विचार प्रश्नहरू

​

​

१. के बाइबलले व्यवस्था दोषपूर्ण थियो (वा छ) भनेर भन्दैन र?

 

होइन। बाइबलले भन्छ कि मानिसहरू दोषी थिए। परमेश्वरले "तिनीहरूमा दोष" भेट्टाउनुभयो (हिब्रू ८:८)। र रोमी ८:३ मा बाइबलले भन्छ कि व्यवस्था "शरीरद्वारा कमजोर थियो।" यो सधैं एउटै कथा हो। व्यवस्था सिद्ध छ, तर मानिसहरू दोषपूर्ण, वा कमजोर छन्। त्यसैले परमेश्वरले आफ्नो पुत्रलाई आफ्ना मानिसहरू भित्र बास गरेको चाहनुहुन्थ्यो "ताकि व्यवस्थाको धार्मिक आवश्यकता हामीमा पूरा होस्" (रोमी ८:४) भित्र बास गर्ने ख्रीष्ट मार्फत।

 

२. गलाती ३:१३ ले हामीलाई व्यवस्थाको श्रापबाट छुटकारा दिइएको छ भन्छ भने यसको अर्थ के हो?

 

व्यवस्थाको श्राप मृत्यु हो (रोमी ६:२३)। ख्रीष्टले "सबैका लागि मृत्युको स्वाद" चाख्नुभयो (हिब्रू २:९)। यसरी उहाँले सबैलाई व्यवस्थाको श्राप (मृत्यु) बाट छुटकारा दिनुभयो र यसको सट्टामा अनन्त जीवन प्रदान गर्नुभयो।

 

३. के कलस्सी २:१४-१७ र एफिसी २:१५ ले परमेश्वरको व्यवस्था क्रूसमा समाप्त भयो भनेर सिकाउँदैनन् र?

 

होइन। यी दुवै पदहरूले "आदेशहरू" वा मोशाको व्यवस्था समावेश गर्ने व्यवस्थालाई जनाउँछन्, जुन बलिदान प्रणाली र पुजारीको कार्यलाई नियन्त्रण गर्ने औपचारिक व्यवस्था थियो। यो सबै समारोह र अनुष्ठानले क्रूसको पूर्वचित्रण गर्‍यो र ख्रीष्टको मृत्युमा समाप्त भयो, जसरी परमेश्वरले चाहनुभएको थियो। मोशाको व्यवस्था "सन्तान आउनु" नभएसम्म थपियो, र त्यो "सन्तान ... ख्रीष्ट हुनुहुन्छ" (गलाती ३:१६, १९)। परमेश्वरको व्यवस्था यहाँ समावेश हुन सक्दैन, किनकि पावलले क्रूसको धेरै वर्ष पछि यसलाई पवित्र, न्यायोचित र राम्रो भनेर बोले (रोमी ७:७, १२)।

 

४. बाइबलले भन्छ, "प्रेम व्यवस्थाको पूर्ति हो" (रोमी १३:१०)। मत्ती २२:३७-४० ले हामीलाई परमेश्वरलाई प्रेम गर्न र हाम्रा छिमेकीहरूलाई प्रेम गर्न आज्ञा दिन्छ, जसको अन्त्यमा, "यी दुई आज्ञाहरूमा सारा व्यवस्था र अगमवक्ताहरूका शिक्षाहरू अडिएका छन्।" के यी आज्ञाहरूले दश आज्ञाहरूलाई प्रतिस्थापन गर्छन्?

 

होइन। यी दुई आज्ञाहरूमा दश आज्ञाहरू झुण्डिएका छन् जसरी हाम्रा दुई हातका दश औंलाहरू झुण्डिएका छन्। तिनीहरू अविभाज्य छन्। परमेश्वरप्रतिको प्रेमले पहिलो चार आज्ञाहरू (जुन परमेश्वरसँग सम्बन्धित छन्) पालना गर्नुलाई आनन्द दिन्छ, र छिमेकीप्रतिको प्रेमले अन्तिम छ आज्ञाहरू (जुन हाम्रो छिमेकीसँग सम्बन्धित छन्) पालना गर्नुलाई आनन्द बनाउँछ। प्रेमले केवल आज्ञाकारिताको कठिनाइलाई हटाएर र व्यवस्था पालनालाई आनन्द बनाएर व्यवस्था पूरा गर्छ (भजनसंग्रह ४०:८)। जब हामी कुनै व्यक्तिलाई साँच्चै प्रेम गर्छौं, उसको अनुरोधलाई सम्मान गर्नु आनन्द बन्छ। येशूले भन्नुभयो, "यदि तिमीहरूले मलाई प्रेम गर्छौ भने, मेरा आज्ञाहरू पालन गर" (यूहन्ना १४:१५)। प्रभुलाई प्रेम गर्नु र उहाँका आज्ञाहरू पालन नगर्नु असम्भव छ, किनभने बाइबलले भन्छ, "परमेश्वरको प्रेम यो हो कि हामी उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्छौं। र उहाँका आज्ञाहरू बोझिला छैनन्" (१ यूहन्ना ५:३)। "जसले 'म उहाँलाई चिन्छु' भन्छ र उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्दैन, त्यो झूटो हो, र सत्य उसमा छैन" (१ यूहन्ना २:४)।

​

५. के २ कोरिन्थी ३:७ ले ढुङ्गामा कुँदिएको व्यवस्था रद्द गरिनुपर्छ भनेर सिकाउँदैन र?

 

होइन। उक्त पदले भन्छ कि मोशाले व्यवस्थाको सेवाको “महिमा” समाप्त गरिनुपर्थ्यो, तर व्यवस्था होइन। २ कोरिन्थी ३:३-९ को सम्पूर्ण पद ध्यानपूर्वक पढ्नुहोस्। विषय व्यवस्थालाई हटाउने वा यसको स्थापना गर्ने होइन, बरु, व्यवस्थाको स्थानलाई ढुङ्गाको पाटीबाट हृदयको पाटीमा परिवर्तन गर्ने हो। मोशाको सेवा अन्तर्गत व्यवस्था ढुङ्गाहरूमा थियो। पवित्र आत्माको सेवा अन्तर्गत, ख्रीष्ट मार्फत, व्यवस्था हृदयमा लेखिएको हुन्छ (हिब्रू ८:१०)। स्कूल बुलेटिन बोर्डमा पोस्ट गरिएको नियम तब मात्र प्रभावकारी हुन्छ जब यो विद्यार्थीको हृदयमा प्रवेश गर्छ। त्यस्तै गरी, परमेश्वरको व्यवस्था पालन गर्नु आनन्द र आनन्ददायी जीवन बिताउने तरिका बन्छ किनभने ख्रीष्टियनमा परमेश्वर र मानिस दुवैप्रति साँचो प्रेम हुन्छ।

​

६. रोमी १०:४ ले भन्छ कि “ख्रीष्ट व्यवस्थाको अन्त्य हुनुहुन्छ।” त्यसैले यो समाप्त भएको छ, होइन र?

 

यस पदमा "अन्त्य" को अर्थ उद्देश्य वा वस्तु हो, जस्तै याकूब ५:११ मा छ। अर्थ स्पष्ट छ। मानिसहरूलाई ख्रीष्टमा डोऱ्याउनु - जहाँ तिनीहरूले धार्मिकता पाउँछन् - व्यवस्थाको लक्ष्य, उद्देश्य वा अन्त्य हो।

 

७. किन धेरै मानिसहरूले परमेश्वरको व्यवस्थाको बाध्यकारी दावीहरूलाई अस्वीकार गर्छन्?

 

"किनभने शारीरिक मन परमेश्वरको विरुद्धमा शत्रुता हो; किनकि यो परमेश्वरको व्यवस्थाको अधीनमा छैन, न त वास्तवमा हुन सक्छ। त्यसोभए, जो शरीरमा छन् तिनीहरूले परमेश्वरलाई खुशी पार्न सक्दैनन्। तर यदि परमेश्वरको आत्मा तिमीहरूमा बास गर्नुहुन्छ भने तिमीहरू शरीरमा होइन तर आत्मामा छौ। अब यदि कसैसँग ख्रीष्टको आत्मा छैन भने, त्यो उहाँको होइन" (रोमी ८:७-९)।

 

८. के पुरानो नियमका धर्मी मानिसहरू व्यवस्थाद्वारा मुक्ति पाएका थिए?

 

व्यवस्थाद्वारा कोही पनि बचाइएको छैन। सबै युगहरूमा बचाइएका सबै अनुग्रहद्वारा बचाइएका छन्। यो "अनुग्रह ... समय सुरु हुनुभन्दा पहिले ख्रीष्ट येशूमा हामीलाई दिइएको थियो" (२ तिमोथी १:९)। व्यवस्थाले पापलाई मात्र औंल्याउँछ। ख्रीष्टले मात्र बचाउन सक्नुहुन्छ। नूहले "अनुग्रह पाए" (उत्पत्ति ६:८); मोशाले अनुग्रह पाए (प्रस्थान ३३:१७); उजाडस्थानमा इस्राएलीहरूले अनुग्रह पाए (यर्मिया ३१:२); र हाबिल, हनोक, अब्राहाम, इसहाक, याकूब, यूसुफ, र पुरानो नियमका धेरै अन्य पात्रहरू हिब्रू ११ अनुसार "विश्वासद्वारा" बचाइएका थिए। तिनीहरू क्रूसको प्रतीक्षा गरेर बचाइएका थिए, र हामी, यसलाई फर्केर हेरेर। व्यवस्था आवश्यक छ किनभने, ऐना जस्तै, यसले हाम्रो जीवनमा "फोहोर" प्रकट गर्दछ। यो बिना, मानिसहरू पापी छन् तर यसको बारेमा सचेत छैनन्। यद्यपि, व्यवस्थामा कुनै बचाउने शक्ति छैन। यसले केवल पापलाई औंल्याउन सक्छ। येशू, र उहाँ मात्र, एक्लैले व्यक्तिलाई पापबाट बचाउन सक्नुहुन्छ। यो सधैं सत्य भएको छ, पुरानो नियमको समयमा पनि (प्रेरित ४:१०, १२; २ तिमोथी १:९)।

 

९. कानूनको बारेमा किन चिन्ता गर्ने? के विवेक सुरक्षित मार्गदर्शक होइन र?

 

होइन! बाइबलले दुष्ट विवेक, दूषित विवेक, र जलेको विवेकको बारेमा बताउँछ - जसमध्ये कुनै पनि सुरक्षित छैन। "कुनै बाटो मानिसलाई सही लाग्छ, तर त्यसको अन्त्य मृत्युको बाटो हो" (हितोपदेश १४:१२)। परमेश्वर भन्नुहुन्छ, "जसले आफ्नै हृदयमा भरोसा गर्छ त्यो मूर्ख हो" (हितोपदेश २८:२६)।

​

​