Lekcja 7 z 27 • ⏱ 10–15 minut • ✅ Bezpłatna • 📖 Oparta na Biblii
Lesson 6:
Written in Stone!
Zaginiony dzień historii – odkryj na nowo jego znaczenie
Większość ludzi dzisiaj nie zdaje sobie sprawy, że starożytny dzień kultu po cichu zatarł się w pamięci, a jednak stanowi on sedno biblijnej prawdy. Dowiedz się, jak i dlaczego święty dzień został dany podczas stworzenia i zachowany w Piśmie Świętym. Zobaczysz również, dlaczego zrozumienie tego utraconego dnia ma znaczenie dla współczesnych wierzących – wpływa na kult, posłuszeństwo i duchową perspektywę.
W tym studium dowiesz się:
• Gdzie w Biblii znajduje się ten „zaginiony dzień” i jak powstał w Stwórcy
• Dlaczego Jezus i apostołowie kontynuowali jego przestrzeganie zgodnie z Pismem Świętym
• Jak szabat był źle rozumiany i zmieniany w tradycji oraz co tak naprawdę mówi Biblia
• Jakie znaczenie ma ten dzień dla wierzących w dzisiejszym oddawaniu czci Bogu, posłuszeństwie i odnowie duchowej
1. W jaki dzień Jezus zwyczajowo oddawał cześć Bogu?
„Przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, i według zwyczaju swego wszedł w dzień szabatu do synagogi i powstał, aby czytać” (Łk 4,16).
Odpowiedź: Jezus miał zwyczaj oddawać cześć Bogu w szabat.
2. Ale który dzień w historii został utracony?
Siódmy dzień to szabat Pana, Boga twego (Wj 20,10).
Gdy szabat minął bardzo wcześnie rano, pierwszego dnia tygodnia, przyszli do grobu, gdy słońce wzeszło (Mk 16,1-2).
Odpowiedź: Aby odpowiedzieć na to pytanie, potrzebna jest odrobina pracy detektywistycznej. Wielu uważa, że szabat to pierwszy dzień tygodnia, niedziela, ale Biblia w rzeczywistości mówi, że szabat to dzień, który następuje tuż przed pierwszym dniem tygodnia. Według Pisma Świętego szabat to siódmy dzień tygodnia, czyli sobota.
3. Skąd wziął się szabat?
Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. A siódmego dnia Bóg ukończył swoje dzieło, które wykonał, i odpoczął siódmego dnia od wszelkiego swego dzieła, które wykonał. Wtedy Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uświęcił go (Rdz 1,1; 2,2.3).
Odpowiedź: Bóg ustanowił szabat w czasie Stworzenia, kiedy stworzył świat. Odpoczął w szabat, pobłogosławił go i uświęcił, to znaczy przeznaczył go na święte cele.
4. Co Bóg mówi o szabacie w Dziesięciu Przykazaniach?
Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. Bo w sześciu dniach Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go (Wj 20,8–11).
Potem Pan dał mi dwie kamienne tablice zapisane palcem Bożym (Pwt 9,10).
Odpowiedź: W czwartym z Dziesięciu Przykazań Bóg mówi, że mamy obchodzić siódmy dzień szabatu jako Jego święty dzień. Wygląda na to, że Bóg wiedział, iż ludzie będą skłonni zapomnieć o Jego szabacie, dlatego rozpoczął to przykazanie od słowa pamiętaj.
5. Ale czy Dziesięć Przykazań nie zostało zmienionych?
W Księdze Wyjścia 20:1 czytamy, że Bóg wypowiedział wszystkie te słowa, mówiąc [Dziesięć Przykazań następuje w wersetach 2–17]. Bóg powiedział: Nie złamię mojego przymierza ani nie zmienię słowa, które wyszło z moich ust (Psalm 89:34). Jezus powiedział: Łatwiej jest niebu i ziemi przeminąć, niż przepaść jednej kresce z Prawa (Łukasza 16:17).
Odpowiedź: Nie, absolutnie nie! Niemożliwe jest, aby jakiekolwiek Boże prawo moralne uległo zmianie. Wszystkie Dziesięć Przykazań nadal obowiązuje. Tak jak pozostałe dziewięć przykazań nie uległo zmianie, tak samo czwarte przykazanie.
6. Czy apostołowie przestrzegali szabatu siódmego dnia?
Wtedy Paweł, zgodnie ze swoim zwyczajem, udał się do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi na podstawie Pism (Dz 17,2).
Paweł i jego towarzysze udali się w szabat do synagogi i usiedli (Dz 13,13-14).
W szabat wyszliśmy z miasta nad rzekę, gdzie zwyczajowo odprawiano modlitwę; i usiedliśmy, i rozmawialiśmy z kobietami, które się tam spotykały (Dz 16,13).
[Paweł] rozprawiał w synagodze w każdy szabat i przekonywał zarówno Żydów, jak i Greków (Dz 18,4).
Odpowiedź: Tak. Dzieje Apostolskie jasno wskazują, że Paweł i wczesny Kościół przestrzegali szabatu.
7. Czy poganie również odprawiali nabożeństwo w szabat siódmego dnia?
Bóg powiedział: Błogosławiony człowiek, który strzeże się szabatu i trzyma się mocno mojego przymierza. Także synów cudzoziemców, którzy przyłączyli się do Pana – każdego, kto strzeże się szabatu i trzyma się mocno mojego przymierza – przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę ich w moim domu modlitwy, bo mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów (Izajasz 56:2, 6, 7, dodano podkreślenie).
Apostołowie nauczali: Gdy Żydzi wyszli z synagogi, poganie prosili, aby te słowa zostały im ogłoszone w następny szabat. W następny szabat zebrało się prawie całe miasto, aby słuchać słowa Bożego (Dz 13:42, 44, dodano podkreślenie).
W każdy szabat przemawiał w synagodze i przekonywał zarówno Żydów, jak i Greków (Dzieje Apostolskie 18:4, dodano podkreślenie).
Odpowiedź: Apostołowie w Kościele pierwotnym nie tylko przestrzegali Bożego nakazu dotyczącego szabatu, ale także nauczali nawróconych pogan, aby oddawali cześć Bogu w szabat.
8. Ale czy szabat nie został zmieniony na niedzielę?
Odpowiedź: Nie. Nigdzie w Piśmie Świętym nie ma sugestii, że Jezus, Jego Ojciec lub apostołowie kiedykolwiek, w jakichkolwiek okolicznościach zmienili święty szabat siódmego dnia na jakikolwiek inny dzień. Wręcz przeciwnie, Biblia naucza czegoś przeciwnego. Rozważ dowody dla siebie:
A. Bóg pobłogosławił szabat.
„Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go” (Wyjścia 20:11).
„Bóg pobłogosławił dzień siódmy i poświęcił go” (Rdz 2:3).
B. Chrystus oczekiwał, że Jego lud nadal będzie przestrzegał szabatu w roku 70 n.e., kiedy Jerozolima zostanie zniszczona.
Wiedząc doskonale, że Jerozolima zostanie zniszczona przez Rzym w roku 70 n.e., Jezus ostrzegł swoich naśladowców o tym czasie, mówiąc: „Módlcie się jednak, aby ucieczka wasza nie wypadła zimą ani w dzień szabatu” (Mt 24:20, dodano podkreślenie). Jezus jasno dał do zrozumienia, że Jego lud będzie przestrzegał szabatu nawet 40 lat po Jego zmartwychwstaniu.
C. Kobiety, które przyszły namaścić ciało Chrystusa, przestrzegały szabatu (Mk 15,37.42), który obecnie nazywany jest Wielkim Piątkiem.
Jezus umarł „w przeddzień szabatu” (Mk 15,37.42), który często nazywany jest „Wielkim Piątkiem”. Kobiety przygotowały wonności i olejki, aby namaścić Jego ciało, a następnie „odpoczęły w szabat według przykazania” (Łk 23,56). Dopiero „po upływie szabatu” (Mk 16,1) kobiety przyszły „w pierwszy dzień tygodnia” (Mk 16,2), aby kontynuować swoją smutną pracę. Następnie znalazły Jezusa „wstałego wcześnie rano w pierwszy dzień tygodnia” (werset 9), powszechnie nazywany „Niedzielą Wielkanocną”. Należy zauważyć, że szabat „według przykazania” przypadał na dzień poprzedzający Niedzielę Wielkanocną, którą obecnie nazywamy sobotą.
D. Łukasz, autor Dziejów Apostolskich, nie wspomina o żadnej zmianie dnia kultu.
Nie ma biblijnego zapisu o takiej zmianie. W Dziejach Apostolskich Łukasz twierdzi, że napisał swoją Ewangelię (Ewangelię Łukasza) o „wszystkich” naukach Jezusa (Dz 1,1–3). Nigdy jednak nie napisał o zmianie szabatu.
Wszyscy w wiecznym królestwie Bożym będą święcić szabat.
9. Niektórzy twierdzą, że szabat będzie przestrzegany na nowej ziemi Bożej. Czy to prawda?
Bo jak nowe niebiosa i nowa ziemia, które Ja uczynię, pozostaną przede Mną — mówi Pan — tak pozostanie wasze potomstwo i wasze imię. I stanie się, że od nowiu do nowiu i od szabatu do szabatu wszelkie ciało będzie przychodzić, aby oddać pokłon przede Mną — mówi Pan (Izajasz 66:22-23).
Odpowiedź: Tak. Biblia mówi, że zbawieni ludzie wszystkich wieków będą przestrzegać szabatu na nowej ziemi.
10. Ale czy niedziela nie jest Dniem Pańskim?
Nazwij szabat rozkoszą, dniem świętym Pana (Izajasz 58:13).
Syn Człowieczy jest Panem nawet szabatu (Mateusz 12:8).
Odpowiedź: Biblia mówi o Dniu Pańskim w Objawieniu 1:10, więc Pan ma szczególny dzień. Jednak żaden werset Pisma Świętego nie odnosi się do niedzieli jako do Dnia Pańskiego. Przeciwnie, Biblia wyraźnie identyfikuje siódmy dzień szabatu jako Dzień Pański. Jedynym dniem, który Pan kiedykolwiek pobłogosławił i uznał za swój, jest siódmy dzień szabatu.
11. Czy nie powinniśmy święcić niedzieli ku czci zmartwychwstania Chrystusa?
Czyż nie wiecie, że wszyscy, którzyśmy zostali ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy ochrzczeni w Jego śmierć? Zatem zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak i my wkroczyli w nowe życie. Bo jeśli zostaliśmy złączeni w jedno przez podobieństwo Jego śmierci, to z pewnością będziemy również złączeni w jedno przez podobieństwo Jego zmartwychwstania, wiedząc to, że nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, abyśmy już nie byli niewolnikami grzechu (Rz 6,3–6).
Odpowiedź: Nie! Biblia nigdy nie sugeruje świętowania niedzieli ku czci zmartwychwstania ani z żadnego innego powodu. Czcimy Chrystusa, przestrzegając Jego bezpośrednich przykazań (J 14,15), a nie poprzez zastępowanie Jego wiecznego prawa tradycjami stworzonymi przez ludzi.
12. Cóż, jeśli niedziela nie jest w Biblii, to czyj to był pomysł?
On będzie chciał zmienić czasy i prawo (Daniela 7:25). Zniweczyliście przykazanie Boże waszą tradycją. I na próżno Mi cześć oddają, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi (Mateusza 15:6, 9). Jej kapłani zbezcześcili Moje prawo i zbezcześcili Moje święte rzeczy. Jej prorocy oblepili je surową zaprawą, mówiąc: „Tak mówi Pan Bóg”, gdy Pan jeszcze nie przemówił (Ezechiela 22:26, 28).
Odpowiedź: Około 300 lat po zmartwychwstaniu Jezusa, częściowo z powodu nienawiści do Żydów, źle pojęci ludzie zasugerowali zmianę świętego dnia czci Boga z soboty na niedzielę. Bóg przewidział, że tak się stanie i tak się stało. Ten błąd został przekazany naszemu niczego niepodejrzewającemu pokoleniu jako fakt. Jednak świętowanie niedzieli jest tradycją zwykłych ludzi i łamie prawo Boże, które nakazuje przestrzeganie szabatu. Tylko Bóg może uczynić dzień świętym. Bóg pobłogosławił szabat, a kiedy Bóg błogosławi, żaden człowiek nie może tego cofnąć (Lb 23,20).
13. Ale czyż nie jest niebezpieczne manipulowanie prawem Bożym?
Nie dodawaj niczego do słowa, które ci nakazuję, ani niczego z niego nie ujmuj, abyś przestrzegał przykazań Pana, Boga twego, które ci nakazuję (Księga Powtórzonego Prawa 4:2). Każde słowo Boga jest czyste. Nie dodawaj niczego do Jego słów, aby cię nie zganił i abyś nie okazał się kłamcą (Księga Przysłów 30:5, 6).
Odpowiedź: Bóg zabronił ludziom zmieniać Jego prawo, zarówno poprzez usuwanie, jak i dodawanie. Manipulowanie prawem Bożym jest jedną z najniebezpieczniejszych rzeczy, jakie człowiek może zrobić, ponieważ prawo Boże jest doskonałe i ma nas chronić przed złem.
14. Dlaczego Bóg w ogóle ustanowił szabat?
A. Znak stworzenia. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić. W sześciu dniach bowiem Pan stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i poświęcił go (Wj 20,8.11).
B. Znak odkupienia i uświęcenia.
„Dałem im również moje szabaty, aby były znakiem między nimi a Mną, aby wiedzieli, że Ja jestem Pan, który ich uświęca” (Ez 20,12).
Odpowiedź: Bóg dał szabat jako podwójny znak: (1) Jest to znak, że stworzył świat w ciągu sześciu dosłownych dni, a (2) jest to również znak potężnej mocy Boga do odkupienia i uświęcenia ludzi. Chrześcijanin z natury kocha szabat, siódmy dzień tygodnia, jako cenny znak Bożego stworzenia i odkupienia (Wj 31,13.16.17; Ez 20,20). Deptanie Bożego szabatu jest bardzo niegrzeczne. W Księdze Izajasza 58,13.14 Bóg mówi, że wszyscy, którzy chcą być błogosławieni, muszą przestać obchodzić Jego święty dzień.
15. Jak ważne jest uświęcanie szabatu?
Grzech jest bezprawiem [przekroczeniem prawa] (1 Jana 3:4).
Zapłatą za grzech jest śmierć (Rzymian 6:23).
Chociażby ktoś przestrzegał całego Prawa, a przestąpił jedno przykazanie, ponosi winę za wszystko (Jakuba 2:10).
Chrystus również cierpiał za nas, zostawiając nam przykład, abyście szli w Jego ślady (1 Piotra 2:21).
Stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Mu są posłuszni (Hebrajczyków 5:9).
Odpowiedź: To kwestia życia i śmierci. Szabat jest chroniony i podtrzymywany przez czwarte przykazanie prawa Bożego. Celowe złamanie któregokolwiek z Dziesięciu Przykazań jest grzechem. Chrześcijanie chętnie naśladują przykład Chrystusa w przestrzeganiu szabatu.
16. Co Bóg sądzi o przywódcach religijnych ignorujących szabat?
„Jej kapłani gwałcą moje prawo i znieważają moje świętości; nie odróżniają tego, co święte, od tego, co nieświęte… i zakrywają swoje oczy przed moimi szabatami, tak że jestem znieważany wśród nich… Dlatego wylewam na nich moje oburzenie” (Ezechiela 22:26, 31).
Odpowiedź: Chociaż niektórzy przywódcy religijni świętują niedzielę, ponieważ nie wiedzą, co jest lepsze, ci, którzy robią to celowo, znieważają to, co Bóg nazwał świętym. Zakrywając oczy przed prawdziwym szabatem Boga, wielu przywódców religijnych skłoniło innych do jego znieważania. Miliony ludzi zostały wprowadzone w błąd w tej sprawie. Jezus zganił faryzeuszy za udawanie miłości do Boga, podczas gdy ich tradycja unieważnia jedno z Dziesięciu Przykazań (Mk 7:7–13).
17. Czy przestrzeganie szabatu naprawdę ma osobisty wpływ na ludzi?
Jeśli Mnie miłujecie, przestrzegajcie moich przykazań (J 14,15).
Kto umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu (Jk 4,17).
Błogosławieni, którzy wypełniają Jego przykazania, aby mieli prawo do drzewa życia i aby weszli przez bramy do miasta (Obj 22,14).
Powiedział im [Jezus]: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu” (Mk 2,27).
Odpowiedź: Tak! Szabat jest darem od Boga, który uczynił go dla was jako wytchnienie od świata! To naturalne, że ludzie, którzy Go kochają, pragną przestrzegać Jego przykazania o szabacie. Miłość bez przestrzegania przykazań to w istocie nie miłość (1 J 2,4). To decyzja, którą wszyscy musimy podjąć i której nie możemy uniknąć. Dobra nowina jest taka, że decyzja o przestrzeganiu szabatu przyniesie ci ogromne błogosławieństwo!
W szabat możesz swobodnie zaprzestać – bez poczucia winy! – swoich codziennych zajęć, takich jak praca czy zakupy, i zamiast tego spędzić czas ze Stwórcą wszechświata. Wielbienie Boga z innymi wierzącymi, spędzanie czasu z rodziną, spacery na łonie natury, czytanie duchowo budujących materiałów, a nawet odwiedzanie i wspieranie chorych – to wszystko dobre sposoby na uświęcenie szabatu. Po stresie sześciu dni pracy, Bóg dał ci dar szabatu, abyś odpoczął od trudów i nakarmił swoją duszę. Możesz zaufać, że On wie, co jest dla ciebie najlepsze!
18. Czy chciałbyś oddać cześć Bogu, świętując Jego siódmy dzień tygodnia?
Odpowiedź:
Pytania do przemyślenia
1. Ale czy szabat nie jest tylko dla Żydów?
Nie. Jezus powiedział: Szabat został ustanowiony dla człowieka (Mk 2,27). Nie jest on tylko dla Żydów, ale dla całej ludzkości – wszystkich mężczyzn i kobiet na całym świecie. Naród żydowski nie istniał aż do 2500 lat po ustanowieniu szabatu.
2. Czy Dzieje Apostolskie 20,7–12 nie dowodzą, że uczniowie świętowali niedzielę?
Zgodnie z Biblią, każdy dzień zaczyna się o zachodzie słońca i kończy o kolejnym zachodzie słońca (Rdz 1,5.8.13.19.23.31; Kpł 23,32), a ciemna część dnia jest pierwsza. Zatem szabat zaczyna się w piątek wieczorem o zachodzie słońca i kończy w sobotę wieczorem o zachodzie słońca. To spotkanie, o którym mowa w Dziejach Apostolskich 20, odbyło się w ciemną część niedzieli, czyli w to, co obecnie nazywamy sobotnią nocą. Spotkanie odbyło się w sobotni wieczór i trwało do północy. Paweł był w podróży pożegnalnej i wiedział, że już nie zobaczy tych ludzi (werset 25). Nic dziwnego, że głosił tak długo! (Żadne regularne cotygodniowe nabożeństwo nie trwałoby całą noc). Paweł był gotowy do odejścia następnego dnia (werset 7). Łamanie chleba nie ma tu szczególnego znaczenia, ponieważ chleb łamano codziennie (Dz 2,46). W tym fragmencie nie ma żadnej wzmianki o tym, że pierwszy dzień jest święty, ani że pierwsi chrześcijanie tak go uważali. Nie ma też żadnych dowodów na to, że szabat został zmieniony. (Nawiasem mówiąc, to spotkanie jest prawdopodobnie wspomniane tylko ze względu na cud wskrzeszenia Eutychusa po jego śmierci). W Księdze Ezechiela 46,1 Bóg nazywa niedzielę jednym z sześciu dni roboczych.
3. Czy 1 List do Koryntian 16,1-2 nie mówi o ofiarach w szkółce niedzielnej?
Nie. Nie ma tu żadnej wzmianki o publicznym nabożeństwie. Pieniądze miały być odkładane prywatnie, w domu. Paweł pisał, prosząc kościoły w Azji Mniejszej o pomoc dla ich ubogich braci w Jerozolimie (Rz 15,26–28). Wszyscy ci chrześcijanie święcili szabat, więc Paweł zasugerował, aby w niedzielny poranek, po jego zakończeniu, odłożyli coś dla potrzebujących braci, aby mieli to pod ręką, gdy przyjdzie. Miało to być odkładane prywatnie, innymi słowy, w domu. Nie ma tu mowy o niedzieli jako dniu świętym.
4. Ale czy czas nie zaginął, a dni tygodnia nie zmieniły się od czasów Chrystusa?
Nie. Uczeni i historycy zgadzają się, że chociaż kalendarz się zmienił, tygodniowy cykl siedmiodniowy nigdy. Dlatego możesz być pewien, że nasz siódmy dzień to ten sam siódmy dzień, który Jezus święcił!
5. Czyż Ewangelia Jana 20,19 nie opisuje ustanowienia przez uczniów niedzieli na cześć zmartwychwstania?
Nie. Uczniowie w tym czasie nie wierzyli, że zmartwychwstanie nastąpiło. Spotkali się tam z obawy przed Żydami. Kiedy Jezus pojawił się pośród nich, zganił ich, ponieważ nie wierzyli tym, którzy widzieli Go po zmartwychwstaniu (Mk 16,14). Nie ma żadnej sugestii, że uważali niedzielę za dzień święty. Tylko osiem tekstów w Nowym Testamencie wspomina o pierwszym dniu tygodnia i żaden z nich nie sugeruje, że jest on święty.
6. Czy List do Kolosan 2,14–17 nie znosi szabatu siódmego dnia?
Wcale nie. Odnosi się on jedynie do corocznych, ceremonialnych szabatów, które były cieniem rzeczy przyszłych, a nie do szabatu siódmego dnia. W starożytnym Izraelu istniało siedem corocznych świąt, czyli świąt, które również nazywano szabatami (zob. Księga Kapłańska 23). Były one dodatkiem lub obok szabatów Pana (Kpł 23,38), czyli szabatu dnia siódmego. Ich główne znaczenie polegało na zapowiadaniu lub wskazywaniu na krzyż i kończyło się na krzyżu. Boży szabat dnia siódmego został ustanowiony przed grzechem Adama i dlatego nie mógł zapowiadać niczego w kwestii wyzwolenia od grzechu. Dlatego List do Kolosan 2 rozróżnia i wyraźnie wspomina szabaty, które były cieniem.
7. Czy według Rzymian 14,5 dzień, który obchodzimy, nie jest kwestią osobistej opinii?
Zauważ, że cały rozdział dotyczy osądzania się nawzajem (wersety 4, 10, 13) w sprawach wątpliwych (werset 1). Problem nie dotyczy szabatu dnia siódmego, który jest częścią prawa moralnego, ale innych dni religijnych. Chrześcijanie pochodzenia żydowskiego osądzali chrześcijan pochodzenia pogańskiego za ich nieprzestrzeganie. Paweł po prostu mówi: Nie osądzajcie się nawzajem. To prawo ceremonialne nie jest już obowiązujące.
Contact
📌Location:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
