২৭ টাৰ ভিতৰত ৩য় পাঠ • ⏱ ১০–১৫ মিনিট • ✅ বিনামূলীয়া • 📖 বাইবেল আধাৰিত
ঈশ্বৰে সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ প্ৰতি যত্ন লয়নে?
বহুতে ভাবিছে যে ঈশ ্বৰে তেওঁলোকৰ জীৱনক সঁচাকৈয়ে লক্ষ্য কৰে নে মূল্য দিয়ে নেকি? এই পাঠটোৱে মানৱতাৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰেম, ক্ষমা আৰু উদ্ধাৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে প্ৰশ্নৰ উত্তৰ উন্মোচন কৰে। আপুনি দেখিব যে তেওঁৰ পৰিকল্পনাই কেনেকৈ আশা, শান্তি আৰু উদ্দেশ্য আনে আনকি ভগ্ন পৃথিৱীতো।
এই অধ্যয়নত, আপুনি বুজি পাব:
• পৃথিৱীখন কিয় ভাঙি পৰিছে আৰু মানৱ জাতিক কিয় উদ্ধাৰৰ প্ৰয়োজন
• ঈশ্বৰে আপোনাক সঁচাকৈ প্ৰেম কৰে আৰু আপোনাৰ জীৱনক কিমান মূল্যৱান কৰে
• পাপ, ক্ষমা আৰু পৰিত্ৰাণৰ বিষয়ে বাইবেলে কি শিকাইছে
• ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনাই কেনেকৈ আশা, শান্তি আৰু অনন্ত জীৱন কঢ়িয়াই আনে
১/ ঈশ্বৰে সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়েনে?
তেওঁ এই কথা কৈছে: “যেতিয়া তুমি মোৰ দৃষ্টিত বহুমূলীয়া আছিলা, তেতিয়াৰ পৰাই তোমালোকক সন্মান কৰা হৈছে,আৰু মই তোমাক প্ৰেম কৰিলোঁ” (যিচয়া ৪৩:৪)।
“হয়, মই তোমাক চিৰন্তন প্ৰেমেৰে প্ৰেম কৰিলোঁ” (যিৰিমিয়া ৩১:৩)।
উত্তৰঃ আপোনাৰ প্ৰতি ঈশ্বৰৰ কেতিয়াও অন্তহীন প্ৰেম মানুহৰ বুজাবুজিৰ বহু ওপৰত। সি কৰিব
পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ হেৰুৱা আত্মা হ'লেও তোমাক ভাল পাওঁ। আৰু যীচুৱে নিজৰ দিলেহেঁতেন
ৰক্ষা কৰিবলৈ আন কোনো পাপী নহ’লেও তোমাৰ বাবে জীৱন। কেতিয়াও পাহৰি নাযাব যে আপুনি
তেওঁৰ দৃষ্টিত বহুমূলীয়া। তেওঁ আপোনাক ভাল পায় আৰু আপোনাক গভীৰভাৱে চিন্তা কৰে।
২/ ঈশ্বৰে কেনেকৈ নিজৰ প্ৰেম প্ৰদৰ্শন কৰিছে
আপোনাৰ বাবে?
“কিয়নো ঈশ্বৰে জগতক ইমানেই প্ৰেম কৰিলে যে তেওঁ নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক দিলে, যাতে তেওঁত বিশ্বাস কৰা কোনোৱে বিনষ্ট নহয়, কিন্তু অনন্ত জীৱন পায়” (যোহন ৩:১৬)।
"এইটোৱেই ঈশ্বৰৰ প্ৰেম আমাৰ প্ৰতি প্ৰকাশ পাইছিল, যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক জগতলৈ পঠিয়াইছে, যাতে আমি তেওঁৰ দ্বাৰাই জীয়াই থাকিব পাৰো।এই প্ৰেমত আমি ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰা নহয়, কিন্তু তেওঁ আমাক প্ৰেম কৰি আমাৰ পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত হ'বলৈ তেওঁৰ পুত্ৰক পঠিয়াইছিল" (১ যোহন ৪:৯, ১০)।
উত্তৰঃ ঈশ্বৰে আপোনাক ইমান গভীৰভাৱে ভাল পায় বাবে তেওঁ আপোনাৰ পৰা অনন্তকালৰ বাবে বিচ্ছিন্ন হোৱাতকৈ নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক দুখ-কষ্ট আৰু মৃত্যুৰ বাবে পঠিয়াবলৈ ইচ্ছুক আছিল। সেই ধৰণৰ প্ৰচুৰ প্ৰেমক সম্পূৰ্ণৰূপে ধৰি লোৱাটো হয়তো কঠিন হ’ব পাৰে, কিন্তু ঈশ্বৰে আপোনাৰ বাবেই কৰিলে!
আপোনাৰ প্ৰতি যীচুৰ প্ৰেম স্পষ্টকৈ দেখা যায় যে তেওঁ আপোনাৰ পাপ ক্ষমা কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে আৰু আপোনাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো প্ৰলোভনৰ ওপৰত আপোনাক জয়ী কৰিবলৈ তেওঁৰ ইচ্ছাত!
৩/ তেওঁ আপোনাৰ দৰে কাৰোবাক কেনেকৈ ভাল পাব পাৰিলেহেঁতেন?
ঈশ্বৰে আমাৰ প্ৰতি নিজৰ প্ৰেম প্ৰদৰ্শন কৰে, যে আমি পাপী হৈ থাকোঁতে খ্ৰীষ্ট আমাৰ বাবে মৃত্যুবৰণ কৰিলে (ৰোমীয়া ৫:৮)।
উত্তৰঃ নিশ্চিতভাৱে কোনোৱেই ইয়াৰ যোগ্য বুলি নহয়। পাপৰ মজুৰিৰ বাহিৰে এজনো ব্যক্তিয়ে কেতিয়াও একো উপাৰ্জন কৰা নাই, যিটো হৈছে মৃত্যু (ৰোমীয়া ৬:২৩)। কিন্তু ঈশ্বৰৰ প্ৰেম নিঃচৰ্ত। চুৰি কৰা, ব্যভিচাৰ কৰা, আনকি হত্যা কৰা লোককো তেওঁ ভাল পায়। স্বাৰ্থপৰ, ভণ্ড আৰু নিচাসক্তসকলক তেওঁ ভাল পায়। আপুনি যিয়েই নকৰক, বা যিয়েই নকৰক কিয়, তেওঁ আপোনাক ভাল পায় আৰু তেওঁ আপোনাক পাপ আৰু ইয়াৰ মাৰাত্মক পৰিণতিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব বিচাৰে।
৪/ যীচুৰ মৃত্যুৱে আপোনাৰ বাবে কি কৰিলে?
“চোৱা, আমি ঈশ্বৰৰ সন্তান বুলি কোৱাৰ বাবে পিতৃয়ে আমাক কেনেধৰণৰ প্ৰেম প্ৰদান কৰিছে!” (১ যোহন ৩:১)।
“যিসকলে তেওঁক গ্ৰহণ কৰিলে, তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ সন্তান হোৱাৰ অধিকাৰ দিলে, যিসকলে তেওঁৰ নামত বিশ্বাস কৰে” (যোহন ১:১২)।
উত্তৰঃ আপোনাৰ বিৰুদ্ধে মৃত্যুদণ্ড পূৰণ কৰিবলৈ খ্ৰীষ্টই মৃত্যুবৰণ কৰিলে। তেওঁ জন্মতে এজন মানুহ আছিল যাতে তেওঁ সকলো পাপীয়ে প্ৰকৃততে প্ৰাপ্য ধৰণৰ মৃত্যু ভোগ কৰিব পাৰে। আৰু এতিয়া, আজি, তেওঁ যি কৰিলে তাৰ কৃতিত্ব আপোনাক দিবলৈ আগবঢ়াইছে। তেওঁৰ পাপহীন জীৱনৰ কৃতিত্ব আপোনাক দিয়া হৈছে যাতে আপুনি ধাৰ্মিক বুলি গণ্য কৰিব পাৰে। তেওঁৰ মৃত্যুক ঈশ্বৰে আপোনাৰ সকলো অন্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পৰিশোধ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু যেতিয়া আপুনি তেওঁ কৰা কামক উপহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে, তেতিয়া আপোনাক তেওঁৰ সন্তান হিচাপে ঈশ্বৰৰ নিজৰ পৰিয়াললৈ লৈ যোৱা হয়।
৫/ আপুনি যীচুক কেনেকৈ গ্ৰহণ কৰে আৰু মৃত্যুৰ পৰা জীৱনলৈ যায়?
মাত্ৰ তিনিটা কথা স্বীকাৰ কৰক:
১.মই এজন পাপী। “সকলোৱে পাপ কৰিলে” (ৰোমীয়া ৩:২৩)।
২/ মোৰ মৃত্যুৰ নিৰ্ধাৰিত। “পাপৰ মজুৰি হৈছে মৃত্যু” (ৰোমীয়া ৬:২৩)।
৩/ মই নিজকে বচাব নোৱাৰো। “মোৰ অবিহনে তোমালোকে একো কৰিব নোৱাৰা” (যোহন ১৫:৫)।
তাৰ পিছত, তিনিটা কথা বিশ্বাস কৰক:
১.তেওঁ মোৰ বাবে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। “যে [যীচুৱে] ... সকলোৰে বাবে মৃত্যুৰ সোৱাদ লয়” (ইব্ৰী ২:৯)।
২/ তেওঁ মোক ক্ষমা কৰে। “যদি আমি আমাৰ পাপ স্বীকাৰ কৰোঁ, তেন্তে তেওঁ আমাৰ পাপ ক্ষমা কৰিবলৈ বিশ্বাসী আৰু ন্যায়পৰায়ণ” (১ যোহন ১:৯)।
৩/ তেওঁ মোক ৰক্ষা কৰে। “যিজনে মোত বিশ্বাস কৰে, তেওঁৰ অনন্ত জীৱন আছে” (যোহন ৬:৪৭)।
উত্তৰঃ এই জীৱন সলনি কৰা সত্যবোৰ বিবেচনা কৰক:
• মোৰ পাপৰ কাৰণে মই মৃত্যুদণ্ডৰ অধীনত আছো।
• মই অনন্ত জীৱন হেৰুৱাই এই শাস্তি দিব নোৱাৰো। মই চিৰদিনৰ বাবে মৰি যাম
• মই দিব নোৱাৰা কিবা এটা ঋণী! কিন্তু যীচুৱে কৈছে, মই শাস্তি দিম। তোমাৰ ঠাইত মই মৰিম আৰু তাৰ বাবে তোমাক কৃতিত্ব দিম। তোমাৰ পাপৰ কাৰণে মৰিব নালাগিব।”
• যি মুহূৰ্তত মই মোৰ ঋণ স্বীকাৰ কৰিম আৰু মোৰ পাপৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু গ্ৰহণ কৰো, সেই মুহূৰ্ততে মই তেওঁৰ সন্তান হৈ পৰো!
৬) এই পৰিত্ৰাণৰ দান পাবলৈ আমি কি কৰিব লাগিব?
“[আমি] খ্ৰীষ্ট যীচুত থকা মুক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁৰ অনুগ্ৰহৰ দ্বাৰাই মুক্তভাৱে ধাৰ্মিক বুলি গণ্য কৰা হ’লোঁ” (ৰোমীয়া ৩:২৪)।
"বিধানৰ কৰ্মৰ বাহিৰে বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই মানুহক ধাৰ্মিক বুলি গণ্য কৰা হয়" (ৰোমীয়া ৩:২৮)।
উত্তৰঃ আপুনি কৰিব পৰা একমাত্ৰ কামটো হ’ল পৰিত্ৰাণক উপহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা। আমাৰ আজ্ঞাকাৰী কাৰ্য্যই আমাক ন্যায়পৰায়ণ হ’বলৈ সহায় নকৰে কাৰণ আমি ইতিমধ্যে পাপ কৰিছো আৰু মৃত্যুৰ যোগ্য। কিন্তু যিসকলে বিশ্বাসেৰে পৰিত্ৰাণ বিচাৰিব, তেওঁলোকে সেই পৰিত্ৰাণ লাভ কৰিব। আটাইতকৈ বেয়া পাপীজনকো সিমানেই সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰা হয়, যিজনে কম পাপ কৰে। আপোনাৰ অতীত আপোনাৰ বিৰুদ্ধে গণ্য নহয়! মনত ৰাখিব, ঈশ্বৰে সকলোকে একেদৰেই ভাল পায় আৰু ক্ষমা কেৱল বিচৰাজনৰ বাবেহে। “তোমালোকৰ অনুগ্ৰহৰ দ্বাৰাই বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই পৰিত্ৰাণ পাইছা, আৰু সেয়া তোমালোকৰ পৰা নহয়, ই ঈশ্বৰৰ দান, কৰ্মৰ দ্বাৰা নহয়, যাতে কোনোৱে গৌৰৱ নকৰে” (ইফিচীয়া ২:৮, ৯)।
যীচুৰ শক্তিয়ে এজন বিকৃত পাপীক প্ৰেমময় সন্তলৈ সলনি কৰে।
৭) যেতিয়া আপুনি বিশ্বাসৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পৰিয়ালত যোগদান কৰে, তেতিয়া যীচুৱে আপোনাৰ জীৱনত কি পৰিৱৰ্তন কৰে?
“কোনো যদি খ্ৰীষ্টত থাকে, তেন্তে তেওঁ নতুন সৃষ্টি, পুৰণি বস্তুবোৰ পাৰ হৈ গ’ল, চোৱা, সকলো নতুন হ’ল” (২ কৰিন্থীয়া ৫:১৭)।
উত্তৰ: যেতিয়া আপুনি খ্ৰীষ্টক আপোনাৰ হৃদয়ত গ্ৰহণ কৰে, তেতিয়া তেওঁ আপোনাৰ পুৰণি পাপী আত্মাক ধ্বংস কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে আৰু আপোনাক নতুন আধ্যাত্মিক সৃষ্টিলৈ সলনি কৰে। আনন্দৰে আপুনি অপৰাধবোধ আৰু নিন্দাৰ পৰা গৌৰৱময় মুক্তি অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পাপৰ পুৰণি জীৱন আপোনাৰ বাবে বিকৃত হৈ পৰে। আপুনি দেখিব যে ঈশ্বৰৰ লগত এটা মিনিটে চয়তানৰ দাস হোৱাতকৈ আজীৱন সুখৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। কি বিনিময়! মানি ল’বলৈ মানুহে কিয় ইমান সময় অপেক্ষা কৰে?
পৃথিৱীৰ কোনো আনন্দই খ্ৰীষ্টান ঘৰৰ সুখ আৰু আনন্দৰ সৈতে তুলনা কৰিব নোৱাৰি।
৮) এই পৰিৱৰ্তিত জীৱনটো সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ পুৰণি পাপী জীৱনতকৈ সুখী হ’বনে?
যীচুৱে কৈছিল, “মই তোমালোকক এই কথা কৈছো ... যাতে তোমালোকৰ আনন্দ পূৰ্ণ হয়” (যোহন ১৫:১১)।
“যদি পুত্ৰই তোমালোকক মুক্ত কৰে, তেন্তে তোমালোক সঁচাকৈয়ে মুক্ত হ’বা” (যোহন ৮:৩৬)।
“তেওঁলোকে জীৱন পাবলৈ আৰু অধিক পৰিমাণে লাভ কৰিবলৈ মই আহিছো” (যোহন ১০:১০)।
উত্তৰঃ বহুতে অনুভৱ কৰে যে খ্ৰীষ্টান জীৱনটো আত্ম-অস্বীকাৰৰ বাবে সুখী জীৱন নহ’ব। তাৰ হুবহু বিপৰীত! যেতিয়া আপুনি যীচুৰ প্ৰেম গ্ৰহণ কৰে, তেতিয়া আপোনাৰ ভিতৰত আনন্দৰ জন্ম হয়। আনকি যেতিয়া কঠিন সময় আহে, খ্ৰীষ্টানজনে জয়ী হ'বলৈ আৰু প্ৰয়োজনৰ সময়ত সহায় কৰিবলৈ ঈশ্বৰৰ আশ্বাস দিয়া আৰু শক্তিশালী উপস্থিতি উপভোগ কৰিব পাৰে (ইব্ৰী ৪:১৬)।
৯) খ্ৰীষ্টানসকলে কৰা উচিত সকলো কাম আপুনি নিজকে কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰিবনে?
মই খ্ৰীষ্টৰ লগত ক্ৰুচত দিয়া হ’লোঁ; আৰু মই জীয়াই থকা নাই, কিন্তু খ্ৰীষ্ট মোৰ মাজত জীয়াই আছে (গালাতীয়া ২:২০)।
মোক শক্তিশালী কৰা খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই মই সকলো কৰিব পাৰো (ফিলিপীয়া ৪:১৩)।
উত্তৰঃ ইয়াতেই খ্ৰীষ্টান জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অলৌকিকতা প্ৰকাশ পাইছে। ভাল হ'বলৈ নিজকে জোৰ-জবৰদস্তি কৰা নাই! খ্ৰীষ্টান হিচাপে আপুনি যি কৰে সেয়া হৈছে আপোনাৰ ভিতৰত আন এজন ব্যক্তিৰ জীৱনৰ স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই অহা। আজ্ঞা পালন আপোনাৰ জীৱনত প্ৰেমৰ স্বাভাৱিক সঁহাৰি। ঈশ্বৰৰ জন্ম হোৱাৰ বাবে, নতুন সৃষ্টি হিচাপে আপুনি তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰিব বিচাৰে কাৰণ তেওঁৰ জীৱন আপোনাৰ জীৱনৰ এটা অংশ হৈ পৰিছে। ভালপোৱা কাৰোবাক সন্তুষ্ট কৰাটো বোজা নহয়, আনন্দহে। “হে মোৰ ঈশ্বৰ, তোমাৰ ইচ্ছা পালন কৰি মই আনন্দিত হওঁ, হয়, তোমাৰ বিধান মোৰ হৃদয়ৰ ভিতৰত আছে।” গীতমালা ৪০:৮।
১০) ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নেকি যে দহ আজ্ঞাও পালন কৰাটো কঠিন নহ’ব?
“যদি তোমালোকে মোক প্ৰেম কৰা, তেন্তে মোৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰা” (যোহন ১৪:১৫)।
“কিয়নো ঈশ্বৰৰ প্ৰেম এইটোৱেই হৈছে যে আমি তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰোঁ।আৰু তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ বোজা নহয়” (১ যোহন ৫:৩)।
“যি কোনোৱে তেওঁৰ বাক্য পালন কৰে, তেওঁ সঁচাকৈয়ে ঈশ্বৰৰ প্ৰেম সিদ্ধ হয়” (১ যোহন ২:৫)।
উত্তৰঃ বাইবেলে আজ্ঞা পালনক ঈশ্বৰৰ প্ৰতি থকা প্ৰকৃত প্ৰেমৰ সৈতে বান্ধি ৰাখিছে। খ্ৰীষ্টানসকলে দহ আজ্ঞা পালন কৰাটো ক্লান্তিকৰ বুলি নাপাব। যীচুৰ প্ৰায়শ্চিত্তমূলক মৃত্যুৰ দ্বাৰা আবৃত আপোনাৰ সকলো পাপৰ সৈতে, আপোনাৰ আজ্ঞাকাৰীতা আপোনাৰ ভিতৰত তেওঁৰ বিজয়ী জীৱনত শিপাই আছে। যিহেতু আপুনি আপোনাৰ জীৱন সলনি কৰাৰ বাবে তেওঁক ইমান গভীৰভাৱে ভাল পায়, সেয়েহে আপুনি প্ৰকৃততে দহ আজ্ঞাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাহিৰলৈ যাব। তেওঁৰ ইচ্ছা জানিবলৈ আপুনি নিয়মিতভাৱে বাইবেলত অনুসন্ধান কৰিব, তেওঁৰ প্ৰতি আপোনাৰ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰাৰ অধিক উপায় বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব।
আমি যি বিচাৰো আমি তেওঁৰ পৰা পাওঁ, কাৰণ আমি তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰোঁ আৰু তেওঁৰ দৃষ্টিত সন্তুষ্ট হোৱা কামবোৰ কৰোঁ (১ যোহন ৩:২২, জোৰ দিয়া হৈছে)।
১১) আপুনি কেনেকৈ নিশ্চিত হ’ব পাৰে যে দহ আজ্ঞা পালন কৰাটো বৈধতাবাদ নহয়?
ইয়াত সন্তসকলৰ ধৈৰ্য্য; ইয়াত সেইসকল লোক আছে যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে (প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:১২)।
[পবিত্ৰসকলে] মেৰ পোৱালিৰ তেজ আৰু তেওঁলোকৰ সাক্ষ্যৰ বাক্যৰ দ্বাৰা [চয়তানক] পৰাস্ত কৰিলে, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনক মৃত্যুৰ আগলৈকে প্ৰেম কৰা নাছিল (প্ৰকাশিত বাক্য ১২:১১)।
উত্তৰঃ আইনীতাবাদ হ’ল ভাল কামৰ দ্বাৰা পৰিত্ৰাণ লাভৰ চেষ্টা কৰা, ইয়াক উপহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে। বাইবেলত সন্তসকলৰ চাৰিটা বৈশিষ্ট্য আছে বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে: (১) আজ্ঞা পালন কৰা, (২) মেৰ পোৱালিৰ তেজত বিশ্বাস কৰা, (৩) নিজৰ বিশ্বাস আনৰ লগত ভাগ কৰা আৰু (৪) পাপ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে মৃত্যু বাছি লোৱা। এইবোৰেই হৈছে খ্ৰীষ্টক প্ৰেম কৰা আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা ব্যক্তিৰ প্ৰকৃত চিন।
১২) খ্ৰীষ্টৰ সৈতে আপোনাৰ সম্পৰ্কত বিশ্বাস আৰু প্ৰেম বৃদ্ধি পাই থাকিব বুলি আপুনি কেনেকৈ নিশ্চিত হ’ব পাৰে?
“শাস্ত্ৰত বিচাৰ কৰক” (যোহন ৫:৩৯)।
“অবিৰতভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰক” (১ থিচলনীকীয়া ৫:১৭)।
“এতেকে তোমালোকে যেনেকৈ প্ৰভু খ্ৰীষ্ট যীচুক গ্ৰহণ কৰিলা, তেনেকৈ তেওঁৰ লগত চলিবা” (কলচীয়া ২:৬)।
“মই প্ৰতিদিনে মৰি যাওঁ” (১ কৰিন্থীয়া ১৫:৩১)।
যীচুৰ প্ৰতি আপোনাৰ প্ৰেমো গভীৰ হ’ব যেতিয়া আপুনি তেওঁৰ প্ৰেম আনৰ লগত ভাগ কৰি ল’ব।
উত্তৰঃ যোগাযোগ অবিহনে কোনো ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক সমৃদ্ধিশালী হ’ব নোৱাৰে। প্ৰাৰ্থনা আৰু বাইবেল অধ্যয়ন হৈছে ঈশ্বৰৰ সৈতে যোগাযোগৰ এক প্ৰকাৰ, আৰু তেওঁৰ সৈতে আপোনাৰ সম্পৰ্ক বৃদ্ধি কৰি ৰাখিবলৈ এইবোৰ অতি প্ৰয়োজনীয়। তেওঁৰ বাক্য হৈছে এখন প্ৰেম পত্ৰ যিখন আপুনি আপোনাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনক পুষ্টি দিবলৈ দৈনিক পঢ়িবলৈ ইচ্ছা কৰিব। তেওঁৰ সৈতে প্ৰাৰ্থনাত কথা পাতিলে আপোনাৰ ভক্তি গভীৰ হ’ব আৰু তেওঁ কোন আৰু তেওঁ আপোনাৰ জীৱনত কি বিচাৰে সেই বিষয়ে অধিক ৰোমাঞ্চকৰ আৰু অন্তৰংগ জ্ঞানৰ বাবে আপোনাৰ মন মুকলি হ’ব। আপুনি আপোনাৰ সুখৰ বাবে তেওঁৰ অবিশ্বাস্য ব্যৱস্থাৰ আচৰিত বিৱৰণ আৱিষ্কাৰ কৰিব। কিন্তু মনত ৰাখিব, আন ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ দৰেই প্ৰেম হেৰুৱাই এটা স্বৰ্গক দাসত্বলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে। যেতিয়া আমি খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ আদৰ্শক প্ৰেম কৰা বন্ধ কৰিম, তেতিয়া ধৰ্মৰ অস্তিত্ব কেৱল এটা নিষেধাজ্ঞাৰ গোটৰ বলপূৰ্বক মানি চলা হিচাপেহে থাকিব।
১৩) তেওঁৰ সৈতে আপোনাৰ জীৱন সলনি কৰা সম্পৰ্কৰ বিষয়ে আপুনি কেনেকৈ সকলোকে জনাব পাৰে?
আমি তেওঁৰ লগত মৃত্যুত বাপ্তিস্মৰ দ্বাৰা সমাধিস্থ হ’লোঁ, যাতে খ্ৰীষ্টক পিতৃৰ মহিমাৰ দ্বাৰাই মৃত্যুৰ মাজৰ পৰা পুনৰুত্থান কৰা হৈছিল, তেনেকৈ আমিও নতুন জীৱনত চলিব পাৰো যাতে পাপৰ শৰীৰ নাইকিয়া হয় (ৰোমীয়া ৬:৪, ৬)।
“মই তোমাক খ্ৰীষ্টৰ ওচৰত সতী কুমাৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ তোমাক এজন স্বামীৰ লগত বাগ্দান কৰিলোঁ” (২ কৰিন্থীয়া ১১:২)।
উত্তৰঃ বাপ্তিস্মে খ্ৰীষ্টক গ্ৰহণ কৰাজনৰ জীৱনৰ তিনিটা উল্লেখযোগ্য উপাদানৰ প্ৰতীক: (১) পাপৰ বাবে মৃত্যু, (২) খ্ৰীষ্টত নতুন জীৱনলৈ জন্ম আৰু (৩) যীচুৰ সৈতে অনন্তকালৰ বাবে আধ্যাত্মিক “বিবাহ”। এই আধ্যাত্মিক মিলন সময়ৰ লগে লগে অধিক শক্তিশালী আৰু মধুৰ হৈ পৰিব, যেতিয়ালৈকে আমি প্ৰেমত থাকিম।
ঈশ্বৰে আমাৰ আধ্যাত্মিক বিবাহক ছীল কৰে
যীচুৰ সৈতে আপোনাৰ আধ্যাত্মিক বিবাহক অনন্তকালৰ বাবে ছীল কৰিবলৈ, ঈশ্বৰে আপোনাক কেতিয়াও পৰিত্যাগ নকৰিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে (গীতমালা ৫৫:২২; মথি ২৮:২০; ইব্ৰী ১৩:৫), অসুস্থতা আৰু স্বাস্থ্যৰ অৱস্থাত আপোনাৰ যত্ন ল'ব (গীতমালা ৪১:৩; যিচয়া ৪১:১০), আৰু আপোনাৰ জীৱনত সম্ভৱতঃ বিকশিত হ'ব পৰা প্ৰতিটো প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব (মথি ৬:২৫–৩৪)। যেনেকৈ আপুনি তেওঁক বিশ্বাসৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰিছিল, ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিটো প্ৰয়োজনৰ বাবে তেওঁক বিশ্বাস কৰি থাকিব আৰু তেওঁ আপোনাক কেতিয়াও নিৰাশ নকৰে।
১৪) আপুনি এতিয়াই যীচুক আপোনাৰ জীৱনত গ্ৰহণ কৰি নতুন জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আৰম্ভ কৰিব বিচাৰেনে?
উত্তৰঃ _____________________________________________________________________________
চিন্তাৰ প্ৰশ্ন
১/ এজন ব্যক্তিৰ মৃত্যুৱে সকলো মানৱজাতিৰ পাপৰ শাস্তি কেনেকৈ দিব পাৰিলেহেঁতেন? যদি আমি কেৱল ঈশ্বৰে আমাক ৰক্ষা কৰিবলৈ অতি পাপী হওঁ তেন্তে কি হ’ব?
কাৰণ সকলোৱে পাপ কৰিছে (ৰোমীয়া ৩:২৩) আৰু পাপৰ মজুৰি মৃত্যু হোৱাৰ বাবে (ৰোমীয়া ৬:২৩), জন্ম লোৱা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে বিশেষ কিবা এটাৰ প্ৰয়োজন। যিজনৰ জীৱন অন্ততঃ সকলো মানৱজাতিৰ সমান, তেওঁহে সকলো মানৱজাতিৰ পাপৰ কাৰণে মৰিব পাৰিলেহেঁতেন। যিহেতু যীচু সকলো জীৱনৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু লেখক, তেওঁ নিৰ্ধাৰণ কৰা জীৱনটো কেতিয়াও জীয়াই থকা সকলো মানুহৰ জীৱনতকৈও ডাঙৰ আছিল, সেয়েহে তেওঁৰ যোগেদি ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ অহাসকলকো তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম, যিহেতু তেওঁ সদায় তেওঁলোকৰ বাবে মধ্যস্থতা কৰিবলৈ জীয়াই থাকে (ইব্ৰী ৭:২৫)।
২/ যদি মই খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ ক্ষমা গ্ৰহণ কৰো কিন্তু তাৰ পিছত পুনৰ পতিত হওঁ, তেন্তে তেওঁ মোক পুনৰ ক্ষমা কৰিবনে?
আমি সদায় ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰিব পাৰো যে তেওঁ আমাক পুনৰ ক্ষমা কৰিব যদি আমি সঁচাকৈয়ে আমাৰ পাপৰ বাবে দুখ কৰো আৰু স্বীকাৰ কৰোঁ। যদি আমি আমাৰ পাপ স্বীকাৰ কৰোঁ, তেন্তে তেওঁ আমাৰ পাপ ক্ষমা কৰিবলৈ আৰু সকলো অধাৰ্মিকতাৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ বিশ্বাসী আৰু ন্যায়পৰায়ণ (১ যোহন ১:৯)। মথি ৬:১২ পদও চাওক।
৩/ মোৰ পাপী অৱস্থাত মই কেনেকৈ ঈশ্বৰৰ কাষ চাপিব পাৰো? মোৰ বাবে কোনো পুৰোহিত বা মন্ত্ৰীয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে ভাল নহ’বনে?
যিহেতু যীচুৱে মানুহৰ মাংসত জীয়াই আছিল আৰু আমাৰ দৰে পৰীক্ষা কৰা হৈছিল (ইব্ৰী ৪:১৫) আৰু বিজয়ী হৈছিল (যোহন ১৬:৩৩), তেওঁ আমাক আমাৰ পাপৰ পৰা ক্ষমা কৰিব পাৰে; তেনে কৰিবলৈ আমাক কোনো মানৱ পুৰোহিত বা মন্ত্ৰীৰ প্ৰয়োজন নাই। ইয়াৰ উপৰিও ১ তীমথিয় ২:৫ পদত আমাক বিশেষভাৱে কোৱা হৈছে যে ঈশ্বৰ আৰু মানুহৰ মাজত মাত্ৰ এজন মধ্যস্থতাকাৰী আছে, তেওঁ হৈছে মানুহ খ্ৰীষ্ট যীচু। যীচুৰ জীৱন, মৃত্যু, পুনৰুত্থান আৰু আপোনাৰ বাবে অহৰহ প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে (ৰোমীয়া ৮:৩৪), আপুনি ঈশ্বৰৰ কাষ চাপিব পাৰেআৰু আপুনি সাহসেৰে তেওঁৰ ওচৰলৈ যাব পাৰে! (ইব্ৰী ৪:১৬)।
৪/ ঈশ্বৰে মোক ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিবলৈ মই কিবা কৰিব পাৰোনে?
নহয়, তেওঁৰ পৰিকল্পনা সম্পূৰ্ণৰূপে অনুগ্ৰহৰ পৰিকল্পনা (ৰোমীয়া ৩:২৪; ৪:৫); ই ঈশ্বৰৰ দান (ইফিচীয়া ২:৮)। এইটো সঁচা যে ঈশ্বৰে যেনেকৈ আমাক বিশ্বাসৰ দ্বাৰা অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰে, তেওঁ আমাক তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰাৰ ইচ্ছা আৰু শক্তিও দিয়ে। ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ বিধানৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ আজ্ঞা পালন কৰা হয়। গতিকে এই আজ্ঞাকাৰীতাও ঈশ্বৰৰ বিনামূলীয়া অনুগ্ৰহৰ ফল! আজ্ঞাকাৰীতা, প্ৰেমৰ সেৱা আৰু আনুগত্য হৈছে শিষ্যত্বৰ প্ৰকৃত পৰীক্ষা আৰু যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাসৰ ফলস্বৰূপ।
৫) যেতিয়া ঈশ্বৰে মোৰ পাপ ক্ষমা কৰে তেতিয়াও মোক কিবা এটা তপস্যা কৰাটো বাধ্যতামূলক নেকি?
ৰোমীয়া ৮:১ পদত কৈছে, গতিকে খ্ৰীষ্টত থকাসকলৰ বাবে এতিয়া কোনো দোষী সাব্যস্ত হোৱা নাই। যীচুৱে আমাৰ অপৰাধৰ সম্পূৰ্ণ শাস্তি দিলে, আৰু যিসকলে বিশ্বাসত এই কথা গ্ৰহণ কৰে, তেওঁলোকে শুদ্ধিৰ বাবে কোনো তপস্যাৰ কামৰ ঋণী নহয়, কিয়নো যীচুৱে ইতিমধ্যে আমাক আমাৰ পাপৰ পৰা ধুই পেলাইছে (প্ৰকাশিত বাক্য ১:৫)। যিচয়া ৪৩:২৫ পদত এই সুন্দৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ অংশীদাৰ: মই, মই, যিজনে মোৰ নিজৰ কাৰণে তোমালোকৰ অপৰাধবোৰ মচি পেলায়; আৰু তোমাৰ পাপবোৰ মই স্মৰণ নকৰো। মীখা ৭:১৮, ১৯ পদত আপোনাৰ বাবে তেওঁৰ ক্ষমাৰ চূড়ান্ততা দেখুওৱা হৈছে: আপোনাৰ দৰে ঈশ্বৰ কোন, যিয়ে অপৰাধক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অৱশিষ্টসকলৰ অতিক্ৰমৰ ওপৰত পাৰ কৰে? তেওঁ নিজৰ ক্ৰোধ চিৰকাল ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে, কাৰণ তেওঁ দয়াত আনন্দিত হয়। তেওঁ আমাৰ ওপৰত পুনৰ দয়া কৰিব, আৰু আমাৰ অপৰাধবোৰক বশ কৰিব। তুমি আমাৰ সকলো পাপ সাগৰৰ গভীৰতালৈ পেলাই দিবা।
