Lesson 6:
 
Written in Stone!

विचार प्रश्न

​

माझ्या जीवनशैलीबद्दल देवाला माझ्याकडून काय अपेक्षित आहे हे मला माहीत आहे, पण ते सुरू करण्यासाठी मी अजून तयार आहे असे मला वाटत नाही. तुम्ही काय सुचवाल?

 

आजपासूनच हे करायला सुरुवात करा! भावनांवर कधीही अवलंबून राहू नका. देव पवित्र शास्त्रातील वचनांद्वारे मार्गदर्शन करतो (यशया ८:२०). भावना अनेकदा आपल्याला चुकीच्या मार्गावर नेतात. यहुदी नेत्यांना वाटले की त्यांनी येशूला वधस्तंभावर खिळावे, पण ते चुकीचे होते. येशूच्या दुसऱ्या आगमनापूर्वी अनेकांना तारण पावल्यासारखे वाटेल, पण त्याऐवजी ते हरवलेले असतील (मत्तय ७:२१-२३). सैतान भावनांवर प्रभाव टाकतो. जर आपण आपल्या भावनांवर अवलंबून राहिलो, तर तो आपल्याला विनाशाकडे नेईल.

 

२. मला एक विशिष्ट गोष्ट करण्याची खूप इच्छा आहे. पण मला जाणीव आहे की, तिच्या स्वरूपामुळे काहींना वाटू शकते की मी वाईट कृत्य करत आहे. मी काय करावे?

 

बायबल म्हणते, सर्व प्रकारच्या वाईट गोष्टींपासून दूर राहा (१ थेस्सलनीकाकर ५:२२). आणि प्रेषित पौलाने म्हटले आहे की, जर मूर्तींना अर्पण केलेले अन्न खाल्ल्याने कोणाला वाईट वाटले, तर तो ते अन्न पुन्हा कधीही खाणार नाही (१ करिंथकर ८:१३). त्याने असेही म्हटले आहे की, जर त्याने वाईट वाटलेल्या व्यक्तीच्या भावनांकडे दुर्लक्ष करून मांसाहार करणे सुरू ठेवले, तर तो पाप करत असेल.

 

३. मला असे वाटते की, चर्च मला करायलाच हव्या असलेल्या आणि न करायला हव्या असलेल्या गोष्टींची खूप जास्त यादी देतात. त्यामुळे मला प्रचंड संताप येतो. येशूचे अनुसरण करणे हेच खऱ्या अर्थाने महत्त्वाचे नाही का?

 

 

होय, येशूचे अनुसरण करणे हेच महत्त्वाचे आहे. तथापि, येशूचे अनुसरण करणे याचा अर्थ एका व्यक्तीसाठी वेगळा असतो, तर दुसऱ्या व्यक्तीसाठी तो पूर्णपणे भिन्न असतो. येशूचे अनुसरण करणे म्हणजे काय, हे जाणून घेण्याचा एकमेव सुरक्षित मार्ग म्हणजे कोणत्याही प्रश्नावर बायबलमध्ये येशू काय म्हणतो हे शोधून काढणे. जे प्रेमाने येशूच्या आज्ञा पाळतात, ते एके दिवशी लवकरच त्याच्या राज्यात प्रवेश करतील (प्रकटीकरण २२:१४). जे मानवनिर्मित नियम पाळतात, त्यांना त्याच्या राज्यापासून दूर नेले जाऊ शकते (मत्तय १५:३-९).

 

४. देवाच्या काही अपेक्षा अवास्तव आणि अनावश्यक वाटतात. त्या इतक्या महत्त्वाच्या का आहेत?

​

मुलांना अनेकदा असे वाटते की त्यांच्या पालकांच्या काही मागण्या (उदा., रस्त्यावर खेळू नकोस) अवास्तव आहेत. पण पुढे जाऊन, ते मूल त्या मागणीबद्दल पालकांचे आभार मानेल! देवाशी व्यवहार करताना आपण मुलांसारखेच असतो, कारण जसे आकाश पृथ्वीपेक्षा उंच आहे, तसे त्याचे विचार आपल्या विचारांपेक्षा उंच आहेत (यशया ५५:८, ९). ज्या काही गोष्टी आपल्याला समजत नाहीत, त्या बाबतीत आपण आपल्या प्रेमळ स्वर्गीय पित्यावर विश्वास ठेवला पाहिजे आणि जर त्याची तशी इच्छा असेल तर रस्त्यावर खेळणे थांबवले पाहिजे. तो आपल्यापासून कोणतीही चांगली गोष्ट कधीही रोखून धरणार नाही (स्तोत्र ८४:११). जेव्हा आपण येशूवर खऱ्या अर्थाने प्रेम करतो, तेव्हा आपण त्याला शंकेचा फायदा देऊ आणि जरी आपल्याला त्याचे कारण नेहमी समजत नसले तरी त्याची इच्छा पूर्ण करू. नवा जन्म हीच गुरुकिल्ली आहे. बायबल म्हणते की जेव्हा आपला पुनर्जन्म होतो, तेव्हा जगावर विजय मिळवणे ही समस्या राहत नाही, कारण परिवर्तित व्यक्तीमध्ये प्रत्येक गोष्टीत आनंदाने येशूचे अनुसरण करण्याचा विश्वास असतो (१ योहान ५:४). त्याची कारणे स्पष्ट नसल्यामुळे त्याचे अनुसरण करण्यास नकार देणे, हे आपल्या तारणहारावरील विश्वासाच्या कमतरतेचे द्योतक आहे.

 

५. येशूच्या प्रेमळ तत्त्वे, नियम आणि आज्ञा यांपासून मला फायदा होईल का?

​

अगदी बरोबर! येशूचे प्रत्येक तत्व, नियम, कायदा किंवा आज्ञा अकल्पनीय आशीर्वाद प्रदान करते. देवाच्या आज्ञाधारक मुलांना मिळणाऱ्या विपुल आशीर्वादांच्या तुलनेत इतिहासातील सर्वात मोठी लॉटरी जिंकणेही नगण्य ठरते. येशूच्या नियमांचे पालन केल्याने मिळणारे काही फायदे खालीलप्रमाणे आहेत:

​

१. येशू एक वैयक्तिक मित्र म्हणून
२. व्यवसायात भागीदार म्हणून येशू
३. अपराधीपणाच्या भावनेतून मुक्ती
४. मनःशांती
५. भीतीपासून मुक्ती
६. अवर्णनीय आनंद
७. दीर्घायुष्य
८. स्वर्गात घराची खात्री
९. उत्तम आरोग्य
१०. हँगओव्हर नाही

संपत्तीबद्दल बोलायचं झालं तर! खऱ्या ख्रिस्ती व्यक्तीला त्याच्या स्वर्गीय पित्याकडून असे लाभ मिळतात, जे पृथ्वीवरील सर्वात श्रीमंत लोकसुद्धा कधीही विकत घेऊ शकत नाहीत.

 

६. दर्जा आणि जीवनशैलीच्या बाबतीत, इतर लोकांना दोषी ठरवण्याची जबाबदारी माझी आहे का?

​

आपल्यासाठी पाळण्याचा सर्वोत्तम नियम म्हणजे आपल्या स्वतःच्या जीवनशैलीबद्दल जागरूक असणे. बायबल २ करिंथकरांस १३:५ मध्ये म्हणते, ‘स्वतःची परीक्षा घ्या.’ जेव्हा आपली जीवनशैली योग्य असते, तेव्हा आपले उदाहरण एक मूक साक्षीदार म्हणून काम करते आणि आपल्याला कोणालाही उपदेश करण्याची गरज नसते. अर्थात, येशूचे अनुसरण कसे करावे हे आपल्या मुलांना समजून घेण्यास मदत करण्याची पालकांची एक विशेष जबाबदारी आहे.

​

७. आज ख्रिस्ती लोकांसाठी काही सर्वात मोठे धोके कोणते आहेत?

 

दुभंगलेली निष्ठा हा सर्वात मोठ्या धोक्यांपैकी एक आहे. अनेक ख्रिस्ती लोकांच्या मनात दोन प्रकारची प्रेमं असतात, जी त्यांच्या हृदयाला विभाजित करतात: एक येशूवरील प्रेम आणि दुसरे जगावरील व त्याच्या पापी चालीरीतींवरील प्रेम. जगाचे किती जवळून अनुसरण करूनही आपण ख्रिस्ती म्हणून ओळखले जाऊ शकतो, हे पाहण्याची अनेकांची इच्छा असते. हे शक्य होणार नाही. येशूने इशारा दिला आहे की कोणीही दोन मालकांची सेवा करू शकत नाही (मत्तय ६:२४).

​

८. पण या आचारसंहितेचे पालन करणे म्हणजे कायदेबाजी नाही का?

 

जोपर्यंत एखादी व्यक्ती तारणासाठी ते करत नाही, तोपर्यंत नाही. तारण केवळ येशूकडून मिळणारी एक चमत्कारिक, विनामूल्य देणगी म्हणून येते. कर्मांनी (किंवा वर्तनाने) मिळणारे तारण हे मुळीच तारण नाही. तथापि, आपण तारले गेलो आहोत आणि येशूवर प्रेम करतो म्हणून त्याच्या आचारसंहितेचे पालन करणे, हे कधीही कायदेबाजपणा नाही.

​

९. आपला प्रकाश चमकू द्या या येशूच्या आज्ञेशी ख्रिस्ती मानकांचा संबंध आहे का?

 

नक्कीच! येशूने म्हटले आहे की खरा ख्रिस्ती हा एक प्रकाश आहे (मत्तय ५:१४). तो म्हणाला, “तुमचा प्रकाश मनुष्यांसमोर असा चमकू द्या, की ते तुमची चांगली कृत्ये पाहून स्वर्गातील तुमच्या पित्याचे गौरव करतील” (मत्तय ५:१६). तुम्ही प्रकाश ऐकत नाही; तुम्ही तो पाहता! लोक एका ख्रिस्ती व्यक्तीला त्याच्या किंवा तिच्या आचरण, पोशाख, आहार, संभाषण, वृत्ती, सहानुभूती, पवित्रता, दयाळूपणा आणि प्रामाणिकपणावरून चमकताना पाहतील आणि अनेकदा अशा जीवनशैलीबद्दल चौकशी करतील आणि कदाचित ख्रिस्ताकडेही वळतील.

​​​

१०. ख्रिस्ती मापदंड हे सांस्कृतिक नाहीत का? ते काळानुसार बदलले पाहिजेत की नाही?

 

 

चालीरीती बदलू शकतात, पण बायबलची मानके टिकून राहतात. आपल्या देवाचे वचन सर्वकाळ टिकते (यशया ४०:८). ख्रिस्ताच्या मंडळीने नेतृत्व केले पाहिजे, अनुयायित्व नव्हे. ती संस्कृती, मानवतावाद किंवा तत्कालीन प्रवाहांद्वारे प्रभावित होता कामा नये. आपण मंडळीला मानवी चुका करणाऱ्या मानकांपर्यंत खाली आणायचे नाही, तर येशूच्या शुद्ध मानकांपर्यंत वर आणायचे आहे. जेव्हा एखादी मंडळी जगाप्रमाणे जगते, बोलते, दिसते आणि वागते, तेव्हा मदतीसाठी तिच्याकडे कोण जाईल? येशू आपल्या लोकांना आणि मंडळीला स्पष्ट आवाहन करतो, “त्यांच्यामधून बाहेर या आणि वेगळे व्हा... जे अशुद्ध आहे त्याला स्पर्श करू नका, म्हणजे मी तुमचा स्वीकार करीन” (२ करिंथकर ६:१७). येशूच्या मंडळीने जगाचे अनुकरण करायचे नाही, तर त्यावर विजय मिळवायचा आहे. जगाने अब्जावधी लोकांचा नाश केला आहे. मंडळीने त्याच्या गोंधळात सामील होता कामा नये. मंडळीने ताठ मानेने उभे राहून, कृपापूर्ण वाणीने लोकांना येशूचे ऐकण्यासाठी आणि त्याच्या मानकांपर्यंत पोहोचण्यासाठी आवाहन केले पाहिजे. जेव्हा एखादा श्रोता येशूच्या प्रेमात पडतो आणि त्याला आपले जीवन नियंत्रित करण्याची विनंती करतो, तेव्हा तारणहार त्याला बदलण्यासाठी आणि देवाच्या सार्वकालिक राज्यात सुरक्षितपणे पोहोचवण्यासाठी आवश्यक असलेले चमत्कार घडवून आणतो. स्वर्गात जाण्याचा दुसरा कोणताही मार्ग नाही.

 

११. नक्कीच, सर्वच नृत्य वाईट नसते. दावीद परमेश्वरासमोर नाचला नाही का?

 

हे खरे आहे की सर्वच नृत्य वाईट नसते. दावीद परमेश्वराच्या आशीर्वादांबद्दल त्याची स्तुती व्यक्त करण्यासाठी त्याच्यासमोर उड्या मारत नाचला (२ शमुवेल ६:१४, १५). तो एकटाच नाचत होता. दावीदाचे नृत्य, येशूच्या नावाने पेत्राने बरे केल्यानंतर आनंदाने उड्या मारणाऱ्या पांगळ्या माणसाच्या नृत्यासारखेच होते (प्रेषितांची कृत्ये ३:८-१०). येशू छळ होत असलेल्या लोकांना अशा नृत्यासाठी किंवा उड्या मारण्यासाठी प्रोत्साहित करतो (लूक ६:२२, २३). विरुद्ध लिंगाच्या व्यक्तींसोबत नृत्य करणे (ज्यामुळे अनैतिकता आणि कौटुंबिक संबंध तुटू शकतात) आणि अश्लील नृत्य (जसे की स्ट्रिपर्स) हे बायबलमध्ये निंदनीय मानलेले नृत्याचे प्रकार आहेत.

​

१२. लोक एकमेकांचा निषेध करतात आणि एकमेकांचा न्यायनिवाडा करतात याबद्दल बायबल काय सांगते?

 

इतरांचा न्याय करू नका, म्हणजे तुमचाही न्याय केला जाणार नाही. कारण तुम्ही ज्या न्यायाने न्याय करता, त्याच न्यायाने तुमचाही न्याय केला जाईल (मत्तय ७:१, २). म्हणून, हे मनुष्या, तू कोणीही असलास तरी, जो न्याय करतोस, तू क्षमा करण्यायोग्य नाहीस; कारण तू दुसऱ्याचा जसा न्याय करतोस, त्याद्वारे तू स्वतःला दोषी ठरवतोस; कारण न्याय करणारा तू स्वतःही तीच कृत्ये करतोस (रोमकरांस पत्र २:१). यापेक्षा अधिक स्पष्ट काय असू शकते? ख्रिस्ती लोकांनी कोणाचाही न्याय करण्यासाठी कोणतीही सबब किंवा समर्थन नाही. येशूच न्यायाधीश आहे (योहान ५:२२). जेव्हा आपण इतरांचा न्याय करतो, तेव्हा आपण न्यायाधीश म्हणून ख्रिस्ताची भूमिका बळकावतो आणि एक छोटा ख्रिस्तविरोधक बनतो (१ योहान २:१८) - खरोखरच हा एक गंभीर विचार आहे!