​

চিন্তাৰ প্ৰশ্ন

​

​

১/ এবাৰতকৈ অধিক বাপ্তিস্ম লোৱাটো কেতিয়াবা উচিত নেকি?

 

হয়। পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৯:১–৫ পদত দেখুওৱা হৈছে যে বাইবেলে কিছুমান ক্ষেত্ৰত পুনৰ বাপ্তিস্মৰ সমৰ্থন কৰে।

​

২/ কেঁচুৱাক বাপ্তিস্ম লোৱা উচিত নেকি?

 

যদিহে তেওঁ (১) ঈশ্বৰৰ সত্যক নাজানে, (২) বিশ্বাস নকৰে, (৩) অনুতাপ নকৰে আৰু (৪) ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ অভিজ্ঞতা লাভ নকৰে, তেতিয়ালৈকে কোনোৱে বাপ্তিস্ম লোৱা উচিত নহয়। ইয়াত কোনো কেঁচুৱাই যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰিলে। কেঁচুৱাক বাপ্তিস্ম দিয়াৰ অধিকাৰ কাৰো নাই। তেনে কৰিলে বাপ্তিস্মৰ বিষয়ে ঈশ্বৰৰ প্ৰত্যক্ষ আজ্ঞাক অৱজ্ঞা কৰা হয়। বছৰ বছৰ আগতে গীৰ্জাত বিপথে পৰিচালিত পুৰুষসকলে বাপ্তিস্ম নোলোৱা কেঁচুৱাবোৰ হেৰুৱাই পেলোৱাৰ আদেশ দিছিল, কিন্তু এইটো বাইবেলৰ ভিত্তিত অসত্য। ই ঈশ্বৰক এজন অন্যায় অত্যাচাৰী হিচাপে বদনাম কৰে যিয়ে নিৰীহ কেঁচুৱাক ধ্বংস কৰিব কেৱল তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃয়ে বাপ্তিস্ম দিয়াত ব্যৰ্থ হোৱাৰ বাবে। এনে শিক্ষাদান মৰ্মান্তিক।

​

৩/ বাপ্তিস্ম লোৱাটো ব্যক্তিগত মতামতৰ বিষয় নহয়নে?

 

হয়কিন্তু আপোনাৰ বা মোৰ মতামত নহয়। খ্ৰীষ্টৰ মতামতটোৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। খ্ৰীষ্টই কৈছে যে তেওঁৰ বাবে বাপ্তিস্ম গুৰুত্বপূৰ্ণ। যেতিয়ালৈকে কোনোবাই পানী আৰু আত্মাৰ পৰা জন্ম লোৱা নাই, তেতিয়ালৈকে তেওঁ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে (যোহন ৩:৫)। বাপ্তিস্ম ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো হৈছে ঈশ্বৰৰ প্ৰত্যক্ষ পৰামৰ্শক অস্বীকাৰ কৰা (লূক ৭:২৯, ৩০)।

​

৪) বাপ্তিস্ম ল’বলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ এজনৰ বয়স কিমান হ’ব লাগে?

 

সঠিক আৰু অনুচিতৰ মাজৰ পাৰ্থক্য বুজিবলৈ আৰু খ্ৰীষ্টৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰি তেওঁক অনুসৰণ কৰাৰ বুদ্ধিমান সিদ্ধান্ত ল’ব পৰাকৈ বয়সীয়াল। বহু শিশুৱে ১০ বা ১১ বছৰ বয়সত বাপ্তিস্মৰ বাবে সাজু হয়, কিছুমান ৮ বা ৯ বছৰ বয়সত।আৰু কিছুমান ১২ বা ১৩ বছৰ বয়সত সাজু নহয়।বাইবেলত কোনো বয়সৰ স্তৰ নিৰ্দিষ্ট কৰা হোৱা নাই। শিশুৰ অভিজ্ঞতা আৰু বুজাবুজিৰ স্তৰ বেলেগ বেলেগ। কিছুমানে আনতকৈ আগতে বাপ্তিস্মৰ বাবে সাজু হয়।

​

৫/ বাপ্তিস্মে নিজৰ মাজতে আপোনাক ৰক্ষা কৰিব পাৰিবনে?

 

নহয়, কিন্তু বাপ্তিস্ম ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে মানুহ হেৰাই যাব পাৰে, কাৰণ ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল অবাধ্য হোৱা। পৰিত্ৰাণ তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰা সকলোৰে বাবে (ইব্ৰী ৫:৯)।

​

৬/ পবিত্ৰ আত্মাৰ বাপ্তিস্ম লোৱাটোৱেই প্ৰয়োজনীয় নহয়নে?

 

নহয়, বাইবেলে পাঁচনিৰ কৰ্ম ১০:৪৪–৪৮ পদত দেখুৱাইছে যে পানীৰ বাপ্তিস্ম লোৱাটো প্ৰয়োজনীয়, আনকি যেতিয়া পবিত্ৰ আত্মাৰ বাপ্তিস্মৰ আগতেই হৈছে।

​

৭) আমি কেৱল যীচুৰ নামত বাপ্তিস্ম লোৱা উচিত নহয়নে?

 

মথি ২৮:১৯ পদত আমাক পিতৃ, পুত্ৰ আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ নামত বাপ্তিস্ম ল’বলৈ কোৱা হৈছে। এইবোৰ যীচুৰ পবিত্ৰ বাক্য। পাঁচনিৰ কৰ্মৰ পুস্তকত আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে নতুন বিশ্বাসীসকলে যীচুৰ নামত বাপ্তিস্ম লৈছিল। যীচুক মচীহ হিচাপে চিনাক্ত কৰাটো সেই সময়ৰ লোকসকলৰ বাবে বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ আছিল; সেয়েহে তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁৰ নামত বাপ্তিস্ম লোৱাটো নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছিল। আজিৰ বাবেও ই অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি আমি বিশ্বাস কৰোঁ। মথিৰ সাক্ষ্যসমূহক পাঁচনিৰ কৰ্মৰ পুস্তকৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি আমি মানুহক পিতৃ, পুত্ৰ (যীচু) আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ নামত বাপ্তিস্ম দিওঁ। এই পদ্ধতি অনুসৰণ কৰিলে এটা শাস্ত্ৰক আন এখন শাস্ত্ৰৰ ওপৰত উন্নীত কৰাত বাধা দিয়া হয়।

​

৮/ এটা পাপ আছে যিটো মই আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰো। মই বাপ্তিস্ম লোৱা উচিত নেকি?

 

কেতিয়াবা আমি কোনো বিশেষ পাপৰ সৈতে সংগ্ৰাম কৰোঁ আৰু অনুভৱ কৰোঁ যে আমি সেই পাপৰ পৰা জয় কৰিব নোৱাৰো। হতাশ নহব! ঈশ্বৰে বিচাৰে যে আপুনি প্ৰতিটো ওজন, আৰু আমাক ইমান সহজে ফান্দত পেলোৱা পাপক আঁতৰাই ৰাখক, আৰু আহক আমি আমাৰ সন্মুখত ৰখা দৌৰত সহনশীলতাৰে দৌৰো (ইব্ৰী ১২:১)। ঈশ্বৰে আপোনাক যিকোনো পাপৰ ওপৰত জয় দিব পাৰে! কিন্তু সেই আত্মসমৰ্পণ কৰিব নোৱাৰিলে আপুনি বাপ্তিস্মৰ পানীত কবৰ দিবলৈ সাজু নহয়, কাৰণ পাপৰ পুৰণি জীৱন মৃত নহয়। আমি যেতিয়া নিজৰ বাবে মৰিম তেতিয়াহে আমি খ্ৰীষ্টৰ বাবে জীয়াই থাকিব পাৰিম।

​

৯) গালাতীয়া ৩:২৭ পদৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিনে?
 

ইয়াত ঈশ্বৰে মূলতঃ বাপ্তিস্মক বিবাহৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। বাপ্তিস্ম লোৱা ব্যক্তিজনে ৰাজহুৱাভাৱে স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁ খ্ৰীষ্টৰ নাম (খ্ৰীষ্টান) গ্ৰহণ কৰিছে, ঠিক যেনেকৈ বহু কইনাই বিয়াৰ সময়ত নিজৰ স্বামীৰ নাম লোৱাৰ কথা ৰাজহুৱাভাৱে ঘোষণা কৰে। বাপ্তিস্মৰ ক্ষেত্ৰতো বিবাহৰ দৰেই কেইবাটাও নীতি প্ৰযোজ্য:

উঃ প্ৰকৃত প্ৰেমে সৰ্বোচ্চ শাসন নকৰালৈকে ইয়াত কেতিয়াও প্ৰৱেশ কৰা উচিত নহয়।

খ) প্ৰাৰ্থীয়ে ডাঠ আৰু পাতলৰ মাজেৰে বিশ্বাসী হ’ব বিচৰালৈকে ইয়াত কেতিয়াও প্ৰৱেশ কৰিব নালাগে।

গ) ইয়াৰ কাষ চাপিব লাগে সম্পূৰ্ণ বুজাবুজিৰে।

ঘ) অকাল বা অযথা পলম হ’ব নালাগে।