Lesson 6:
 
Written in Stone!

চিন্তাৰ প্ৰশ্ন

 

​

১/ মোৰ জীৱনশৈলীৰ সন্দৰ্ভত ঈশ্বৰে মোক কি কৰিবলৈ বিচাৰিব মই জানো, কিন্তু মই অনুভৱ নকৰো যে মই সেইটো কৰিবলৈ সাজু। আপুনি কি পৰামৰ্শ দিয়ে?

 

 

আজিয়েই কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰক! কেতিয়াও অনুভৱৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰিব। ঈশ্বৰে শাস্ত্ৰৰ বাক্যৰ দ্বাৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰে (যিচয়া ৮:২০)। অনুভৱে আমাক প্ৰায়ে বিপথে পৰিচালিত কৰে। ইহুদী নেতাসকলে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁলোকে যীচুক ক্ৰুচত দিয়া উচিত, কিন্তু তেওঁলোকৰ ভুল আছিল। বহুতে যীচুৰ দ্বিতীয় আগমনৰ আগতে পৰিত্ৰাণ অনুভৱ কৰিব, কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে হেৰাই যাব (মথি ৭:২১-২৩)। চয়তানে অনুভৱক প্ৰভাৱিত কৰে। যদি আমি আমাৰ অনুভূতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰো তেন্তে তেওঁ আমাক ধ্বংসৰ দিশে লৈ যাব।

 

 

২/ মই এটা নিৰ্দিষ্ট কাম কৰিবলৈ বহুত বিচাৰো। মই অৱশ্যে উপলব্ধি কৰিছো যে ইয়াৰ ৰূপৰ বাবেই হয়তো কিছুমানে অনুভৱ কৰিব যে মই বেয়া কাম কৰিছো। মই কি কৰিব লাগে?

বাইবেলে কৈছে, সকলো ধৰণৰ দুষ্টতাৰ পৰা বিৰত থাকক (১ থিচলনীকীয়া ৫:২২)। আৰু পাঁচনি পৌলে কৈছিল যে যদি তেওঁৰ মূৰ্তিক উৎসৰ্গ কৰা খাদ্য খোৱাটোৱে কাৰোবাক আঘাত দিয়ে, তেন্তে তেওঁ সেই খাদ্যবোৰ আৰু কেতিয়াও স্পৰ্শ নকৰে (১ কৰিন্থীয়া ৮:১৩)। লগতে তেওঁ কয় যে যদি তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিজনৰ অনুভৱক আওকাণ কৰে আৰু মাংসৰ খাদ্য খাই থাকে তেন্তে তেওঁ পাপ কৰিব।

 

৩/ মোৰ এনে লাগে যে গীৰ্জাবোৰে মই কৰিবলগীয়া বহুত কাম আৰু কৰিব নালাগে বহুত কামৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰে। ই মোক বেৰৰ ওপৰলৈ ঠেলি দিয়ে। যীচুক অনুসৰণ কৰাটোৱেই আচলতে গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়নে?

 

 

হয় যীচুক অনুসৰণ কৰাটোৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিন্তু, যীচুক অনুসৰণ কৰাটো এজন ব্যক্তিৰ বাবে এটা কথা আৰু আন এজনৰ বাবে একেবাৰে বেলেগ কিবা এটা। যীচুক অনুসৰণ কৰাৰ অৰ্থ কি সেয়া জানিবলৈ একমাত্ৰ নিৰাপদ উপায় হ’ল যিকোনো প্ৰশ্নৰ ওপৰত যীচুৱে বাইবেলত কি কৈছে সেই কথা আৱিষ্কাৰ কৰা। যিসকলে মৰমেৰে যীচুৰ আজ্ঞা অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকে এদিন অতি সোনকালে তেওঁৰ ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰিব (প্ৰকাশিত বাক্য ২২:১৪)। যিসকলে মানৱসৃষ্ট নিয়ম অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকক তেওঁৰ ৰাজ্যৰ পৰা আঁতৰাই নিব পৰা যাব (মথি ১৫:৩-৯)।

 

৪) ঈশ্বৰৰ কেইটামান প্ৰয়োজনীয়তা অযুক্তিকৰ আৰু অপ্ৰয়োজনীয় যেন লাগে। সেইবোৰ কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ?

 

 

শিশুৱে প্ৰায়ে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃৰ কিছুমান প্ৰয়োজনীয়তা (যেনে ,ৰাস্তাত খেলিব নালাগে) অযুক্তিকৰ। কিন্তু পিছৰ বছৰবোৰত শিশুটিয়ে প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবে পিতৃ-মাতৃক ধন্যবাদ দিব! ঈশ্বৰৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰাত আমি সন্তান, কাৰণ তেওঁৰ চিন্তা আমাৰ চিন্তাতকৈ যিমান উচ্চ, আকাশ পৃথিৱীৰ ওপৰত সিমানেই উচ্চ (যিচয়া ৫৫:৮, ৯)। আমি হয়তো বুজি নোপোৱা কেইটামান ক্ষেত্ৰত আমাৰ প্ৰেমময় স্বৰ্গীয় পিতৃক বিশ্বাস কৰিব লাগিব আৰু যদি তেওঁৰ প্ৰয়োজন হয় তেন্তে ৰাস্তাত খেলা বন্ধ কৰিব লাগিব। তেওঁ কেতিয়াও আমাৰ পৰা কোনো ভাল কাম আঁতৰাই নিদিয়ে (গীতমালা ৮৪:১১)। যেতিয়া আমি যীচুক সঁচাকৈয়ে ভাল পাম, তেতিয়া আমি তেওঁক সন্দেহৰ সুবিধা দিম আৰু তেওঁৰ ইচ্ছা পালন কৰিম যদিও আমি সদায় কিয় বুজি নাপাওঁ। নতুন জন্মটোৱেই চাবিকাঠি। বাইবেলে কৈছে যেতিয়া আমি পুনৰ জন্ম লম, তেতিয়া জগতখনক জয় কৰাটো কোনো সমস্যা নহ’ব কাৰণ এজন ধৰ্মান্তৰিত ব্যক্তিয়ে সকলোতে যীচুক আনন্দৰে অনুসৰণ কৰাৰ আস্থা থাকিব (১ যোহন ৫:৪)। তেওঁৰ কাৰণত আমি স্পষ্ট নহয় বুলি তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ অভাৱ প্ৰদৰ্শন হয়।

 

 

৫) যীচুৰ প্ৰেমময় নীতি, বিধান আৰু আজ্ঞাৰ দ্বাৰা মই লাভৱান হ’মনে?

 

নিৰ্ঘাত! যীচুৰ প্ৰতিটো নীতি, নিয়ম, বিধান বা আজ্ঞাই অবিশ্বাস্য আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে। ইতিহাসৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ লটাৰী জয়ৰ তুলনাত ঈশ্বৰে তেওঁৰ আজ্ঞাকাৰী সন্তানসকলক দিয়া চহকী আশীৰ্বাদৰ তুলনাত গুৰুত্বহীনতাত পৰিণত হয়। যীচুৰ নিয়ম পালন কৰিলে পোৱা কেইটামান উপকাৰ ইয়াত উল্লেখ কৰা হ’ল:

​

১/ ব্যক্তিগত বন্ধু হিচাপে যীচু

২/ ব্যৱসায়ৰ অংশীদাৰ হিচাপে যীচু

৩/ অপৰাধবোধৰ পৰা মুক্তি

৪/ মনৰ শান্তি

৫/ ভয়ৰ পৰা মুক্তি

৬/ অবৰ্ণনীয় আনন্দ

৭/ দীৰ্ঘায়ু

৮/ স্বৰ্গত ঘৰৰ নিশ্চয়তা

৯/ উন্নত স্বাস্থ্য

১০/ হেংগ অভাৰ নাই

​

ধন-সম্পত্তিৰ কথা কওক! প্ৰকৃত খ্ৰীষ্টানে তেওঁৰ স্বৰ্গীয় পিতৃৰ পৰা এনে সুবিধা লাভ কৰে যিবোৰ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধনী লোকসকলেও কেতিয়াও ক্ৰয় কৰিব নোৱাৰে।

 

৬/ মানদণ্ড আৰু জীৱনশৈলীৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ বিষয়ে আন মানুহক দোষী সাব্যস্ত কৰাৰ মোৰ দায়িত্ব আছেনে?

 

 

আমাৰ বাবে মানি চলা আটাইতকৈ উত্তম নিয়মটো হ’ল নিজৰ জীৱনশৈলীৰ প্ৰতি চিন্তা কৰা। নিজকে পৰীক্ষা কৰক, বাইবেলে ২ কৰিন্থীয়া ১৩:৫ পদত কৈছে। যেতিয়া আমাৰ জীৱনশৈলী যিদৰে হ’ব লাগে, তেতিয়া আমাৰ আদৰ্শই নীৰৱ সাক্ষী হিচাপে কাম কৰে আৰু আমি কাকো বক্তৃতা দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই। অৱশ্যে পিতৃ-মাতৃৰ এটা বিশেষ দায়িত্ব আছে যে তেওঁলোকে নিজৰ সন্তানক যীচুক কেনেকৈ অনুসৰণ কৰিব লাগে সেই বিষয়ে বুজিবলৈ সহায় কৰিব।

 

 

৭) আজি খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদৰ বিষয়ে কি কি?

 

আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদৰ ভিতৰত বিভক্ত আনুগত্যও আছে। বহুতো খ্ৰীষ্টানৰ দুটা প্ৰেম আছে যিয়ে হৃদয়ক বিভাজিত কৰে: যীচুৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু জগত আৰু ইয়াৰ পাপৰ আচৰণৰ প্ৰতি প্ৰেম। বহুতে চাব বিচাৰে যে তেওঁলোকে জগতখনক কিমান নিবিড়ভাৱে অনুসৰণ কৰিব পাৰে আৰু তথাপিও খ্ৰীষ্টান বুলি গণ্য কৰিব পাৰে। কাম নহ’ব। যীচুৱে সতৰ্ক কৰি দিছিল যে কোনেও দুজন প্ৰভুৰ সেৱা কৰিব নোৱাৰে (মথি ৬:২৪)।

 

 

৮/ কিন্তু এই আচৰণৰ নিয়মবোৰ মানি চলাটো বৈধতাবাদ নহয়নে?

 

 

যদিহে কোনো ব্যক্তিয়ে পৰিত্ৰাণৰ স্বাৰ্থত সেইটো কৰি থকা নাই। পৰিত্ৰাণ কেৱল যীচুৰ পৰা পোৱা এক অলৌকিক, বিনামূলীয়া উপহাৰ হিচাপেহে আহে। কৰ্মৰ দ্বাৰা (বা আচৰণৰ দ্বাৰা) পৰিত্ৰাণ একেবাৰেই পৰিত্ৰাণ নহয়। কিন্তু, আমি পৰিত্ৰাণ পাইছো আৰু তেওঁক প্ৰেম কৰাৰ বাবে যীচুৰ আচৰণৰ মানদণ্ড অনুসৰণ কৰাটো কেতিয়াও আইনগততা নহয়।

​​

​

৯) আমাৰ পোহৰবোৰ জিলিকিবলৈ দিয়া যীচুৱে দিয়া আজ্ঞাৰ লগত খ্ৰীষ্টান মানদণ্ড জড়িত নেকি?

 

নিশ্চিতভাৱে! যীচুৱে কৈছিল যে এজন প্ৰকৃত খ্ৰীষ্টান হৈছে পোহৰ (মথি ৫:১৪)। তেওঁ কৈছিল, তোমালোকৰ পোহৰ মানুহৰ আগত এনেকৈ উজ্জ্বল হওক, যাতে তেওঁলোকে তোমালোকৰ ভাল কামবোৰ দেখি স্বৰ্গত থকা তোমালোকৰ পিতৃক মহিমা কৰিব পাৰে (মথি ৫:১৬)। পোহৰ এটাও শুনা নাই; আপুনি দেখিছে! মানুহে এজন খ্ৰীষ্টানক তেওঁৰ আচৰণ, খাদ্যাভ্যাস, কথা-বতৰা, মনোভাৱ, সহানুভূতি, বিশুদ্ধতা, দয়া আৰু সততাৰ দ্বাৰা জিলিকি থকা দেখিব আৰু প্ৰায়ে এনে জীৱনশৈলীৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰিব আৰু আনকি খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈও লৈ যোৱা হ'ব পাৰে।

​

​

১০) খ্ৰীষ্টান মানদণ্ড সাংস্কৃতিক নহয়নে? সময়ৰ লগে লগে সলনি হোৱা উচিত নহয়নে?

 

ৰীতি-নীতি সলনি হ’ব পাৰে, কিন্তু বাইবেলৰ মানদণ্ড স্থায়ী হৈ থাকে। আমাৰ ঈশ্বৰৰ বাক্য চিৰকালৰ বাবে থিয় হৈ থাকে (যিচয়া ৪০:৮)। খ্ৰীষ্টৰ মণ্ডলীয়ে নেতৃত্ব দিব লাগিব, অনুসৰণ কৰিব নালাগে। ইয়াক সংস্কৃতি, মানৱতাবাদ, বা সেই সময়ৰ ধাৰাসমূহৰ দ্বাৰা প্ৰগ্ৰেম কৰিব নালাগে। আমি মণ্ডলীক ভুল মানৱীয় মানদণ্ডলৈ নমাই আনিব নালাগে, বৰঞ্চ, যীচুৰ বিশুদ্ধ মানদণ্ডলৈ নমাই আনিব লাগে। যেতিয়া এটা গীৰ্জাই জগতৰ দৰে জীয়াই থাকে, কথা কয়, দেখা যায় আৰু আচৰণ কৰে, তেতিয়া কেতিয়াবা কোনে ইয়াৰ ওচৰলৈ সহায় বিচাৰি যাব? যীচুৱে তেওঁৰ লোক আৰু মণ্ডলীলৈ এটা ক্লেৰিয়ান কল পঠিয়াই কয়, তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা ওলাই আহক আৰু পৃথক হওক। ... অশুচি বস্তু স্পৰ্শ নকৰিবা, আৰু মই তোমালোকক গ্ৰহণ কৰিম (২ কৰিন্থীয়া ৬:১৭)। যীচুৰ মণ্ডলী জগতখনক অনুকৰণ কৰা নহয়, বৰঞ্চ ইয়াক জয় কৰিবলৈহে। বিশ্বই কোটি কোটি মানুহক তাণ্ডৱ কৰিছে। গীৰ্জাই ইয়াৰ অৰাজকতাত যোগদান কৰিব নালাগে। গীৰ্জাই ওখকৈ থিয় হ’ব লাগিব আৰু কৃপাময় মাতেৰে মানুহক যীচুৰ কথা শুনিবলৈ আৰু তেওঁৰ মানদণ্ডৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ মাতিব লাগিব। যেতিয়া এজন শ্ৰোতাই যীচুৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তেওঁক তেওঁৰ জীৱন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ কয়, তেতিয়া ত্ৰাণকৰ্তাই তেওঁক সলনি কৰিবলৈ আৰু তেওঁক নিৰাপদে ঈশ্বৰৰ অনন্ত ৰাজ্যলৈ লৈ যাবলৈ প্ৰয়োজনীয় অলৌকিক কাম কৰিব। স্বৰ্গলৈ যোৱাৰ আন কোনো বাট নাই।

 

১১) নিশ্চয় সকলো নৃত্য বেয়া নহয়। দায়ূদে প্ৰভুৰ আগত নাচি নাচিছিল নেকি?

 

 

ট্ৰুএনট সকলো নাচেই বেয়া। দায়ূদে তেওঁৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে প্ৰশংসাৰ প্ৰকাশ হিচাপে প্ৰভুৰ আগত জপিয়াই নাচিছিল (২ চমূৱেল ৬:১৪, ১৫)। তেওঁ নিজেও নাচি আছিল। যীচুৰ নামত পিতৰৰ দ্বাৰা সুস্থ হোৱাৰ পিছত আনন্দত জপিয়াই পৰা পংগু মানুহজনৰ নৃত্যৰ দৰেই আছিল দায়ূদৰ নৃত্য (পাঁচনিৰ কৰ্ম ৩:৮-১০)। এনে নৃত্য বা জপিয়াই পৰাসকলক যীচুৱে উৎসাহিত কৰে যিসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছে (লূক ৬:২২, ২৩)। বিপৰীত লিংগৰ লোকৰ সৈতে নৃত্য কৰা (যিটোৱে অনৈতিকতা আৰু ভঙা ঘৰৰ সূচনা কৰিব পাৰে) আৰু অশ্লীল নৃত্য (যেনে ষ্ট্ৰিপাৰ) হৈছে বাইবেলে নিন্দা কৰা ধৰণৰ নৃত্য।

​

​

১২) মানুহে ইজনে সিজনক নিন্দা আৰু বিচাৰ কৰাৰ বিষয়ে বাইবেলে কি কৈছে?

 

বিচাৰ নকৰিবা, যাতে তোমালোকৰ বিচাৰ নহয়। কিয়নো তোমালোকে যি বিচাৰৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰিবা, সেই বিচাৰ কৰা হ’ব (মথি ৭:১, ২)। এতেকে হে মানুহ, তুমি যি যি বিচাৰা, তুমি ক্ষমাহীন, কিয়নো তুমি যি আনৰ বিচাৰ কৰা, সেই বিষয়ত তুমি নিজকে দোষী সাব্যস্ত কৰা; কাৰণ তোমালোক যিবিলাকে বিচাৰ কৰে, তেওঁলোকেও একেবোৰ কাম কৰে (ৰোমীয়া ২:১)। এই কথা ইয়াতকৈ স্পষ্ট কেনেকৈ হ’ব পাৰে? খ্ৰীষ্টানসকলে কাৰো বিচাৰ কৰাৰ কোনো অজুহাত বা ন্যায্যতা নাই। যীচুৱেই হৈছে বিচাৰক (যোহন ৫:২২)। যেতিয়া আমি আনৰ ওপৰত বিচাৰ কৰোঁ, আমি বিচাৰক হিচাপে খ্ৰীষ্টৰ ভূমিকা দখল কৰি লওঁ আৰু এজন ক্ষুদ্ৰ খ্ৰীষ্টবিৰোধী হওঁ (১ যোহন ২:১৮)এটা গম্ভীৰ চিন্তা, সঁচাকৈয়ে!