27 dersin 25.si • ⏱ 10-15 dakika • ✅ Ücretsiz • 📖 İncil'e dayalı
Tanrı'ya mı Güveniyoruz? — İncil'in Sadakatle Yönetime Çağrısı
Çoğu insan Tanrı'ya güvendiğini söyler; ancak gerçek güven, yaşam biçimimizde, verdiğimizde ve hizmet ettiğimizde kendini gösterir. Bu ders, para, verme ve inanç hakkındaki gizli varsayımlarla yüzleşir ve Tanrı'nın bizi sadakatli bir şekilde O'nunla ortak olmaya nasıl davet ettiğini gösterir. Tanrı'ya ait olanı geri vermenin ve neşeli bir kalple vermenin O'nunla olan ilişkinizi nasıl derinleştirdiğini, O'nun amaçlarını nasıl onurlandırdığını ve ruhani yaşamınızı nasıl şekillendirdiğini keşfedeceksiniz.
1. İncil'e göre, gelirimizin hangi kısmı Tanrı'ya aittir?
Toprağın onda birinin tamamı Tanrı'nındır (Levililer 27:30).
Cevap: Onda bir Tanrı'ya aittir.
2. Zekât nedir?
"İsrail'deki bütün zekâtları Levi oğullarına miras olarak verdim" (Sayılar 18:21).
Cevap: Zekât, bir kişinin gelirinin onda biridir. Zekât kelimesi kelimenin tam anlamıyla onda bir anlamına gelir. Zekât Tanrı'ya aittir. O'nundur. Onu saklama hakkımız yoktur. Zekât verdiğimizde, bir bağış yapmıyoruz; sadece zaten O'na ait olanı Tanrı'ya geri veriyoruz. Gelirimizin onda birini Tanrı'ya geri vermediğimiz sürece, zekât vermiyoruz demektir.
3. Rab, halkından ondalıklarını nereye getirmelerini istiyor?
“Bütün ondalıkları ambarlara getirin” (Malaki 3:10).
Cevap: O, bizden ondalıklarımızı kendi ambarına getirmemizi istiyor.
4. Rabbin “ambar”ı nedir?
“Bütün Yahuda, tahılın, yeni şarabın ve zeytinyağının onda birini ambara getirdi” (Nehemya 13:12).
Cevap: Malaki 3:10'da Tanrı, ambarı “Evim” olarak adlandırır; bu da O'nun tapınağı veya kilisesi anlamına gelir. Nehemya 13:12, 13, onda birinin Tanrı'nın ambarı olan tapınak hazinesine getirilmesi gerektiğini daha da vurgular. Ambarı tapınak hazineleri veya odaları olarak adlandıran diğer metinler arasında 1. Chronicles 9:26; 2. Chronicles 31:11, 12; ve Nehemya 10:37, 38 yer almaktadır. Eski Ahit zamanlarında, Tanrı'nın halkı, mahsuller ve hayvanlar da dahil olmak üzere tüm kazançlarının yüzde 10'unu ambara getirirdi.
5. Bazıları, ondalık vermenin Musa'nın çarmıha gerilme ile sona eren ayin ve tören sisteminin bir parçası olduğunu düşünmüştür. Bu doğru mu?
“Ve o [İbrahim] ona bütün gelirinin onda birini verdi” (Yaratılış 14:20). Ve Yaratılış 28:22'de Yakup, “Bana verdiğin her şeyin onda birini sana vereceğim” dedi.
Cevap: Bu pasajlar, Musa'dan çok önce yaşamış olan İbrahim ve Yakup'un gelirlerinin onda birini verdiklerini ortaya koymaktadır. Bu nedenle, Tanrı'nın ondalık verme planının Musa'nın yasasıyla sınırlı olmadığını ve tüm zamanların tüm insanları için geçerli olduğunu söyleyebiliriz.
6. Eski Ahit döneminde ondalık ne için kullanılıyordu?
“İsrail'deki bütün ondalıkları, yaptıkları işin, yani buluşma çadırının işinin karşılığı olarak Levi oğullarına miras olarak verdim” (Sayılar 18:21).
Cevap: Eski Ahit döneminde ondalık, rahiplerin geliri için kullanılıyordu. Levi kabilesi (rahipler), diğer 11 kabileye kıyasla, ürün yetiştirme ve ticari faaliyetler için hiçbir toprak payı almamıştı. Levililer, tapınağın bakımını yaparak ve Tanrı'nın halkına hizmet ederek tam zamanlı olarak çalışıyorlardı. Dolayısıyla Tanrı'nın planı, ondalıkların rahipleri ve ailelerini desteklemesiydi.
7. Tanrı, Yeni Ahit döneminde ondalık kullanımına ilişkin planını değiştirdi mi?
“Kutsal şeylere hizmet edenlerin tapınaktaki şeylerden yediklerini, sunakta hizmet edenlerin sunaktaki sunulardan pay aldıklarını bilmiyor musunuz? Rab de, müjdeyi vaaz edenlerin müjdeden geçinmelerini buyurmuştur” (1 Korintliler 9:13, 14).
Cevap: Hayır. Bunu devam ettirdi ve bugün O'nun planı, ondalığın yalnızca müjde hizmetinde çalışanları desteklemek için kullanılmasıdır. Eğer herkes ondalık verse ve ondalık yalnızca müjde çalışanlarını desteklemek için kullanılsaydı, Tanrı'nın son zaman müjde mesajını tüm dünyaya çok hızlı bir şekilde ulaştırmak için fazlasıyla yeterli para olurdu.
8. Peki İsa, ondalık verme uygulamasını kaldırmadı mı?
“Ey yazıcılar ve Ferisiler, riyakarlar! Nane, anason ve kimyonun ondalığını veriyorsunuz, ama kanunun daha önemli konularını, adaleti, merhameti ve imanı ihmal ediyorsunuz. Bunları yapmanız gerekirken, diğerlerini de ihmal etmediniz” (Matta 23:23).
Cevap: Hayır. Aksine, İsa bunu onayladı. Yahudileri, titizlikle ondalık verenler olmalarına rağmen, kanunun daha önemli konularını—adalet, merhamet, iman—ihmal ettikleri için azarlıyordu. Daha sonra onlara açıkça, ondalık vermeye devam etmeleri gerektiğini, ancak aynı zamanda adil, merhametli ve sadık olmaları gerektiğini söyledi.
9. Tanrı, zekât verme konusunda tereddüt yaşayan insanlara hangi şaşırtıcı teklifi sunuyor?
“Bütün zekâtları ambarlara getirin... ve beni şimdi deneyin,’ diyor orduların Rabbi, ‘Eğer size göklerin pencerelerini açıp, alacak yer kalmayacak kadar bolca bereket yağdırmazsam’” (Malaki 3:10).
Cevap: “Beni şimdi deneyin” diyor ve size öyle bir bereket vereceğimi göreceksiniz ki, onu almak bile sizi bunaltacak! Bu, Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın böyle bir teklifte bulunduğu tek zamandır. “Deneyin. İşe yarayacak. Size söz veriyorum” diyor. Dünyanın dört bir yanından yüz binlerce zekât veren, Tanrı'nın zekât vaadinin doğruluğuna sevinçle tanıklık edecektir. Hepsi şu sözlerin doğruluğunu öğrenmiştir: “Tanrı'ya karşı cömertlikte yarışamazsınız.”
10. Zekât verdiğimizde, paramızı gerçekten kim alıyor?
“Burada ölümlü insanlar zekât alıyorlar, ama orada O [İsa] alıyor” (İbraniler 7:8).
Cevap: Göksel Baş Rahibimiz İsa zekâtımızı alıyor.
11. Adem ve Havva hangi sınavda başarısız oldular? O'nun krallığını miras almak istiyorsak, hepimizin geçmesi gereken bir sınav bu.
Cevap: Tanrı'nın onlara ait olmadığını söylediği şeyleri aldılar. Tanrı, Adem ve Havva'ya Cennet Bahçesi'ndeki bütün ağaçların meyvelerini verdi, ancak bir tanesi hariç: iyi ve kötüyü bilme ağacı (Yaratılış 2:16, 17). O ağacın meyvesi onların yemesi için değildi. Ama Tanrı'ya güvenmediler. Meyveyi yediler ve düştüler; böylece uzun, korkunç, acı verici günah dünyası başladı. Bugün insanlara Tanrı zenginliklerini, bilgeliğini ve cennetin diğer tüm nimetlerini veriyor. Tanrı'nın istediği tek şey gelirimizin onda biridir (Levililer 27:30) ve Adem ve Havva'da olduğu gibi, bunu zorla almıyor. Bunu elimizin altında bırakıyor ama "Bunu almayın. Kutsaldır. Benimdir." diyor. Tanrı'nın ondalığını bilerek alıp kendi kullanımımız için kullandığımızda, Adem ve Havva'nın günahını tekrarlıyor ve böylece Kurtarıcımıza olan güvenimizde trajik bir eksiklik sergiliyoruz. Tanrı'nın paramıza ihtiyacı yok, ancak O bizim sadakatimizi ve güvenimizi hak ediyor.
Tanrı'yı Ortağınız Yapın
Tanrı'nın ondalığını geri verdiğinizde, O'nu üstlendiğiniz her şeyde ortağınız yapıyorsunuz. Ne muhteşem, ne mübarek bir ayrıcalık: Tanrı ve siz - ortaklar! O'nu ortağınız olarak gördüğünüzde, kazanacak çok şeyiniz ve kaybedecek hiçbir şeyiniz yok. Ancak, Tanrı'nın ruhların kurtuluşu için ayırdığı kendi parasını alıp kendi kişisel bütçelerimiz için kullanmak tehlikeli bir girişimdir.
12. Tanrı'ya ait olan ondalık vergisinin yanı sıra, Tanrı halkından başka ne ister?
"Sunu getirin ve avlusuna gelin" (Mezmur 96:8).
Cevap: Rab, O'na olan sevgimizi ve nimetleri için şükranımızı ifade etmek amacıyla, O'nun işi için sunular vermemizi ister.
13. Tanrı'ya ne kadar sunu vermeliyim?
"Herkes gönlünden geçeni versin, gönülsüzce veya mecburiyetten değil; çünkü Tanrı sevinçle vereni sever" (2 Korintliler 9:7).
Cevap: Kutsal Kitap, sunu için belirli bir miktar belirtmez. Herkes, Tanrı'nın ilham ettiği gibi ne kadar vereceğine karar verir ve sonra da sevinçle verir.
14. Tanrı, verme konusunda bize başka hangi İncil ilkelerini paylaşıyor?
Cevap:
A. İlk önceliğimiz kendimizi Rabbe adamak olmalıdır (2 Korintliler 8:5).
B. Tanrı'ya elimizden gelenin en iyisini vermeliyiz (Özdeyişler 3:9).
C. Tanrı cömert vereni kutsar (Özdeyişler 11:24, 25).
D. Vermek almaktan daha mübarektir (Elçilerin İşleri 20:35).
E. Cimri olduğumuzda, Tanrı'nın bize verdiği nimetleri doğru kullanmıyoruz (Luka 12:16-21).
F. Tanrı verdiğimizden daha fazlasını geri verir (Luka 6:38).
G. Tanrı'nın bizi ne kadar zenginleştirdiğine ve kutsadığına orantılı olarak vermeliyiz (1 Korintliler 16:2).
H. Gücümüz yettiğince vermeliyiz (Tesniye 16:17).
Zaten ait olduğu Tanrı'ya ondalık veriyoruz. Biz de gönüllülük esasına dayalı ve sevinçle verilmesi gereken adaklar sunuyoruz.
15. Rab neye sahip?
Cevap:
A. Dünyadaki tüm gümüş ve altın (Hagay 2:8).
B. Yeryüzü ve tüm insanları (Mezmur 24:1).
C. Dünya ve içindeki her şey (Mezmur 50:10-12). Ancak O, insanların büyük zenginliklerini kullanmalarına izin verir. Ayrıca onlara refah içinde yaşamaları ve servet biriktirmeleri için bilgelik ve güç verir (Tesniye 8:18). Her şeyi sağladığı için, Tanrı'nın bizden istediği tek şey, işlerimize yaptığı büyük yatırımın bir göstergesi olarak %10'unu O'na geri vermemizdir; ayrıca sevgi ve şükranımızın bir ifadesi olarak da adaklar sunmamızdır.
16. Rab, kendisine yüzde onluk payını vermeyen ve adak sunmayan insanlara nasıl hitap eder?
“İnsan Tanrı’yı soyar mı? Oysa siz Beni soydunuz! Ama diyorsunuz ki: ‘Seni nasıl soyduk?’ Ondalık ve adaklarla!” (Malaki 3:8).
Cevap: Onları hırsız olarak nitelendiriyor. İnsanların Tanrı’dan çaldığını hayal edebiliyor musunuz?
17. Tanrı, bilerek ondalık ve adaklarda O'nu soymaya devam edenlere ne olacağını söylüyor?
“Lanetlisiniz, çünkü beni soydunuz” (Malaki 3:9).
“Ne hırsızlar, ne açgözlüler, ne sarhoşlar, ne sövücüler, ne de gaspçılar Tanrı'nın krallığını miras almayacaklar” (1 Korintliler 6:10).
Cevap: Üzerlerine bir lanet inecek ve cennetin krallığını miras almayacaklar.
18. Tanrı bizi açgözlülüğe karşı uyarıyor. Neden bu kadar tehlikeli?
"Hazineniz nerede ise, yüreğiniz de orada olacaktır" (Luka 12:34).
Cevap: Çünkü yüreklerimiz yatırımlarımızı takip eder. Odak noktamız daha fazla para biriktirmekse, yüreklerimiz açgözlü, mutsuz ve gururlu olur. Ama odak noktamız paylaşmak, başkalarına yardım etmek ve Tanrı'nın işine odaklanmaksa, yüreklerimiz şefkatli, sevgi dolu, cömert ve alçakgönüllü olur. Açgözlülük, insanları cennetten uzaklaştıracak son günlerin korkunç günahlarından biridir (2 Timoteos 3:1-7).
19. Kutsal ondalık ve adaklarını bizden çaldığımızda İsa nasıl hisseder?
“Bu yüzden o nesile kızdım ve dedim ki: ‘Onlar her zaman yüreklerinde sapkınlık içindedirler’” (İbraniler 3:10).
Cevap: Muhtemelen bir çocuk onlardan para çaldığında anne babaların hissettiği gibi hisseder. Paranın kendisi büyük bir sorun değil. Asıl hayal kırıklığı yaratan, çocuğun dürüstlük, sevgi ve güven eksikliğidir.
20. Kutsal Kitap, Makedonya'daki imanlıların sorumluluk bilinciyle ilgili olarak hangi heyecan verici noktalara vurgu yapmaktadır?
Cevap: Elçi Pavlus, Makedonya'daki kiliselere, uzun süren bir kıtlıktan muzdarip olan Kudüs'teki Tanrı halkı için bağış biriktirmelerini rica eden bir mektup yazmıştı. Bir sonraki ziyaretinde şehirlerine geldiğinde bu bağışları alacağını söylemişti. 2 Korintliler 8. bölümde anlatılan Makedonya kiliselerinden gelen heyecan verici yanıt yüreklendiricidir:
A. 5. ayet—İlk adım olarak, hayatlarını İsa Mesih'e yeniden adadılar.
B. 2. ve 3. ayetler—Kendileri "derin yoksulluk" içinde olmalarına rağmen, "verebileceklerinin ötesinde" verdiler.
C. 4. ayet—Pavlus'u gelip bağışlarını almaya çağırdılar.
D. 9. ayet—Bağışları, İsa'nın fedakâr örneğini izledi.
Not: Eğer İsa'yı gerçekten seviyorsak, O'nun işi için fedakârca bağışta bulunmak asla bir yük değil, büyük bir sevinçle yerine getireceğimiz görkemli bir ayrıcalık olacaktır.
21. Tanrı, zekâtlarını ve adaklarını sadakatle verenler için ne yapmayı vaat ediyor?
“‘Bütün ondalıklarınızı ambarlara getirin ki evimde yiyecek olsun; ve şimdi beni deneyin,’ diyor orduların Rabbi, ‘eğer size göklerin pencerelerini açıp öyle bir bereket yağdırmazsam ki onu alacak yer kalmasın; ve sizin için yiyiciyi azarlayacağım ki toprağınızın meyvesini yok etmesin, asmanız da tarlanızda meyve vermekten geri kalmasın,’ diyor orduların Rabbi; ‘ve bütün milletler sizi mübarek sayacak, çünkü siz güzel bir ülke olacaksınız,’ diyor orduların Rabbi” (Malaki 3:10-12).
Cevap: Tanrı, sadık mali yöneticilerini bereketlendirmeyi ve onların çevrelerindekiler için bir bereket kaynağı olmalarını vaat eder.
Tanrı'nın Bereket Ettiği Şu Yolları Düşünün:
A. Tanrı, onda dokuzunuzun, O'nun bereketiyle, toplam gelirinizin onda olmadan elde edeceğinden daha fazla işe yarayacağını vaat eder. Bundan şüphe ediyorsanız, herhangi bir sadık ondalık verene sorun!
B. Nimetler her zaman maddi olmak zorunda değildir. Sağlık, iç huzuru, duaların kabulü, koruma, birbirine bağlı ve sevgi dolu bir aile, artan fiziksel güç, akıllıca kararlar verebilme yeteneği, şükran duygusu, İsa ile daha yakın bir ilişki, ruh kazanmada başarı, eski bir arabanın daha uzun süre çalışması vb. içerebilir.
C. O, her şeyde ortağınız olur. Tanrı'dan başka hiç kimse bu kadar muhteşem bir planı kuramaz.
22. Sevginizi ve şükranınızı göstermek için zekât vermeye ve bağışta bulunmaya istekli misiniz?
Cevap:
Düşünme Soruları
1. Kilisenin ondalık vergimi kullanma şeklini beğenmiyorsam, ondalık vermeyi bırakmalı mıyım?
Ondalık vermek Tanrı'nın emridir. Ondalık, Rabbe ait kutsal paradır (Levililer 27:30). Ondalık verdiğinizde, O'na veriyorsunuz. Tanrı, kilisesi için verdiğiniz paraya bakacak kadar büyüktür. Sizin sorumluluğunuz ondalık vermektir. Paralarını kötüye kullananlarla ilgilenmeyi Tanrı'ya bırakın.
2. Maddi zorluklar nedeniyle ondalık vergimin ötesinde çok küçük bir miktardan fazlasını veremediğim için hayal kırıklığına uğradım. Ne yapabilirim?
Elinden gelenin en iyisini yapıyorsan, verdiğin miktarın önemi yoktur. İsa, Markos 12:41-44'teki fakir dul kadının, sadece bir kuruş (iki akik) vermesine rağmen, "hazineye verenlerin hepsinden daha fazla" verdiğini söyledi; çünkü diğerleri "bolluklarından verdiler, ama o... sahip olduğu her şeyi koydu." Rab, armağanlarımızı yaptığımız fedakarlık miktarı ve verme biçimimizle ölçer. İsa, armağanınızı çok büyük sayar. Sevinçle verin ve İsa'nın bundan memnun olduğunu bilin. Teşvik için 2 Korintliler 8:12'yi okuyun.
3. Vekillik, paramın doğru şekilde yönetilmesinden daha fazlasını içermez mi?
Evet. Vekillik, bize her şeyi veren Tanrı'dan aldığımız her yeteneğin ve nimetin doğru şekilde yönetilmesini içerir (Elçiler 17:24, 25). Bu, hayatlarımızı da kapsar! Tanrı'nın bize verdiği armağanların sadakatle vekilliği, zamanımızı şu şekilde geçirmeyi de içerir:
A. Tanrı'nın bize verdiği işi yapmak (Markos 13:34).
B. Mesih için aktif olarak tanıklık etmek (Elçiler 1:8).
C. Kutsal Yazıları incelemek (2 Timoteos 2:15).
D. Dua etmek (1 Selanikliler 5:17).
E. İhtiyaç sahiplerine yardım etmek (Matta 25:31-46).
F. Her gün hayatlarımızı yeniden İsa'ya teslim etmek (Romalılar 12:1, 2; 1 Korintliler 15:31).
4. Bazı vaizlere çok fazla para ödenmiyor mu?
Evet. Günümüzde bazı din adamlarının zenginliklerini sergilemesi, tüm din görevlilerinin etkisini azaltıyor. Bu, İsa'nın adına leke sürüyor. Binlerce insanın kiliseden ve hizmetinden tiksinerek uzaklaşmasına neden oluyor. Bu tür liderler, yargı gününde korkunç bir hesaplaşma günüyle karşı karşıya kalacaklar.
Tanrı'nın Son Zaman Kalıntı Kilisesi'nin Din Görevlileri
Ancak, Tanrı'nın son zaman kalıntı kilisesinde hiçbir din görevlisi aşırı ücret almıyor. Stajdan sonra, tüm din görevlileri, unvanlarına veya kiliselerinin büyüklüğüne bakılmaksızın, neredeyse aynı maaşı (aylık sadece birkaç dolar farklılık göstererek) alıyorlar. Birçok durumda, eşler papazların gelirlerini desteklemek için kamu pazarında çalışıyorlar. 5. Eğer zekat vermeye gücüm yetmezse ne olacak?
Tanrı diyor ki, eğer O'nu önceliğimiz yaparsak, tüm ihtiyaçlarımızın karşılanmasını sağlayacaktır (Matta 6:33). O'nun matematiği çoğu zaman insan düşüncesinin tam tersi şekilde işler. O'nun planına göre, zekat verdikten sonra elimizde kalanlar, O'nun lütfu olmadan elde edebileceğimizden çok daha fazla işe yarayacaktır!
Contact
📌Location:
Muskogee, OK USA
📧 Email:
team@bibleprophecymadeeasy.org
