សំណួរ​ដែល​ត្រូវ​គិត​​​

​

១. តើចោរដែលនៅលើឈើឆ្កាងមិនបានទៅឋានសួគ៌ជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅថ្ងៃដែលទ្រង់សុគតទេឬ?

 

ទេ។ តាមពិតទៅ នៅព្រឹកថ្ងៃអាទិត្យ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅកាន់ម៉ារីថា ខ្ញុំមិនទាន់បានឡើងទៅឯព្រះវរបិតាខ្ញុំនៅឡើយទេ (យ៉ូហាន ២០:១៧)។ នេះបង្ហាញថា ព្រះគ្រីស្ទមិនបានយាងទៅស្ថានសួគ៌នៅពេលសុគតនោះទេ។ វាជារឿងសំខាន់ដែលត្រូវកត់សម្គាល់ថា សញ្ញាវណ្ណយុត្តិដែលយើងឃើញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសព្វថ្ងៃនេះមិនមែនជារបស់ដើមទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានបន្ថែមជាច្រើនសតវត្សក្រោយមកដោយអ្នកបកប្រែ។ សញ្ញាក្បៀសនៅក្នុងលូកា ២៣:៤៣ នឹងត្រូវបានដាក់បន្ទាប់ពីពាក្យថ្ងៃនេះជាជាងមុន ដូច្នេះអត្ថបទនោះអានថា ខ្ញុំប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា ថ្ងៃនេះ អ្នកនឹងនៅជាមួយខ្ញុំនៅក្នុងឋានសួគ៌។ វិធីមួយទៀតដើម្បីដាក់ខគម្ពីរនេះដែលសមហេតុផលនៅក្នុងបរិបទភ្លាមៗគឺ៖ ខ្ញុំកំពុងប្រាប់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ នៅពេលដែលវាហាក់ដូចជាខ្ញុំមិនអាចជួយសង្គ្រោះអ្នកណាម្នាក់បានទេ នៅពេលដែលខ្ញុំផ្ទាល់ត្រូវបានគេឆ្កាងជាឧក្រិដ្ឋជន ខ្ញុំផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវការធានានៅថ្ងៃនេះថា អ្នកនឹងនៅជាមួយខ្ញុំនៅក្នុងឋានសួគ៌។ នគរនៃសិរីល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលទ្រង់យាងមកជាលើកទីពីរ (ម៉ាថាយ ២៥:៣១) ហើយមនុស្សសុចរិតគ្រប់វ័យនឹងចូលទៅក្នុងនោះនៅពេលនោះ (ថែស្សាឡូនីចទី១ ៤:១៥-១៧) មិនមែននៅពេលស្លាប់ទេ។

​

២. តើព្រះគម្ពីរមិនបាននិយាយអំពីព្រលឹងអមតៈដែលមិនស្លាប់ទេឬ?

 

ទេ។ ព្រលឹងអមតៈ ដែលមិនស្លាប់ មិនត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទេ។ ពាក្យថាអមតៈ ត្រូវបានរកឃើញតែម្តងគត់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយវាសំដៅទៅលើព្រះ (១ធីម៉ូថេ ១:១៧)។

​​​​

៣. ពេលស្លាប់ រូបកាយត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ ហើយវិញ្ញាណ (ឬដង្ហើម) ត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ ប៉ុន្តែតើព្រលឹងទៅណា?

 

វាមិនទៅណាទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគ្រាន់តែឈប់មាន។ របស់ពីរយ៉ាងត្រូវតែផ្សំគ្នាដើម្បីបង្កើតជាព្រលឹង៖ រូបកាយ និងដង្ហើម។ នៅពេលដែលដង្ហើមចេញ ព្រលឹងក៏ឈប់មាន ព្រោះវាជាការផ្សំគ្នានៃរបស់ពីរយ៉ាង។ នៅពេលអ្នកបិទភ្លើង តើពន្លឺទៅណា? វាមិនទៅណាទេ។ វាគ្រាន់តែឈប់មាន។ របស់ពីរយ៉ាងត្រូវតែផ្សំគ្នាដើម្បីបង្កើតជាពន្លឺ៖ អំពូលភ្លើង និងអគ្គិសនី។ បើគ្មានការរួមបញ្ចូលគ្នាទេ ពន្លឺគឺមិនអាចទៅរួចទេ។ ដូច្នេះជាមួយព្រលឹង លុះត្រាតែរូបកាយ និងដង្ហើមត្រូវបានផ្សំគ្នា ទើបមិនមានព្រលឹង។ គ្មានអ្វីដែលហៅថាព្រលឹងដែលគ្មានរូបកាយនោះទេ។

​​

​

៤. តើពាក្យថា ព្រលឹង ធ្លាប់មានន័យអ្វីក្រៅពីសត្វមានជីវិតដែរឬទេ?

 

មែនហើយ។ វាក៏អាចមានន័យថា (1) ជីវិតខ្លួនឯង ឬ (2) ចិត្ត ឬបញ្ញាផងដែរ។ មិនថាមានន័យយ៉ាងណានោះទេ ព្រលឹងនៅតែជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃរបស់ពីរយ៉ាង (រាងកាយ និងដង្ហើម) ហើយវា
លែងមាននៅពេលស្លាប់។

​​​​

៥. តើអ្នកអាចពន្យល់យ៉ូហាន ១១:២៦ បានទេ? អ្នកណាដែលរស់នៅ ហើយជឿលើខ្ញុំ នោះនឹងមិនស្លាប់ឡើយ!

 

នេះមិនមែនសំដៅទៅលើសេចក្តីស្លាប់ទីមួយ ដែលមនុស្សទាំងអស់ត្រូវស្លាប់នោះទេ (ហេព្រើរ ៩:២៧) ប៉ុន្តែសំដៅទៅលើសេចក្តីស្លាប់ទីពីរ ដែលមានតែមនុស្សអាក្រក់ប៉ុណ្ណោះដែលស្លាប់ ហើយដែលគ្មានការរស់ឡើងវិញឡើយ (វិវរណៈ ២:១១; ២១:៨)។

​

៦. ម៉ាថាយ ១០:២៨ ចែងថា «កុំខ្លាចអ្នកណាដែលសម្លាប់រូបកាយ តែមិនអាចសម្លាប់ព្រលឹងបាន»។ តើរឿងនេះមិនបញ្ជាក់ថាព្រលឹងមិនស្លាប់ទេឬ?

 

ទេ។ វាបញ្ជាក់ផ្ទុយពីនេះ។ ពាក់កណ្តាលចុងក្រោយនៃខគម្ពីរដដែលបញ្ជាក់ថាព្រលឹងស្លាប់មែន។ វានិយាយថា ចូរខ្លាចព្រះអង្គដែលអាចបំផ្លាញទាំងព្រលឹងនិងរូបកាយនៅក្នុងឋាននរក។ ពាក្យថាព្រលឹងនៅទីនេះមានន័យថាជីវិត ហើយសំដៅទៅលើជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ដែលជាអំណោយមួយ (រ៉ូម ៦:២៣) ដែលនឹងត្រូវប្រទានដល់មនុស្សសុចរិតនៅថ្ងៃចុងក្រោយ (យ៉ូហាន ៦:៥៤)។ គ្មានអ្នកណាអាចដកហូតជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដែលព្រះប្រទានបានឡើយ។ (សូមមើលផងដែរ លូកា ១២:៤, ៥)។

​

៧. តើ​ពេត្រុសទី១ ៤:៦ មិន​បាន​ចែង​ថា​ដំណឹង​ល្អ​ត្រូវ​បាន​ផ្សាយ​ដល់​មនុស្ស​ស្លាប់​ទេ​ឬ?

 

ទេ។ វានិយាយថាដំណឹងល្អត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដល់អ្នកដែលបានស្លាប់ទៅហើយ។ ពួកគេបានស្លាប់ទៅហើយ ប៉ុន្តែដំណឹងល្អត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកគេ កាលដែលពួកគេនៅរស់។