeniem początkowym był dekret perskiego króla Artakserksesa upoważniający lud Boży (który był jeńcem w Medo-Persji) do powrotu do Jerozolimy i odbudowy miasta. Dekret, opisany w Księdze Ezdrasza, został wydany w 457 r. p.n.e. — siódmym roku panowania króla (werset 7) — i wszedł w życie jesienią. Artakserkses rozpoczął swoje panowanie w 464 r. p.n.e.
9. Anioł powiedział, że 69 proroczych tygodni, czyli 483 lata dosłowne (69 x 7 = 483), dodane do 457 r. p.n.e., dotrą do Mesjasza (Daniel 9:25). Czy tak było?
Odpowiedź: Tak! Obliczenia matematyczne pokazują, że przesuwając się o 483 lata od jesieni 457 r. p.n.e. osiągamy jesień 27 r. n.e. (Uwaga: Nie ma roku 0.) Słowo „Mesjasz” obejmuje znaczenie „namaszczony” (Jan 1:41, margines). Jezus został namaszczony Duchem Świętym (Dzieje Apostolskie 10:38) podczas swojego chrztu (Łukasza 3:21, 22). Jego namaszczenie miało miejsce w piętnastym roku panowania Tyberiusza Cezara (Łukasza 3:1), czyli w 27 r. n.e. I pomyśleć, że przepowiednia została uczyniona ponad 500 lat wcześniej! Wtedy Jezus zaczął głosić, że „czas się wypełnił”. W ten sposób potwierdził proroctwo (Marek 1:14, 15; Galatów 4:4). Tak więc Jezus rozpoczął swoją posługę, wyraźnie odwołując się do proroctwa o 2300 latach, podkreślając jego wagę i dokładność. To niesamowity i ekscytujący dowód na to, że:
A. Biblia jest natchniona.
B. Jezus jest Mesjaszem.
C. Wszystkie pozostałe daty w proroctwie o 2300/490 latach są ważne. Cóż za solidny fundament, na którym można budować!
10. Rozważyliśmy już 483 lata z 490-letniego proroctwa. Pozostał jeden tydzień proroczy — siedem lat dosłownie — (Daniela 9:26, 27). Co wydarzy się dalej i kiedy?
Odpowiedź: Jezus został „zgładzony” lub ukrzyżowany „w połowie tygodnia”, co oznacza trzy i pół roku po Jego namaszczeniu — czyli wiosną 31 r. n.e. Proszę zauważyć, że ewangelia jest objawiona w wersecie 26: „A po sześćdziesięciu dwóch tygodniach Mesjasz będzie zgładzony, ale nie za siebie”. Nie — chwała Bogu! — kiedy Jezus został zgładzony, nie stało się to za Siebie. On, „który grzechu nie popełnił” (1 P 2,22), został ukrzyżowany za nasze grzechy (1 Kor 15,3; Iz 53,5). Jezus z miłością i dobrowolnie ofiarował swoje życie, aby zbawić nas od grzechu. Alleluja! Cóż za Zbawiciel! Przebłagalna ofiara Jezusa jest samym sercem rozdziałów 8 i 9 Księgi Daniela.
Uczniowie głosili rzeszom Żydów.
11. Skoro Jezus umarł po trzech i pół roku, w jaki sposób mógł „potwierdzić przymierze z wieloma” (KJV) przez całe ostatnie siedem lat, jak nakazuje proroctwo z Księgi Daniela 9:27?
Odpowiedź: Przymierze to Jego błogosławiona umowa o zbawieniu ludzi od ich grzechów (Hebrajczyków 10:16, 17). Po zakończeniu swojej trzyipółletniej posługi Jezus potwierdził przymierze za pośrednictwem swoich uczniów (Hebrajczyków 2:3). Posłał ich najpierw do narodu żydowskiego (Mateusza 10:5, 6), ponieważ Jego wybrany lud miał jeszcze trzy i pół roku z 490-letniej możliwości pokuty jako naród.
Po ukamienowaniu Szczepana uczniowie zaczęli głosić poganom.
12. Co zrobili uczniowie, gdy jesienią 34 r. n.e. zakończył się 490-letni okres ostatecznej szansy dla narodu żydowskiego?
Odpowiedź: Zaczęli głosić ewangelię innym ludziom i narodom świata (Dz 13,46). Szczepan, sprawiedliwy diakon, został publicznie ukamienowany w 34 roku n.e. Od tego momentu Żydzi, ponieważ zbiorowo odrzucili Jezusa i Boży plan, nie mogli już być wybranym ludem ani narodem Bożym. Zamiast tego Bóg uznaje teraz ludzi wszystkich narodowości, którzy przyjmują Go i Mu służą, za duchowych Żydów. Stali się oni Jego wybranym ludem, dziedzicami zgodnie z obietnicą (Gal 3,27–29). Duchowi Żydzi obejmują oczywiście Żydów, którzy indywidualnie przyjmują Jezusa i Mu służą (Rz 2,28-29).
13. Po roku 34 n.e., ile lat pozostało z 2300-letniego proroctwa? Jaka jest data zakończenia proroctwa? Co według anioła miało się wydarzyć w tym dniu (Dn 8,14)?
Odpowiedź: Pozostało 1810 lat (2300 minus 490 = 1810). Datą końcową proroctwa jest rok 1844 (34 r. n.e. + 1810 = 1844). Anioł powiedział, że niebiańska świątynia zostanie oczyszczona — tzn. rozpocznie się niebiański sąd. (Ziemska świątynia została zniszczona w 70 r. n.e.) Dowiedzieliśmy się z Przewodnika do Studium 17, że niebiański Dzień Pojednania był przeznaczony na czas ostateczny. Teraz wiemy, że datą początkową jest rok 1844. Bóg ustalił tę datę. Jest ona tak pewna, jak data 27 r. n.e. namaszczenia Jezusa na Mesjasza. Lud Boży w czasach ostatecznych musi to ogłaszać (Objawienie 14:6, 7). Z przyjemnością poznasz szczegóły tego sądu w Przewodniku do Studium 19. W czasach Noego Bóg powiedział, że sąd potopu nastąpi za 120 lat (Rdz 6,3) – i tak się stało. Za czasów Daniela Bóg oznajmił, że Jego sąd ostateczny rozpocznie się za 2300 lat (Dn 8,14) – i tak się stało! Boży sąd ostateczny trwa od 1844 roku.
Znaczenie Zadośćuczynienia
Angielskie słowo „atonement” pierwotnie oznaczało „at-one-ment” – czyli stan bycia „w jedności” lub w zgodzie. Oznacza ono harmonię relacji. Doskonała harmonia pierwotnie istniała w całym wszechświecie. Następnie Lucyfer, potężny anioł (jak dowiedziałeś się z Przewodnika do Studium 2), rzucił wyzwanie Bogu i Jego zasadom rządzenia. Jedna trzecia aniołów przyłączyła się do buntu Lucyfera (Obj 12,3, 4, 7–9).
Ten bunt przeciwko Bogu i Jego kochającym zasadom nazywany jest w Biblii nieprawością – lub grzechem (Izajasz 53:6; 1 Jana 3:4). Przynosi on ból serca, zamęt, chaos, tragedię, rozczarowanie, smutek, zdradę i zło wszelkiego rodzaju. Co najgorsze, karą za niego jest śmierć (Rz 6:23) – z której nie ma zmartwychwstania – w jeziorze ognia (Obj 21:8). Grzech rozprzestrzenia się szybciej i jest bardziej śmiercionośny niż najgroźniejszy rodzaj raka. Naraził cały wszechświat na niebezpieczeństwo.
Bóg wyrzucił więc Lucyfera i jego aniołów z nieba (Obj 12:7–9), a Lucyfer otrzymał nowe imię – „Szatan”, co oznacza „przeciwnik”. Jego upadłe anioły są teraz nazywane demonami. Szatan zwiódł Adama i Ewę, a grzech spadł na wszystkich ludzi. Cóż za straszna tragedia! Niszczycielski konflikt między dobrem a złem rozprzestrzenił się na ziemię, a zło zdawało się zwyciężać. Sytuacja wydawała się beznadziejna.
Ale nie! Jezus, sam Syn Boży, sam Bóg, zgodził się poświęcić własne życie, aby zapłacić karę za każdego grzesznika (1 Koryntian 5:7). Przyjmując Jego ofiarę, grzesznicy mieli zostać uwolnieni od winy i więzów grzechu (Rzymian 3:25). Ten chwalebny plan obejmował również wejście Jezusa do serca człowieka, gdy został zaproszony (Objawienie 3:20) i przemienienie go w nowego człowieka (2 Koryntian 5:17). Miał on na celu przeciwstawienie się Szatanowi i przywrócenie każdej nawróconej osobie obrazu Boga, na który zostali stworzeni wszyscy ludzie (Rdz 1:26-27; Rzymian 8:29).
Ta błogosławiona oferta przebłagania obejmuje plan odizolowania grzechu i zniszczenia go – w tym Szatana, jego upadłych aniołów i wszystkich, którzy przyłączają się do niego w buncie (Mateusza 25:41; Objawienie 21:8). Co więcej, pełna prawda o Jezusie i Jego kochającym rządzie oraz o Szatanie i jego diabolicznej dyktaturze zostanie zaniesiona każdemu człowiekowi na ziemi, aby każdy mógł podjąć inteligentną i świadomą decyzję o sprzymierzeniu się z Chrystusem lub Szatanem (Mt 24,14; Obj 14,6-7).
Sprawa każdego człowieka zostanie rozpatrzona w niebiańskim sądzie (Rz 14,10-12), a Bóg uszanuje wybór każdej jednostki, by służyć Chrystusowi lub Szatanowi (Obj 22,11-12). Wreszcie, po wykorzenieniu grzechu, Boży plan zakłada stworzenie nowych niebios i nowej ziemi (2 P 3,13; Iz 65,17), gdzie grzech nigdy już nie powstanie (Nahum 1,9), i oddanie tej nowej ziemi Swojemu ludowi jako domu na całą wieczność (Obj 21,1-5). Ojciec i Syn będą wówczas mieszkać ze swoim ludem w doskonałej radości i harmonii na wieki.
Wszystko to zawiera się w „pojednaniu”. Bóg poinformował nas o tym w Swoim Słowie i zademonstrował to w starotestamentowych nabożeństwach świątynnych – zwłaszcza w Dniu Pojednania. Jezus jest kluczem do tego pojednania. Jego pełna miłości ofiara za nas to wszystko umożliwia. Pozbycie się grzechu z naszego życia i ze wszechświata jest możliwe tylko przez Niego (Dz 4,12). Nic dziwnego, że trzypunktowe, końcowe przesłanie nieba do świata wzywa nas wszystkich do oddawania Mu czci (Obj 14,6–12).
14. Dlaczego niektórzy interpretatorzy Biblii oddzielają ostatni tydzień (lub siedem lat) z 490 lat przydzielonych narodowi żydowskiemu i odnoszą go do dzieła Antychrysta pod koniec historii Ziemi?
Odpowiedzi: Przyjrzyjmy się faktom:
Odpowiedź A. Nie ma podstaw ani dowodów, aby wprowadzać przerwę między którymkolwiek z lat 490-letniego proroctwa. Jest ono ciągłe, podobnie jak 70 lat wygnania ludu Bożego, o których mowa w Księdze Daniela 9:2.
Odpowiedź B. W Piśmie Świętym liczba jednostek czasu (dni, tygodni, miesięcy, lat) nigdy nie jest ciągła. Zatem ciężar dowodu spoczywa na tych, którzy twierdzą, że jakąkolwiek część jakiegokolwiek proroctwa czasowego należy oddzielić i policzyć później.
Odpowiedź C. Rok 27 n.e. (rok chrztu Jezusa) był datą rozpoczęcia ostatnich siedmiu lat proroctwa, co Jezus podkreślił, głosząc natychmiast: „Czas się wypełnił” (Mk 1,15).
Odpowiedź D. W chwili swojej śmierci wiosną 31 r. n.e. Jezus zawołał: „Wykonało się” (J 19,30). Zbawiciel wyraźnie odnosił się tutaj do przepowiedni swojej śmierci zawartych w 9. rozdziale Księgi Daniela:
1. Mesjasz zostanie zgładzony (werset 26).
2. Położy kres ofiarom i darom (werset 27), umierając jako prawdziwy Baranek Boży (1 Koryntian 5:7; 15:3).
3. Dokona „przebłagania za nieprawość” (werset 24).
4. Umrze w środku tygodnia (werset 27).
Po prostu nie ma biblijnego powodu, aby oddzielać ostatnie siedem lat (tydzień proroczy) z 490 lat. W rzeczywistości, oderwanie ostatnich siedmiu lat od proroctwa 490 lat tak bardzo wypacza prawdziwe znaczenie wielu proroctw z Księgi Daniela i Apokalipsy, że ludzie nie potrafią ich poprawnie zrozumieć. Co gorsza, teoria siedmioletniej przerwy wprowadza ludzi w błąd!
15. Ofiara przebłagalna Jezusa została złożona za ciebie. Czy zaprosisz Go do swojego życia, aby oczyścił cię z grzechu i uczynił nowym człowiekiem?
Odpowiedź:
Pytania do przemyślenia
1. Moc małego rogu pojawia się zarówno w rozdziale 7 Księgi Daniela, jak i w rozdziale 8. Czy chodzi o tę samą moc?
Moc małego rogu z rozdziału 7 Księgi Daniela symbolizuje papiestwo. Moc małego rogu z rozdziału 8 Księgi Daniela symbolizuje zarówno pogański, jak i papieski Rzym.
2. Dwa tysiące trzysta dni z Księgi Daniela 8:14, dosłownie przetłumaczone z hebrajskiego, to dwa tysiące trzysta wieczorów i poranków. Czy oznacza to 1150 dni, jak twierdzą niektórzy?
Nie. Biblia w Księdze Rodzaju 1:5, 8, 13, 19, 23, 31 pokazuje, że wieczór i poranek równają się dniowi. Co więcej, pod koniec 1150 dni nie wydarzyło się żadne wydarzenie w historii, które spełniłoby to proroctwo.
3. Jaką rolę w życiu chrześcijanina odgrywa wybór?
Nasz wybór odgrywa ważną rolę. Bożą drogą zawsze była wolność wyboru (Księga Jozuego 24:15). Chociaż Bóg pragnie zbawić każdego człowieka (1 Tymoteusza 2:3, 4), dopuszcza wolny wybór (Powtórzonego Prawa 30:19). Bóg pozwolił Szatanowi na bunt. Pozwolił również Adamowi i Ewie wybrać nieposłuszeństwo. Sprawiedliwość nigdy nie jest czymś zamkniętym, zaprogramowanym, co prowadzi człowieka do nieba, niezależnie od tego, jak żyje, nawet jeśli nie chce tam pójść. Wybór oznacza, że zawsze masz swobodę zmiany zdania. Jezus prosi cię, abyś wybrał Jego (Ewangelia Mateusza 11:28–30) i codziennie potwierdzał swój wybór (Księga Jozuego 24:15). Kiedy to zrobisz, On cię zmieni i uczyni podobnym do Siebie, a ostatecznie zabierze cię do swojego nowego królestwa. Pamiętaj jednak, że zawsze masz swobodę zmiany kierunku w dowolnym momencie. Bóg cię nie zmusi. Dlatego twój codzienny wybór, by Mu służyć, jest konieczny.
4. Wielu uważa, że król Seleucydów Antioch Epifanes jest mocarstwem małego rogu z 8. rozdziału Księgi Daniela. Skąd możemy mieć pewność, że to nieprawda?
Istnieje wiele powodów. Oto kilka z nich:
A. Antioch Epifanes nie osiągnął wielkiej potęgi, jak nakazuje proroctwo (Dn 8,9).
B. Nie rządził w późniejszym okresie ani pod koniec królestwa Seleucydów, jak nakazuje proroctwo (Dn 8,23), lecz raczej w jego połowie.
C. Ci, którzy nauczają, że Epifanes jest małym rogiem, liczą 2300 dni jako dni dosłowne, a nie dni prorocze – każdy z nich równa się rokowi. Ten dosłowny okres, trwający nieco ponad sześć lat, nie ma żadnego sensownego odniesienia do 8. rozdziału Księgi Daniela. Wszelkie próby dopasowania tego dosłownego okresu do Epifanesa zakończyły się niepowodzeniem.
D. Mały róg nadal istnieje w czasach końca (Dn 8,12.17.19), podczas gdy Epifanes zmarł w 164 r. p.n.e.
E. Mały róg miał stać się niezwykle potężny na południu, wschodzie i w Palestynie (Dn 8,9). Chociaż Epifanes przez pewien czas rządził Palestyną, nie odniósł prawie żadnego sukcesu w Egipcie (na południu) i Macedonii (na wschodzie).
F. Mały róg burzy miejsce sanktuarium Bożego (Dn 8,11). Epifanes nie zburzył świątyni jerozolimskiej. Zbezcześcił ją, ale została zniszczona przez Rzymian w 70 r. n.e. Nie zniszczył również Jerozolimy, jak nakazuje proroctwo (Dn 9,26).
G. Chrystus odniósł obrzydliwości spustoszenia z Księgi Daniela 9:26 i 27 nie do dawnych zbrodni Epifanesa w 167 r. p.n.e., lecz do niedalekiej przyszłości, kiedy to armia rzymska zniszczy Jerozolimę i świątynię za Jego pokolenia w roku 70 n.e. (Łk 21:20–24). W Ewangelii Mateusza 24:15 Jezus wyraźnie wspomniał o proroku Danielu i powiedział, że jego przepowiednia z Księgi Daniela 9:26, 27 spełni się, gdy chrześcijanie ujrzą (w przyszłości) ohydę spustoszenia stojącą w miejscu świętym w Jerozolimie. Jest to zbyt oczywiste, by źle zrozumieć.
H. Jezus wyraźnie powiązał zniszczenie Jerozolimy z ostateczną odmową Izraela przyjęcia Go jako Króla i Zbawiciela (Mt 21:33–45; 23:37, 38; Łk 19:41–44). Związek między odrzuceniem Mesjasza a zniszczeniem miasta i świątyni stanowi kluczowe przesłanie Księgi Daniela 9:26-27. Jest to przesłanie zapowiadające konsekwencje ciągłego odrzucania Mesjasza przez Izrael, nawet po tym, jak dano mu dodatkowe 490 lat na Jego wybranie. Odniesienie tego proroctwa do Antiocha Epifanesa, który zmarł w 164 r. p.n.e., na długo przed narodzeniem Jezusa, niweczy znaczenie rozdziałów 8 i 9 Księgi Daniela, zawierających najważniejsze proroctwo czasowe w Biblii.
Contact
📌Location:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
