আপোনাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ

​

১) বাইবেলে মানুহৰ পাপৰ বিষয়ে এনে ভয়ংকৰ, চিত্ৰকল্পৰ বৰ্ণনা কিয় দিছে?

উত্তৰঃ পাপ ঈশ্বৰৰ বাবে ভয়ংকৰ, আৰু তেওঁ বিচাৰে যে আমিও ইয়াৰ দ্বাৰা বিদ্ৰোহ কৰা হওক। ভাল বেয়া উভয় ধৰণৰ এনে কাহিনীৰ অন্তৰ্ভুক্তিয়েও বাইবেলক বিশ্বাসযোগ্যতা প্ৰদান কৰে। ইয়াক যিদৰে কোৱা হৈছে, তেনেদৰে কোৱাটোৱে মানুহক আত্মবিশ্বাস দিয়ে যে বাইবেলখনক বিশ্বাস কৰিব পাৰি; ই একো ঢাকি ৰাখিব নোৱাৰে। চয়তানৰ কৌশল হৈছে মানুহক পতিয়ন নিয়াবলৈ যে তেওঁলোক ইমান ভয়ংকৰ পাপী যে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে বা নকৰে। ঈশ্বৰে পাপৰ পৰা মুক্ত কৰা নিজৰ দৰে মানুহৰ বাইবেলৰ গোচৰ দেখুৱাই তেওঁলোকৰ ওপৰত কি আনন্দই বুৰ যায়! (ৰোমীয়া ১৫:৪)।

২) বাইবেলৰ সকলোবোৰ প্ৰেৰিত নেকি—বা ইয়াৰ কিছু অংশহে?

উত্তৰ: “সকলো শাস্ত্ৰ ঈশ্বৰৰ প্ৰেৰণাত দিয়া হৈছে, আৰু শিক্ষাৰ বাবে, তিৰস্কাৰৰ বাবে, সংশোধনৰ বাবে, ধাৰ্মিকতাৰ শিক্ষাৰ বাবে উপকাৰী” (২ তীমথিয় ৩:১৬, জোৰ দিয়া হৈছে)। বাইবেলত কেৱল ঈশ্বৰৰ বাক্য নাই— ই ঈশ্বৰৰ বাক্য। বাইবেল হৈছে মানুহৰ জীৱনৰ বাবে তথ্য আৰু কাৰ্য্যকলাপৰ হাতপুথি। ইয়াক আওকাণ কৰক আৰু আপুনি অপ্ৰয়োজনীয় অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’ব।

৩/ আমাৰ দিনৰ পৰা ইমান দূৰৈত থকা প্ৰাচীন গ্ৰন্থ এখনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাটো অসুৰক্ষিত নহয়নে?

উত্তৰঃ নহয়, বাইবেলৰ যুগ ইয়াৰ প্ৰেৰণাৰ অন্যতম প্ৰমাণ। ইয়াত কোৱা হৈছে, “প্ৰভুৰ বাক্য চিৰকাল থাকে” (১ পিতৰ ১:২৫)। বাইবেলখন শিলৰ দৰে থিয় হৈ আছে; ইয়াক ধ্বংস কৰিব নোৱাৰি। মানুহে আনকি সমগ্ৰ জাতিসমূহেও বাইবেলখন জ্বলাইছে, নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছে আৰু বদনাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে নিজকে ধ্বংস কৰি পেলাইছে। তেওঁলোক নোহোৱাৰ বহুদিনৰ পাছতো বাইবেলখন অহৰহ চাহিদা থকা বেষ্টচেলাৰ হৈয়েই থাকিল (আৰু এতিয়াও আছে)। ইয়াৰ বাৰ্তা ঈশ্বৰ প্ৰদত্ত আৰু শেহতীয়া। ইয়াক অধ্যয়ন কৰাৰ আগতে প্ৰাৰ্থনা কৰক যাতে আপুনি পঢ়াৰ সময়ত ঈশ্বৰে আপোনাৰ হৃদয়খন মুকলি কৰে।

​

৪/ পৃথিৱীৰ বহুতো মেধাৱী লোকে বিশ্বাস কৰে যে কোনেও বাইবেলখন বুজিব নোৱাৰে। যদি সঁচাকৈয়ে ঈশ্বৰৰ কিতাপ হয়, তেন্তে সকলোৱে বুজিব পৰা উচিত নহয়নে?

উত্তৰঃ কাৰ্যতঃ আন যিকোনো কথা বুজিব পৰা মেধাৱী লোকসকলে বাইবেল পঢ়িলে প্ৰায়ে সোনকালে বিমোৰত পৰে। কাৰণ হ’ল আধ্যাত্মিক বিষয়বোৰ “আধ্যাত্মিকভাৱে বিবেচনা কৰা হয়” (১ কৰিন্থীয়া ২:১৩, ১৪)। বাক্যৰ গভীৰ কথাবোৰ যিমানেই উজ্জ্বল নহওক কিয়, কোনো লৌকিক মনটোৱে কেতিয়াও বুজি নাপাব। যেতিয়ালৈকে কোনোবাই সততাৰে ঈশ্বৰৰ লগত অভিজ্ঞতা নিবিচাৰে, তেতিয়ালৈকে তেওঁ ঈশ্বৰৰ কথাবোৰ বুজিব নোৱাৰে। বাইবেলৰ ব্যাখ্যা কৰা পবিত্ৰ আত্মাক (যোহন ১৬:১৩; ১৪:২৬), লৌকিক মনটোৱে বুজি নাপায়। আনহাতে, বাইবেল অধ্যয়ন কৰা নম্ৰ, আনকি অশিক্ষিত, সাধকে পবিত্ৰ আত্মাৰ পৰা আচৰিত ধৰণৰ বুজাবুজি লাভ কৰে (মথি ১১:২৫; ১ কৰিন্থীয়া ২:৯, ১০)।

৫) কিছুমানে কয় যে বাইবেল ভুলেৰে ভৰি আছে। ইয়াক অনুপ্ৰাণিত বুলি কোনোবাই কেনেকৈ বিশ্বাস কৰিব পাৰে?

উত্তৰঃ বাইবেলৰ তথাকথিত ভুলৰ বিপুল সংখ্যকক অভিযোগ কৰাসকলৰ বিচাৰৰ ভুল বা বুজাবুজিৰ অভাৱ বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। সেইবোৰ একেবাৰেই ভুল নহয়, কেৱল সত্য ভুল বুজাবুজি। প্ৰেৰিত বাইবেল:
 

1. সদায় সঁচা কথা ক’ব

2. কেতিয়াও আপোনাক বিপথে পৰিচালিত নকৰে

3. সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰিব পাৰি

4.আধ্যাত্মিক, ঐতিহাসিক আৰু বৈজ্ঞানিক বিষয়ত নিৰ্ভৰযোগ্য আৰু কৰ্তৃত্বশীল

৷

এইটো সঁচা যে, কিছুমান ক্ষেত্ৰত কপি কৰাসকলে হয়তো ইয়াত-তাত এটা সৰু শব্দ বা সংখ্যা ভুলকৈ কপি কৰিছিল, কিন্তু এনে কোনো কল্পিত ভুল বা আন কোনো কথিত ভুলে ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ নিৰপেক্ষ সত্যতাক প্ৰভাৱিত কৰা নাই। মতবাদ বাইবেলৰ এটা অংশৰ ওপৰত নহয়, কিন্তু এটা বিষয়ৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ পৰা প্ৰেৰিত কৰা মুঠ মন্তব্যৰ ওপৰত নিৰ্মিত। অৱশ্যে বাইবেলৰ কিছুমান কথাৰ মাজত মিলন ঘটাটো কঠিন। সন্দেহৰ স্থান সদায় থাকিব। কিন্তু এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যাখ্যা নকৰা কথিত ভুলৰ মাজতো অৱশেষত মিলন হ’ব, যিদৰে পূৰ্বৰ দৰেই হৈছিল। এনে লাগে যেন মানুহে বাইবেলখনক ভেঙুচালি কৰিবলৈ যিমানেই কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে সিমানেই ইয়াৰ পোহৰ উজ্জ্বল হৈ উঠে।