২৭ টাৰ ভিতৰত ১৮ নং পাঠ • ⏱ ১০–১৫ মিনিট • ✅ বিনামূলীয়া • 📖 বাইবেল আধাৰিত
ঠিক সময়ত! ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক নিযুক্তি প্ৰকাশ
যুগ যুগ ধৰি বিশ্বাসীসকলে ঈশ্বৰৰ সময় আৰু উদ্দেশ্য বুজিবলৈ চেষ্টা কৰি বাইবেলৰ সময়ৰ ভৱিষ্যদ্বাণীবোৰ অনুসন্ধান কৰি আহিছে। এই পাঠত আপুনি উন্মোচন কৰিব যে দানিয়েলৰ মূল ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক সময়বোৰে কেনেকৈ ঈশ্বৰৰ মুকলি পৰিকল্পনাক আঙুলিয়াই দিয়ে আৰু দেখুৱাইছে যে আমি সঁচাকৈয়ে উল্লেখযোগ্য সময়ত বাস কৰোঁ। আপুনি আৱিষ্কাৰ কৰিব যে এই সময়ৰ পাঠবোৰ কেনেকৈ এৰাব নোৱাৰা নাছিল, কিন্তু ঈশ্বৰৰ নিখুঁত সময়সূচীৰ অংশ আছিল — আৰু ই আপোনাৰ বিশ্বাসলৈ কেনেকৈ নিশ্চয়তা আৰু স্পষ্টতা আনে।
১) দৰ্শনত দানিয়েলে দুশিংযুক্ত মেৰ এটাই ঠেলি দিয়া দেখিলে
পশ্চিম, উত্তৰ, আৰু দক্ষিণ আৰু প্ৰতিটো জয় কৰি
তেওঁ লগ পোৱা জন্তু (দানিয়েল ৮:৩, ৪)। ভেড়াই কি কৰে
প্ৰতীক?
“আপুনি যি ভেড়া দেখিছিল, তাৰ দুটা শিং আছে—তেওঁলোক মদ আৰু পাৰস্যৰ ৰজা” (দানিয়েল ৮:২০)।
উত্তৰঃ ভেড়াটো পূৰ্বৰ মাদো-পাৰস্য ৰাজ্যৰ প্ৰতীক, যাকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল
দানিয়েল ৭:৫ পদৰ ভালুকৰ দ্বাৰা (অধ্যয়ন গাইড ১৫ চাওক)। বাইবেলৰ দানিয়েল আৰু প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকসমূহৰ ভৱিষ্যদ্বাণীসমূহে “পুনৰাবৃত্তি আৰু সম্প্ৰসাৰণ”ৰ নীতি অনুসৰণ কৰে, যাৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁলোকে পুস্তকখনৰ আগৰ অধ্যায়সমূহত আলোচনা কৰা ভৱিষ্যদ্বাণীসমূহ পুনৰাবৃত্তি কৰে আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত বৃদ্ধি কৰে। এই পদ্ধতিয়ে বাইবেলৰ ভৱিষ্যদ্বাণীবোৰ স্পষ্ট আৰু নিশ্চয়তা আনে।
ছাগলীটোৱে গ্ৰীচৰ প্ৰতীক।
২/ দানিয়েলে ইয়াৰ পিছত কি আঘাতপ্ৰাপ্ত জন্তু দেখিলে?
মতা ছাগলী গ্ৰীচ ৰাজ্য। ইয়াৰ চকুৰ মাজত থকা ডাঙৰ শিংটোৱেই প্ৰথম ৰজা। ভঙা শিং আৰু তাৰ ঠাইত থিয় হোৱা চাৰিটাৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, সেই জাতিৰ পৰা চাৰিখন ৰাজ্যৰ জন্ম হ’ব (দানিয়েল ৮:২১, ২২)।
উত্তৰঃ ইয়াৰ পিছত দানিয়েলৰ দৰ্শনত এটা বিশাল শিং থকা এটা মতা ছাগলী আবিৰ্ভাৱ হ’ল, যিটোৱে অতি বেগেৰে যাত্ৰা কৰিছিল। তেওঁ আক্ৰমণ কৰি ভেড়াটোক জয় কৰিলে। তেতিয়া মহাশিংটো ভাঙি তাৰ ঠাইত চাৰিটা শিং উঠিল। মতা ছাগলীটোৱে গ্ৰীচৰ তৃতীয় ৰাজ্যৰ প্ৰতীক আৰু বিশাল শিংটোৱে মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ প্ৰতীক। মহাশিংটোৰ ঠাইত যি চাৰিটা শিংয়ে আলেকজেণ্ডাৰৰ সাম্ৰাজ্য বিভক্ত হৈছিল, সেই চাৰিখন ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। দানিয়েল ৭:৬ পদত এই চাৰিখন ৰাজ্যক নাহৰফুটুকী জন্তুৰ চাৰিটা মূৰেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল, যিবোৰ গ্ৰীচৰ প্ৰতীকও। এই প্ৰতীকবোৰ ইমানেই উপযুক্ত আছিল যে ইতিহাসত চিনাক্ত কৰাটো সহজ।
৩) দানিয়েল ৮:৮, ৯ পদৰ মতে, ইয়াৰ পিছত অলপ শিঙৰ শক্তিৰ সৃষ্টি হ’ল। সৰু শিংটোৱে কি প্ৰতিনিধিত্ব কৰে?
দানিয়েল অধ্যায় ৮ ৰ “সৰু শিং”টোৱে ৰোমক ইয়াৰ পৌত্তলিক আৰু পোপৰ দুয়োটা পৰ্যায়তে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। গতিকে শেষ দিনৰ সৰু শিংটোৱেই হৈছে পোপৰ পদ।
উত্তৰঃ সৰু শিংটোৱে ৰোমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কিছুমানে কয় যে ই খ্ৰীষ্টৰ আগতে দ্বিতীয় শতিকাত পেলেষ্টাইনত শাসন কৰা চেলুচিড ৰজা এন্টিঅ’কাছ এপিফেনেছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু ইহুদীসকলৰ উপাসনা সেৱাত ব্যাঘাত জন্মাইছিল। সংস্কাৰৰ বেছিভাগ নেতাকে ধৰি আন কিছুমানে বিশ্বাস কৰিছে যে সৰু শিংটোৱে ৰোমক পৌত্তলিক আৰু পোপৰ দুয়োটা ৰূপতে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰমাণসমূহ পৰীক্ষা কৰোঁ আহক:
উঃ "পুনৰাবৃত্তি আৰু সম্প্ৰসাৰণ"ৰ ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক নিয়মৰ সৈতে সামঞ্জস্য কৰি ইয়াত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা শক্তি হ'ব লাগিব ৰোম কাৰণ দানিয়েলৰ ২ আৰু ৭ অধ্যায়ত ৰোমক গ্ৰীচৰ পিছত অহা ৰাজ্য হিচাপে আঙুলিয়াই দিয়া হৈছে। দানিয়েল ৭:২৪–২৭ পদত এই কথাটোও প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে যে পোপৰ ৰূপত ৰোমৰ পিছত খ্ৰীষ্টৰ ৰাজ্য হ’ব। দানিয়েল ৮ পদৰ সৰু শিংটোৱে এই আৰ্হিটোৰ লগত হুবহু মিল খায়: ই গ্ৰীচক অনুসৰণ কৰে আৰু অৱশেষত অলৌকিকভাৱে ধ্বংস হয় -"হাত নোহোৱাকৈ ভাঙি যোৱা"- যীচুৰ দ্বিতীয় আগমনৰ সময়ত। (দানিয়েল ৮:২৫ পদক দানিয়েল ২:৩৪ পদৰ সৈতে তুলনা কৰক।)
খ) দানিয়েল ৮ অধ্যায়ত কোৱা হৈছে যে মাদো-পাৰচীসকল “মহান” হ’ব (৪ পদ), গ্ৰীকসকল “অতি মহান” (৮ পদ), আৰু সৰু শিং শক্তি “অতি মহান” হ’ব (৯ পদ)। ইতিহাস স্পষ্ট যে গ্ৰীচৰ পিছত আৰু ইজৰাইল দখল কৰা কোনো শক্তি ৰোমৰ বাহিৰে আন কোনো শক্তি “অতি মহান” নহ’ল।
গ) ৰোমে নিজৰ ক্ষমতা দক্ষিণ (ইজিপ্ত), পূব (মেচিডোনিয়া), আৰু “গৌৰৱময় দেশ” (পেলেষ্টাইন)লৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল ঠিক যিদৰে ভৱিষ্যদ্বাণীত ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হৈছিল (৯ পদ)। ৰোমৰ বাহিৰে আন কোনো ডাঙৰ শক্তি এই কথাৰ লগত খাপ নাখায়।
ঘ) কেৱল ৰোমেহে যীচুৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছিল, “সেনাবাহিনীৰ ৰাজকুমাৰ” (১১ পদ) আৰু “ৰাজকুমাৰৰ ৰাজকুমাৰ” (২৫ পদ)। পৌত্তলিক ৰোমে তেওঁক ক্ৰুচত দিলে। ইহুদী মন্দিৰটোও ধ্বংস কৰি পেলালে।
আৰু পোপৰ ৰোমে ফলপ্ৰসূভাৱে স্বৰ্গীয় পবিত্ৰস্থানক “তল পেলোৱা” (১১ পদ) আৰু “ভৰিৰে ভৰিৰে মোহাৰি” (১৩ পদ) কৰি দিলে, স্বৰ্গত থকা আমাৰ মহাপুৰোহিত যীচুৰ অপৰিহাৰ্য পৰিচৰ্যাৰ ঠাইত পাপ ক্ষমা কৰা বুলি দাবী কৰা পাৰ্থিৱ পুৰোহিতৰ দল এটা ল’বলৈ বিচাৰি। ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কোনোৱে পাপ ক্ষমা কৰিব নোৱাৰে (লূক ৫:২১)। আৰু যীচুৱেই আমাৰ প্ৰকৃত পুৰোহিত আৰু মধ্যস্থতাকাৰী (১ তীমথিয় ২:৫)।
সৰু শিং শক্তিয়ে ঈশ্বৰৰ লাখ লাখ লোকক অত্যাচাৰ আৰু ধ্বংস কৰিলে।
৪) দানিয়েল ৮ পদত আমাক জনোৱা হৈছে যে এই সৰু শিং শক্তিয়ে ঈশ্বৰৰ বহুতো লোককো ধ্বংস কৰিব (১০, ২৪, ২৫ পদ) আৰু সত্যক মাটিত পেলাই দিব (১২ পদ)। ঈশ্বৰৰ লোক আৰু স্বৰ্গীয় পবিত্ৰস্থানক কিমান দিন ভৰিৰে ভৰিৰে ঠেলি দিয়া হ’ব বুলি সোধাত স্বৰ্গৰ উত্তৰ কি আছিল?
তেওঁ মোক ক’লে, ‘দুহাজাৰ তিনিশ দিন; তেতিয়া পবিত্ৰস্থান শুদ্ধ হ’ব’ (দানিয়েল ৮:১৪)।
উত্তৰঃ স্বৰ্গৰ উত্তৰ আছিল যে স্বৰ্গত থকা পবিত্ৰস্থানটো ২৩০০ ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক দিনৰ পিছত শুদ্ধ হ’ব, যিটো হৈছে ২৩০০ আক্ষৰিক বছৰ। (মনত ৰাখিবা, বাইবেলৰ ভৱিষ্যদ্বাণীত দিনে বছৰে এটা নীতি আছে। যিহিষ্কেল ৪:৬ আৰু গণনা পুস্তক ১৪:৩৪ চাওক।) আমি ইতিমধ্যে জানিব পাৰিছো যে প্ৰাচীন ইস্ৰায়েলত প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনত পাৰ্থিৱ পবিত্ৰস্থানৰ শুচি কৰা হৈছিল। সেইদিনা ঈশ্বৰৰ লোকসকলক তেওঁৰ বুলি স্পষ্টভাৱে চিনাক্ত কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ পাপৰ লিপি আঁতৰোৱা হৈছিল। যিসকলে পাপত আঁকোৱালি লৈছিল, তেওঁলোকক ইস্ৰায়েলৰ পৰা চিৰকাল বিচ্ছিন্ন কৰা হৈছিল। এইদৰে শিবিৰ পাপৰ পৰা শুচি হ’ল। ইয়াত স্বৰ্গই দানিয়েলক আশ্বস্ত কৰি আছিল যে পাপ আৰু সৰু শিং শক্তিয়ে সমৃদ্ধিশালী হৈ নাথাকিব, জগতখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব আৰু ঈশ্বৰৰ লোকসকলক অন্তহীনভাৱে অত্যাচাৰ নকৰিব। বৰঞ্চ ২৩০০ বছৰৰ পাছত ঈশ্বৰে স্বৰ্গীয় প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিন বা বিচাৰৰ সৈতে খোজ দিব, যেতিয়া পাপ আৰু অনুতাপ নকৰা পাপীসকলক চিনাক্ত কৰা হ’ব আৰু পিছলৈ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে আঁতৰাই পেলোৱা হ’ব। এইদৰে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড পাপৰ পৰা শুচি হ’ব। ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে হোৱা অন্যায়বোৰ অৱশেষত শুধৰোৱা হ’ব আৰু এদনৰ শান্তি আৰু সমন্বয়ই আকৌ এবাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন ভৰাই তুলিব।
৫/ গেব্ৰিয়েল স্বৰ্গদূতে কি জৰুৰী কথা কৰিলে
বাৰে বাৰে মানসিক চাপ?
"হে মানুহৰ সন্তান, বুজি লওক যে দৰ্শনে শেষৰ সময়ক বুজাইছে। ... মই তোমাক জনাইছো যে ক্ৰোধৰ শেষ সময়ত কি হ'ব ।
উত্তৰ: গেব্ৰিয়েলে দৃঢ়তাৰে কৈছিল যে ২৩০০ বছৰীয়া দৰ্শনত শেষ সময়ৰ পৰিঘটনা জড়িত হৈ আছে, যিটো ১৭৯৮ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, যিটো আমি অধ্যয়ন গাইড ১৫ ত শিকিছিলো। স্বৰ্গদূতে বিচাৰিছিল যে আমি বুজি পাওঁ যে ২,৩০০ বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণীটো এটা বাৰ্তা যিটো মূলতঃ পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ শেষত বাস কৰা আমাৰ সকলোৰে বাবে প্ৰযোজ্য। আজি আমাৰ বাবে ইয়াৰ বিশেষ অৰ্থ আছে।
দানিয়েলৰ পৰিচয় ৯ অধ্যায়
দানিয়েলে ৮ অধ্যায়ৰ দৰ্শনৰ পিছত গেব্ৰিয়েল দূতে আহি তেওঁক সেই দৰ্শন বুজাবলৈ ধৰিলে। যেতিয়া গেব্ৰিয়েলে ২৩০০ দিনৰ বিন্দুত উপনীত হ’ল, তেতিয়া দানিয়েল ঢলি পৰিল আৰু কিছু সময়ৰ বাবে অসুস্থ হৈ পৰিল। তেওঁ নিজৰ শক্তি ঘূৰাই পালে আৰু পুনৰ ৰজাৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে যদিও দৰ্শনৰ অস্পষ্ট অংশটোৰ প্ৰতি বহুত চিন্তিত হৈ পৰিল— ২৩০০ দিনৰ কথা। দানিয়েলে নিজৰ লোকসকল, মাদো-পাৰস্যত বন্দী হৈ থকা ইহুদীসকলৰ বাবে আন্তৰিকতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ পাপ স্বীকাৰ কৰিছিল আৰু ঈশ্বৰক তেওঁৰ লোকসকলক ক্ষমা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। দানিয়েল ৯ পদৰ আৰম্ভণিতে ভাববাদীয়ে স্বীকাৰোক্তি আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত আবেদন কৰাৰ আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।
এই অধ্যয়ন গাইডখন আগবঢ়াই নিয়াৰ আগতে অনুগ্ৰহ কৰি এতিয়াই সময় উলিয়াই দানিয়েল ৯ পদ পঢ়িব।
৬) দানিয়েলে প্ৰাৰ্থনা কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁক কোনে স্পৰ্শ কৰিছিল আৰু কি বাৰ্তাৰে (দানিয়েল ৯:২১-২৩)?
উত্তৰ: গেব্ৰিয়েল দূতে তেওঁক স্পৰ্শ কৰি ক’লে যে তেওঁ দানিয়েল অধ্যায় ৮ ত বৰ্ণনা কৰা বাকী দৰ্শনৰ বিষয়ে বুজাবলৈ আহিছে (দানিয়েল ৮:২৬ পদক দানিয়েল ৯:২৩ পদৰ সৈতে তুলনা কৰক)। দানিয়েলে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে ঈশ্বৰে তেওঁক গেব্ৰিয়েলে দিয়া ঈশ্বৰৰ বাৰ্তা বুজিবলৈ সহায় কৰক।
৭) ২,৩০০ বছৰৰ ভিতৰত কিমান বছৰৰ “নিৰ্ধাৰিত” হ’ব (বা আবণ্টিত হ’ব) দানিয়েলৰ লোকসকল, ইহুদীসকল আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজধানী চহৰ যিৰূচালেম (দানিয়েল ৯:২৪)?
উত্তৰঃ ইহুদীসকলৰ বাবে সত্তৰ সপ্তাহ “নিৰ্ধাৰিত” আছিল। এই সত্তৰটা ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক সপ্তাহ ৪৯০ আক্ষৰিক বছৰৰ সমান (৭০ x ৭ = ৪৯০)। ঈশ্বৰৰ লোকসকলে অতি সোনকালে মাদো-পাৰস্যৰ বন্দীত্বৰ পৰা উভতি আহিব আৰু ঈশ্বৰে ২৩০০ বছৰৰ পৰা ৪৯০ বছৰ তেওঁৰ নিৰ্বাচিত লোকসকলক অনুতাপ আৰু তেওঁৰ সেৱা কৰাৰ আন এক সুযোগ হিচাপে আবণ্টন দিব।
৮) ২,৩০০ বছৰ আৰু ৪৯০ বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু কি কি পৰিঘটনা আৰু তাৰিখ চিহ্নিত কৰিব লাগিছিল (দানিয়েল ৯:২৫)?
উত্তৰঃ আৰম্ভণিৰ পৰিঘটনাটো আছিল পাৰস্যৰ ৰজা অৰ্তচৰক্ষেচৰ পৰা ঈশ্বৰৰ লোকসকলক কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰা আদেশ
(যিসকল মাদো-পাৰস্যত বন্দী আছিল) যিৰূচালেমলৈ উভতি আহি নগৰখন পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ। ডিক্রী, পোৱা গৈছে
ইজ্ৰা অধ্যায় ৭, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫৭ চনত জাৰি কৰা হৈছিল—ৰজাৰ সপ্তম বছৰ (৭ পদ)—আৰু শৰৎকালত কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৬৪ চনত অৰ্তক্ষেষে ৰাজত্ব আৰম্ভ কৰিছিল।
৯) স্বৰ্গদূতে কৈছিল যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫৭ চনত যোগ কৰিলে ৬৯ টা ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক সপ্তাহ বা ৪৮৩ আক্ষৰিক বছৰ (৬৯ x ৭ = ৪৮৩) মচীহৰ ওচৰ পাব (দানিয়েল ৯:২৫)। কৰিলে নেকি?
উত্তৰ: হয়! গাণিতিক হিচাপত দেখা গৈছে যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫৭ চনৰ পতনৰ পৰা ৪৮৩ বছৰ আগবাঢ়িলে ২৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পতন পোৱা যায়।(টোকা: ০ বছৰ নাই।) “মচীহ” শব্দটোত “অভিষিত”ৰ অৰ্থ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে (যোহন ১:৪১, প্ৰান্ত)। যীচু বাপ্তিস্মৰ সময়ত পবিত্ৰ আত্মাৰে অভিষেক কৰা হৈছিল (পাঁচনিৰ কৰ্ম ১০:৩৮)। তেওঁৰ অভিষেক ঘটিছিল টাইবেৰিয়াছ কৈজাৰৰ ৰাজত্বকালৰ পোন্ধৰ বছৰত (লূক ৩:১), যিটো খ্ৰীষ্টীয় ২৭ চনত। তাৰ পাছত যীচুৱে “সময় পূৰ্ণ হ’ল” বুলি প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এইদৰে তেওঁ ভৱিষ্যদ্বাণীক নিশ্চিত কৰিলে (মাৰ্ক ১:১৪, ১৫; গালাতীয়া ৪:৪)। গতিকে যীচুৱে প্ৰকৃততে ২,৩০০ বছৰৰ ভৱিষ্যতবাণীৰ বিষয়ে স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰি, ইয়াৰ গুৰুত্ব আৰু সঠিকতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি তেওঁৰ পৰিচৰ্যা আৰম্ভ কৰিছিল। এইটো এটা ভয়ংকৰ আৰু ৰোমাঞ্চকৰ প্ৰমাণ যে:
উঃ বাইবেলখন প্ৰেৰিত।
খ) যীচু হৈছে মচীহ।
গ) ২,৩০০ বছৰ/৪৯০ বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আন সকলো তাৰিখ বৈধ। কি যে দৃঢ় ভেটি যাৰ ওপৰত গঢ়িব পাৰি!
১০) আমি এতিয়া ৪৯০ বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ ৪৮৩ বছৰ বিবেচনা কৰিছো। এটা ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক সপ্তাহ—সাতটা আক্ষৰিক বছৰ— বাকী আছে (দানিয়েল ৯:২৬, ২৭)। ইয়াৰ পিছত কি হয় আৰু কেতিয়া হয়?
উত্তৰ: যীচুক “কাটি পেলোৱা” বা “সপ্তাহৰ মাজভাগত” ক্ৰুচত দিয়া হৈছিল, যিটো তেওঁৰ অভিষেকৰ সাড়ে তিনি বছৰৰ পাছত—বা ৩১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ বসন্তকাল। নাই—ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা কৰক!—যেতিয়া যীচুক কাটি পেলোৱা হৈছিল, তেতিয়া সেয়া তেওঁৰ বাবে নাছিল। তেওঁ “যিজনে কোনো পাপ কৰা নাছিল” (১ পিতৰ ২:২২) আমাৰ পাপৰ বাবে ক্ৰুচত দিয়া হৈছিল (১ কৰিন্থীয়া ১৫:৩; যিচয়া ৫৩:৫)। যীচুৱে আমাক পাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ মৰমেৰে আৰু স্বেচ্ছাই নিজৰ জীৱন আগবঢ়াইছিল। হেলেলুয়া! কি ত্ৰাণকৰ্তা! যীচুৰ প্ৰায়শ্চিত্ত বলিদান হৈছে দানিয়েল ৮ আৰু ৯ অধ্যায়ৰ হৃদয়।
শিষ্যসকলে অসংখ্য ইহুদীসকলৰ আগত প্ৰচাৰ কৰিলে।
১১) যিহেতু যীচুৱে সাড়ে তিনি বছৰৰ পিছত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, গতিকে দানিয়েল ৯:২৭ পদত দিয়া ভৱিষ্যদ্বাণীই নিৰ্দেশ দিয়াৰ দৰে, তেওঁ কেনেকৈ শেষৰ সাত বছৰৰ সকলো সময়ৰ বাবে “বহুতৰ লগত চুক্তি দৃঢ় কৰিব” (KJV) ?
উত্তৰ: নিয়ম হৈছে মানুহক তেওঁলোকৰ পাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ ধন্য চুক্তি
(ইব্ৰী ১০:১৬, ১৭)। সাড়ে তিনি বছৰৰ পৰিচৰ্য্যাৰ অন্ত পৰাৰ পিছত যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্যসকলৰ যোগেদি নিয়মক নিশ্চিত কৰিলে (ইব্ৰী ২:৩)। তেওঁ তেওঁলোকক প্ৰথমে ইহুদী জাতিলৈ পঠিয়াইছিল (মথি ১০:৫, ৬) কাৰণ তেওঁৰ নিৰ্বাচিত লোকসকলে জাতি হিচাপে অনুতাপ কৰাৰ ৪৯০ বছৰৰ সুযোগৰ পৰা এতিয়াও সাড়ে তিনি বছৰ বাকী আছিল।
ষ্টিফেনক শিলগুটিৰে আঘাত কৰাৰ পাছত শিষ্যসকলে অনা-ইহুদীসকলক প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
১২) যেতিয়া ইহুদী জাতিৰ বাবে ৪৯০ বছৰীয়া চূড়ান্ত সুযোগৰ সময়সীমা ৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পতনত শেষ হৈছিল, তেতিয়া শিষ্যসকলে কি কৰিছিল?
উত্তৰ: তেওঁলোকে জগতৰ আন মানুহ আৰু জাতিবোৰৰ আগত শুভবাৰ্ত্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে (পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৩:৪৬)। ষ্টিফেন নামৰ এজন ধাৰ্মিক ডিকনক ৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাজহুৱাভাৱে শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হৈছিল।সেই তাৰিখৰ পৰা ইহুদীসকলে যীচু আৰু ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনাক সামূহিকভাৱে নাকচ কৰাৰ বাবে আৰু ঈশ্বৰৰ নিৰ্বাচিত লোক বা জাতি হ’ব নোৱাৰিলে। বৰঞ্চ এতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁক গ্ৰহণ কৰা আৰু সেৱা কৰা সকলো জাতিৰ লোকক আধ্যাত্মিক ইহুদী হিচাপে গণ্য কৰে। প্ৰতিজ্ঞা অনুসৰি তেওঁলোক তেওঁৰ মনোনীত লোকসকল উত্তৰাধিকাৰী হৈ পৰিছে (গালাতীয়া ৩:২৭-২৯)। আধ্যাত্মিক ইহুদীসকলৰ ভিতৰত অৱশ্যেই ইহুদী লোকসকলো অন্তৰ্ভুক্ত যিসকলে ব্যক্তিগতভাৱে যীচুক গ্ৰহণ আৰু সেৱা কৰে (ৰোমীয়া ২:২৮, ২৯)।
১৩) খ্ৰীষ্টীয় ৩৪ চনৰ পিছত ২৩০০ বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ কিমান বছৰ বাকী থাকিল? ভৱিষ্যদ্বাণীৰ শেষ তাৰিখ কি? সেই তাৰিখত স্বৰ্গদূতে কি হ’ব বুলি কৈছিল (দানিয়েল ৮:১৪)?
উত্তৰঃ ১,৮১০ বছৰ বাকী আছিল (২,৩০০ বিয়োগ ৪৯০ = ১,৮১০)। ভৱিষ্যদ্বাণীৰ শেষ তাৰিখ ১৮৪৪ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৪ + ১৮১০ = ১৮৪৪)। স্বৰ্গদূতে ক’লে যে স্বৰ্গীয় পবিত্ৰস্থান শুচি হ’ব—অৰ্থাৎ স্বৰ্গীয় বিচাৰ আৰম্ভ হ’ব। (৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত পাৰ্থিৱ অভয়াৰণ্যখন ধ্বংস হৈছিল।) আমি অধ্যয়ন গাইড ১৭ত জানিব পাৰিলোঁ যে স্বৰ্গীয় প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনটো শেষ সময়ৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। এতিয়া আমি জানো যে আৰম্ভণিৰ তাৰিখ ১৮৪৪ চন।ভগৱানে এই তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰিলে। ই ২৭ খ্ৰীষ্টাব্দত যীচুক মচীহৰ দৰে অভিষেক কৰাৰ তাৰিখৰ দৰেই নিশ্চিত। ঈশ্বৰৰ শেষকালৰ লোকসকলে নিশ্চয় ইয়াৰ ঘোষণা কৰি আছে (প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:৬, ৭)। অধ্যয়ন গাইড ১৯ পদত এই বিচাৰৰ সবিশেষ জানিবলৈ আপুনি ৰোমাঞ্চিত হ'ব। নোহৰ দিনত ঈশ্বৰে কৈছিল যে জলপ্লাৱনৰ বিচাৰ ১২০ বছৰৰ পিছত হ'ব (আদিপুস্তক ৬:৩)—আৰু সেয়া হ'ল। দানিয়েলৰ দিনত ঈশ্বৰে কৈছিল যে তেওঁৰ শেষকালৰ বিচাৰ ২৩০০ বছৰৰ পিছত আৰম্ভ হ’ব (দানিয়েল ৮:১৪)—আৰু সেয়া হ’ল! ১৮৪৪ চনৰ পৰাই ঈশ্বৰৰ শেষ সময়ৰ বিচাৰ অধিবেশনত চলি আছে।
প্ৰায়শ্চিত্তৰ অৰ্থ
ইংৰাজী শব্দ “এটনমেণ্ট”ৰ মূল অৰ্থ আছিল “এট-ৱান-মেণ্ট”—অৰ্থাৎ “এটা” বা একমত হোৱা অৱস্থা। ই সম্পৰ্কৰ সমন্বয়ক বুজায়। প্ৰথমে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডতে নিখুঁত সমন্বয়ৰ অস্তিত্ব আছিল। তাৰ পিছত লুচিফাৰ, এজন শক্তিশালী স্বৰ্গদূত (যেনেকৈ আপুনি অধ্যয়ন গাইড ২ ত শিকিছে) ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ চৰকাৰৰ নীতিক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। স্বৰ্গদূতসকলৰ এক তৃতীয়াংশই লুচিফাৰৰ বিদ্ৰোহত যোগদান কৰিলে (প্ৰকাশিত বাক্য ১২:৩, ৪, ৭–৯)।
ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰেমময় নীতিৰ বিৰুদ্ধে এই বিদ্ৰোহক বাইবেলত অপৰাধ—বা পাপ বুলি কোৱা হৈছে (যিচয়া ৫৩:৬; ১ যোহন ৩:৪)। ই হৃদয়ৰ বেদনা, বিভ্ৰান্তি, বিশৃংখলতা, ট্ৰেজেডী, হতাশা, দুখ, বিশ্বাসঘাটকতা, আৰু সকলো ধৰণৰ কু-অভ্যাস কঢ়িয়াই আনে। সকলোতকৈ বেয়া কথাটো হ’ল ইয়াৰ শাস্তি হৈছে মৃত্যু (ৰোমীয়া ৬:২৩)—যাৰ পৰা পুনৰুত্থান নাই—জুইৰ হ্ৰদত (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:৮)। আটাইতকৈ মাৰাত্মক প্ৰকাৰৰ কৰ্কট ৰোগতকৈ পাপ দ্ৰুতগতিত বিয়পে আৰু ই অধিক মাৰাত্মক। ই সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডকে বিপদত পেলাইছিল।
গতিকে ঈশ্বৰে লুচিফাৰ আৰু তেওঁৰ স্বৰ্গদূতসকলক স্বৰ্গৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিলে (প্ৰকাশিত বাক্য ১২:৭–৯), আৰু লুচিফাৰে এটা নতুন নাম লাভ কৰিলে—“চয়তান,” যাৰ অৰ্থ হৈছে “বিৰোধী।” তেওঁৰ পতিত স্বৰ্গদূতসকলক এতিয়া দানৱ বুলি কোৱা হয়। চয়তানে আদম আৰু হৱাক পটালে আৰু সকলো মানুহৰ ওপৰত পাপ আহিল। কি যে ভয়ংকৰ ট্ৰেজেডী! ভাল আৰু বেয়াৰ মাজৰ বিধ্বংসী সংঘাত পৃথিৱীলৈ বিয়পি পৰিছিল আৰু বেয়াই জয়ী হোৱা যেন লাগিছিল। পৰিস্থিতি আশাহীন যেন লাগিল।
৷
কিন্তু নাই! যীচুৱে, ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ দেৱতা নিজেই প্ৰতিজন পাপীৰ শাস্তি দিবলৈ নিজৰ প্ৰাণ বলিদান দিবলৈ সন্মত হৈছিল (১ কৰিন্থীয়া ৫:৭)। তেওঁৰ বলিদান গ্ৰহণ কৰি পাপীসকলে এইদৰে পাপৰ অপৰাধবোধ আৰু শিকলিৰ পৰা মুক্ত হ’ব (ৰোমীয়া ৩:২৫)। এই গৌৰৱময় পৰিকল্পনাত যীচুৱে আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ সময়ত এজন ব্যক্তিৰ হৃদয়ত প্ৰৱেশ কৰাটোও অন্তৰ্ভুক্ত আছিল (প্ৰকাশিত বাক্য ৩:২০) আৰু তেওঁক নতুন ব্যক্তিলৈ সলনি কৰা (২ কৰিন্থীয়া ৫:১৭)। চয়তানক প্ৰতিহত কৰিবলৈ আৰু প্ৰতিজন ধৰ্মান্তৰিত ব্যক্তিক ঈশ্বৰৰ প্ৰতিমূৰ্তিলৈ ঘূৰাই আনিবলৈ ইয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল, য'ত সকলো মানুহ সৃষ্টি হৈছিল (আদিপুস্তক ১:২৬, ২৭; ৰোমীয়া ৮:২৯)।
এই ধন্য প্ৰায়শ্চিত্তৰ প্ৰস্তাৱত পাপক পৃথক কৰি ধ্বংস কৰাৰ পৰিকল্পনা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে—য'ত চয়তান, তেওঁৰ পতিত স্বৰ্গদূত আৰু তেওঁৰ লগত বিদ্ৰোহত যোগ দিয়া সকলোকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে (মথি ২৫:৪১; প্ৰকাশিত বাক্য ২১:৮)। ইয়াৰ উপৰিও যীচু আৰু তেওঁৰ প্ৰেমময় চৰকাৰ আৰু চয়তান আৰু তেওঁৰ পৈশাচিক একনায়কত্ববাদৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণ সত্য পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা হ’ব যাতে সকলোৱে খ্ৰীষ্ট বা চয়তানৰ সৈতে একত্ৰিত হ’বলৈ বুদ্ধিমান, জ্ঞাত সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে (মথি ২৪:১৪; প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:৬, ৭)।
প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ গোচৰ স্বৰ্গীয় আদালতৰ কক্ষত পৰীক্ষা কৰা হ’ব (ৰোমীয়া ১৪:১০–১২) আৰু ঈশ্বৰে প্ৰতিজন ব্যক্তিক খ্ৰীষ্ট বা চয়তানৰ সেৱা কৰিবলৈ বাছনি কৰাটোক সন্মান কৰিব (প্ৰকাশিত বাক্য ২২:১১, ১২)। শেষত, পাপ নিৰ্মূল কৰাৰ পিছত ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনা হৈছে নতুন আকাশ আৰু নতুন পৃথিৱী সৃষ্টি কৰা (২ পিতৰ ৩:১৩; যিচয়া ৬৫:১৭), য'ত পাপ পুনৰ কেতিয়াও পুনৰুত্থান নহ'ব (নহূম ১:৯), আৰু এই নতুন পৃথিৱীখন তেওঁৰ লোকসকলক অনন্তকাললৈকে তেওঁলোকৰ ঘৰ হিচাপে দিয়া (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:১-৫)। তেতিয়া পিতৃ-পুত্ৰই নিজৰ লোকসকলৰ সৈতে চিৰকাললৈকে নিখুঁত আনন্দ আৰু মিলাপ্ৰীতিৰে বাস কৰিব।
এই সকলোবোৰ “এট-ৱান-মেণ্ট”ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ঈশ্বৰে আমাক তেওঁৰ বাক্যত ইয়াৰ বিষয়ে জনাইছে আৰু পুৰণি নিয়মৰ পবিত্ৰ সেৱাত ইয়াক প্ৰদৰ্শন কৰিছে—বিশেষকৈ প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনত। এই এট-ৱান-মেণ্টৰ চাবিকাঠি হৈছে যীচুৱে। আমাৰ বাবে তেওঁৰ মৰমৰ ত্যাগে এই সকলোবোৰ সম্ভৱ কৰি তুলিছে। আমাৰ জীৱনত আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত পাপৰ পৰা মুক্তি পোৱাটো কেৱল তেওঁৰ দ্বাৰাই সম্ভৱ (পাঁচনিৰ কৰ্ম ৪:১২)। কোনো আচৰিত কথা নহয় যে জগতলৈ স্বৰ্গৰ তিনিটা বিন্দুৰ চূড়ান্ত বাৰ্তাই আমাক সকলোকে তেওঁক উপাসনা কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে (প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:৬-১২)।
১৪) কিছুমান বাইবেলৰ দোভাষীয়ে ইহুদী জাতিটোৰ বাবে আবণ্টিত ৪৯০ বছৰৰ শেষৰ সপ্তাহটো (বা সাত বছৰ) কিয় আঁতৰাই পৃথিবীৰ ইতিহাসৰ শেষত খ্ৰীষ্টবিৰোধীয়ে কৰা কামত প্ৰয়োগ কৰে?
উত্তৰঃ তথ্যসমূহ পৰ্যালোচনা কৰা যাওক:
উত্তৰ ক) ৪৯০ বছৰীয়া ভৱিষ্যদ্বাণীৰ কোনো বছৰৰ মাজত ব্যৱধান সোমোৱাৰ কোনো ৱাৰেণ্ট বা প্ৰমাণ নাই। ই অবিৰত, যেনেকৈ দানিয়েল ৯:২ পদত উল্লেখ কৰা ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বাবে বন্দীত্বৰ ৭০ বছৰ আছিল।
উত্তৰ খ) শাস্ত্ৰত কেতিয়াও সময়ৰ এককৰ সংখ্যা (দিন, সপ্তাহ, মাহ, বছৰ) ধাৰাবাহিকতাৰ বাহিৰে আন একো নহয়। এইদৰে প্ৰমাণৰ বোজা সেইসকলৰ ওপৰত যিসকলে দাবী কৰে যে যিকোনো সময়ৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ যিকোনো অংশ বিচ্ছিন্ন কৰি পিছত গণনা কৰা উচিত।
উত্তৰ C. ad 27 (যীচুৰ বাপ্তিস্মৰ বছৰ) আছিল ভৱিষ্যদ্বাণীৰ শেষৰ সাত বছৰৰ আৰম্ভণিৰ তাৰিখ, যিটো যীচুৱে লগে লগে প্ৰচাৰ কৰি জোৰ দিছিল, সময় পূৰ্ণ হৈছে (মাৰ্ক ১:১৫)।
উত্তৰ ঘ) খ্ৰীষ্টীয় ৩১ চনৰ বসন্ত কালত তেওঁৰ মৃত্যুৰ মুহূৰ্তত যীচুৱে চিঞৰিছিল, “সমাপ্ত হ’ল” (যোহন ১৯:৩০)। ইয়াত ত্ৰাণকৰ্তাই স্পষ্টভাৱে দানিয়েল অধ্যায় ৯ পদত কৰা তেওঁৰ মৃত্যুৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ কথা কৈছিল:
১/ মচীহক কাটি পেলোৱা হ'ব (২৬ পদ)।
২) তেওঁ বলিদান আৰু বলিদানৰ অন্ত পেলাব (২৭ পদ), ঈশ্বৰৰ প্ৰকৃত মেৰ পোৱালি হিচাপে মৃত্যুবৰণ কৰিব (১ কৰিন্থীয়া ৫:৭; ১৫:৩)।
৩/ তেওঁ “অধৰ্মৰ বাবে মিলন কৰিব” (২৪ পদ)।
৪/ সপ্তাহৰ মাজভাগত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব (২৭ পদ)।
৪৯০ বছৰৰ শেষৰ সাত বছৰ (ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক সপ্তাহ) বিচ্ছিন্ন কৰাৰ কোনো বাইবেলৰ কাৰণ নাই। সঁচাকৈয়ে, ৪৯০ বছৰীয়া ভৱিষ্যদ্বাণীৰ পৰা যোৱা সাত বছৰক বিচ্ছিন্ন কৰিলে দানিয়েল আৰু প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকৰ বহুতো ভৱিষ্যদ্বাণীৰ প্ৰকৃত অৰ্থ ইমানেই বিকৃত হৈ পৰে যে মানুহে সেইবোৰ সঠিকভাৱে বুজিব নোৱাৰে। তাতোকৈ বেয়া কথাটো হ’ল সাত বছৰৰ ব্যৱধান তত্ত্বই মানুহক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে!
১৫) যীচুৰ প্ৰায়শ্চিত্ত বলিদান আপোনাৰ বাবে কৰা হৈছিল। আপুনি তেওঁক আপোনাৰ জীৱনলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিবনে যাতে তেওঁ আপোনাক পাপৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰি নতুন ব্যক্তি হিচাপে গঢ়ি তুলিব পাৰে?
উত্তৰ:
চিন্তাৰ প্ৰশ্ন
১/ দানিয়েল অধ্যায় ৭ আৰু দানিয়েল অধ্যায় ৮ দুয়োটাতে অলপ শিং শক্তি দেখা গৈছে।তেওঁলোক একে শক্তি নেকি?
দানিয়েল ৭ পদৰ সৰু শিং শক্তিটোৱে পোপৰ প্ৰতীক। দানিয়েল ৮ পদৰ সৰু শিং শক্তিটোৱে পৌত্তলিক আৰু পোপৰ ৰোম দুয়োটাৰে প্ৰতীক।
২) হিব্ৰু ভাষাৰ পৰা আক্ষৰিক অৰ্থত অনুবাদ কৰা দানিয়েল ৮:১৪ পদৰ দুহাজাৰ তিনিশ দিনত দুহাজাৰ তিনিশ সন্ধিয়া আৰু ৰাতিপুৱা পঢ়া হৈছে। কিছুমানে কোৱাৰ দৰে ইয়াৰ অৰ্থ ১১৫০ দিন নেকি?
নহয়, আদিপুস্তক ১:৫, ৮, ১৩, ১৯, ২৩, ৩১ পদত বাইবেলে দেখুৱাইছে যে এটা সন্ধিয়া আৰু এটা ৰাতিপুৱা এটা দিনৰ সমান। তদুপৰি ১১৫০ দিনৰ শেষত ইতিহাসত এনে কোনো পৰিঘটনা নাছিল যিয়ে এই ভৱিষ্যদ্বাণী পূৰণ কৰিব।
৩) এজন খ্ৰীষ্টানৰ জীৱনত বাছনি কি ভূমিকা পালন কৰে?
আমাৰ পছন্দই মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। ঈশ্বৰৰ পথ সদায় বাছনি কৰাৰ স্বাধীনতা (যিহোচূৱা ২৪:১৫)। যদিও তেওঁ প্ৰতিজন ব্যক্তিক ৰক্ষা কৰিব বিচাৰে (১ তীমথিয় ২:৩, ৪), তেওঁ মুক্ত পছন্দৰ অনুমতি দিয়ে (দ্বিতীয় বিবৰণ ৩০:১৯)। ঈশ্বৰে চয়তানক বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ বাছি ল’বলৈ অনুমতি দিছিল। তেওঁ আদম আৰু হৱাক অবাধ্যতা বাছি ল’বলৈও অনুমতি দিছিল। ধাৰ্মিকতা কেতিয়াও লক-ইন, প্ৰগ্ৰেম কৰা ব্যৱস্থা নহয় যিয়ে মানুহক যিমানেই জীয়াই নাথাকক কিয় আৰু যাব নিবিচাৰিলেও স্বৰ্গলৈ লৈ যায়। পছন্দৰ অৰ্থ হ’ল আপুনি সদায় নিজৰ মন সলনি কৰিবলৈ স্বাধীন। যীচুৱে আপোনাক তেওঁক বাছি ল’বলৈ কয় (মথি ১১:২৮–৩০) আৰু দৈনিক আপোনাৰ পছন্দক পুনৰ দৃঢ় কৰিবলৈ (যিহোচূৱা ২৪:১৫)। যেতিয়া আপুনি কৰিব, তেতিয়া তেওঁ আপোনাক সলনি কৰিব আৰু আপোনাক তেওঁৰ দৰে কৰি তুলিব আৰু শেষত আপোনাক তেওঁৰ নতুন ৰাজ্যলৈ লৈ যাব। কিন্তু অনুগ্ৰহ কৰি মনত ৰাখিব, আপুনি যিকোনো সময়তে ঘূৰি আন দিশলৈ যাবলৈ সদায় স্বাধীন। ভগৱানে আপোনাক জোৰ-জবৰদস্তি নকৰে। গতিকে তেওঁৰ সেৱা কৰিবলৈ আপোনাৰ দৈনন্দিন বাছনি অতি প্ৰয়োজনীয়।
৪) বহুতে বিশ্বাস কৰে যে চেলুচিড ৰজা এন্টিঅ'কাছ এপিফেনিছ হৈছে দানিয়েলৰ সৰু শিং শক্তি ৮) আমি কেনেকৈ নিশ্চিত হ'ব পাৰো যে এইটো সঁচা নহয়?
অনেক কাৰণ আছে। ইয়াত কেইটামান উল্লেখ কৰা হ'ল:
উঃ ভৱিষ্যদ্বাণীই নিৰ্দেশ দিয়াৰ দৰে এন্টিঅ’কাছ এপিফেনিছ অত্যধিক মহান নহ’ল (দানিয়েল ৮:৯)।
খ) তেওঁ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ মতে (দানিয়েল ৮:২৩) শেষৰ সময়ত বা চেলুচিড ৰাজ্যৰ শেষৰ ওচৰত শাসন কৰা নাছিল (দানিয়েল ৮:২৩), বৰঞ্চ, মাজৰ ওচৰত।
গ) যিসকলে ইপিফেনীক সৰু শিং বুলি শিকাইছে তেওঁলোকে ২,৩০০ দিনক ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক দিনৰ পৰিৱৰ্তে আক্ষৰিক দিন হিচাপে গণ্য কৰেপ্ৰতিটো দিন এবছৰৰ সমান। ছয় বছৰৰ অলপ বেছি সময়ৰ এই আক্ষৰিক সময় দানিয়েল অধ্যায় ৮ ৰ ক্ষেত্ৰত কোনো অৰ্থপূৰ্ণ প্ৰয়োগ নাই। এই আক্ষৰিক সময়কালক এপিফেনিছৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ কৰা সকলো প্ৰচেষ্টা বিফল হৈছে।
ঘ) সৰু শিংটো এতিয়াও শেষৰ সময়ত আছে (দানিয়েল ৮:১২, ১৭, ১৯), আনহাতে এপিফেনিছৰ মৃত্যু হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৪ চনত।
ঙ) সৰু শিংটো দক্ষিণ, পূব আৰু পেলেষ্টাইনত অতিশয় ডাঙৰ হ’ব লাগিছিল (দানিয়েল ৮:৯)। যদিও এপিফেনিছে কিছুদিনৰ বাবে পেলেষ্টাইনত শাসন কৰিছিল, ইজিপ্ত (দক্ষিণ) আৰু মেচিডোনিয়া (পূব)ত তেওঁৰ প্ৰায় কোনো সফলতা নাছিল।
চ) সৰু শিংটোৱে ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰস্থানৰ ঠাইখন তললৈ পেলাই দিয়ে (দানিয়েল ৮:১১)। এপিফানেই যিৰূচালেমৰ মন্দিৰ ধ্বংস কৰা নাছিল। তেওঁ ইয়াক অশুচি কৰিছিল, কিন্তু ৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰোমানসকলে ইয়াক ধ্বংস কৰিছিল।
জি খ্ৰীষ্টই দানিয়েল ৯:২৬ আৰু ২৭ পদৰ ধ্বংসকাৰী ঘৃণনীয় কামবোৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৭ চনত ইপিফানীৰ অতীতৰ ক্ষোভৰ ক্ষেত্ৰত নহয় কিন্তু অদূৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিছিল যেতিয়া ৰোমান সেনাই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭০ চনত যিৰূচালেম আৰু নিজৰ প্ৰজন্মত মন্দিৰ ধ্বংস কৰিব (লূক ২১:২০–২৪)। মথি ২৪:১৫ পদত যীচুৱে বিশেষভাৱে ভাববাদী দানিয়েলৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল আৰু কৈছিল যে দানিয়েল ৯:২৬, ২৭ পদৰ বিষয়ে তেওঁৰ ভৱিষ্যদ্বাণী পূৰ্ণ হ’ব যেতিয়া খ্ৰীষ্টানসকলে (ভৱিষ্যত) যিৰূচালেমৰ পবিত্ৰ স্থানত থিয় হৈ থকা ধ্বংসৰ ঘৃণনীয়তাক দেখিব। এই কথা ভুল বুজাব নোৱাৰাকৈয়ে স্পষ্ট।
এইচ যীচুৱে যিৰূচালেমৰ ধ্বংসৰ সৈতে ইস্ৰায়েলে তেওঁক তেওঁলোকৰ ৰজা আৰু ত্ৰাণকৰ্তা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ শেষত অস্বীকাৰ কৰাৰ সৈতে স্পষ্টভাৱে সম্পৰ্কিত কৰিছিল (মথি ২১:৩৩-৪৫; ২৩:৩৭, ৩৮; লূক ১৯:৪১-৪৪)। মচীহক প্ৰত্যাখ্যান কৰা আৰু নগৰ আৰু মন্দিৰ ধ্বংস কৰাৰ মাজৰ এই সম্পৰ্কটোৱেই হৈছে দানিয়েল ৯:২৬, ২৭ পদৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰ্তা।এইটো এটা বাৰ্তা যিয়ে ইস্ৰায়েলে মচীহক বাছি ল’বলৈ অতিৰিক্ত ৪৯০ বছৰ দিয়াৰ পিছতো মচীহ স্বৰ্গক অব্যাহত ৰখাৰ পৰিণতি ঘোষণা কৰা হৈছে। যীচুৰ জন্মৰ বহু আগতেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৪ চনত মৃত্যু হোৱা এন্টিঅ’কাছ এপিফেনিছৰ ওপৰত এই ভৱিষ্যদ্বাণী প্ৰয়োগ কৰিলে বাইবেলৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়ৰ ভৱিষ্যদ্বাণী থকা দানিয়েল অধ্যায়ৰ ৮ আৰু ৯ অধ্যায়ৰ অৰ্থ ধ্বংস হয়।
যোগাযোগ কৰক
📌অৱস্থান:
মাস্কোগী, অ’কে আমেৰিকা
📧 ইমেইল:
team@bibleprophecymadeeasy.org
